Don't Mind Mie

All things on my mind

Tag: review

Gebakken lucht of een schot in de roos? De luchtzitzak getest

Het is hip en trendy. Het laat je relaxen en chillen en het geeft een instant vakantiegevoel. In menig foto op sociale media komt het voor en ook op festivals en stranden zie je het met met de regelmaat van de klok opduiken.  Je kan tegenwoordig niet om de luchtzitzak heen.

Luchtzitzak getest - luchtzitzak

(Foto: https://nl.pinterest.com/amp/pin/403212972883049162/)

Maar is het wat het lijkt? Is het zo handig en eenvoudig als producenten ons willen doen geloven?Hoef je enkel maar wat “lucht te vangen” om comfortabel te kunnen genieten, of verkopen fabrikanten ons gebakken lucht en laten wij als consument ons in de zak zetten?

Luchtzitzak getest - handleiding

(Foto: www.bol.com)

Met een kampeertrip op het programma, bood het ideale moment zich aan om die luchtzitzak eens te testen.  Te meer omdat we met meerdere potentiele testers waren en hoe meer testers hoe  genuanceerder de mening, toch?

Het product

De zitzakken zijn er in alle vormen, kleuren en prijsklasses. Zo heb je de duurdere van het merk fatboy (de lamzac) waar je om en bij de 74,95 euro voor betaalt, maar ook de modellen van goedkope Chinese discounter waar je voor luttele euro’s gesteld bent.

De medecampeerders en ik kozen ervoor om 14,99 euro neer te tellen voor een minder prijzig model uit de Aldi.  Het model is een soort hoofdkussen en een lounge-deel dat samen een L vormt.

luchtzitzak getets - reclamefolder aldi

luchtzitzak getest - de luchtzitzak

Indoortest

De nieuwsgierigheid was groot. Het vooruitzicht om heerlijk onspannen te kunnen neerploffen op de zitzak, deed 2 van de testers beslissen om onmiddellijk na aankoop het product al eens indoor -binnenshuis- te testen.

Het resultaat was teleurstellend. Hoe er ook gedraaid of gekeerd werd met de zak (en geloof mij…elke wijze werd getest)het was onmogelijk het ding tot een comfortabele lounge om te vormen. Zelfs de meest succesvolle poging gaf enkel aanleiding tot een ingezakte pudding, die onder het minste gewicht bezweek. De koude vloer was bijgevolg ons deel.

De outdoortest – part 1

De testers van dienst dachten al snel de oorzaak van de gefaalde test te kennen: gebrek aan wind. Dus met nieuwe moed trokken ze de tuin in, in de hoop dit maal voldoende lucht te vangen voor een bevredigend resultaat.

Helaas, ook alle pogingen buiten faalden.

De outdoortest – part 2

Maar mijn vrienden en ik zijn geen opgevers…

Aangezien de camping aan zee lag, stond de zitzak als verplicht item op de inpaklijst. Gelet op de alom gekende zeebries, kon het niet anders dan lukken (naast doorzetters zijn we ook positivo’s ;))

Dus eens de tent opgezet was, ondernamen we samen een nieuwe poging.

Luchtzitzak getest - windrichting bepalen

(Eerst de windrichting bepalen 😉 )

Het moet gezegd, het lukte beter dan vorige keer. We slaagden erin tot iets te komen wat enigszins op het eindresultaat moest lijken.

Maar de volgende uitdaging bood zich direct aan.

We hadden nu een min of meer gevulde zitzak, maar hoe kon je daar nu in hemelsnaam comfortabel op liggen. Het ding was zo instabiel als wat en kwikkelde van links naar rechts. Het was een ware opgave om erop te blijven liggen.

De outdoortest – part 3

Bij een wandeling op strand, merkten we echter op dat er wel mensen in geslaagd waren een luchtzak tot een comfortabel uitziend iets om te vormen.

Poging 3 drong zich op…

Ook ditmaal een poging die bijna een lounge opleverde. Al zaten we na een kwartiertje terug op de grond…met enkel wat plastiek tussen ons en het zand.

Luchtzitzak getest - poging strand

De conclusie

De zitzak die wij hebben gekocht, bleek zeer moeilijk tot bijna onmogelijk om te vormen tot een lounge.* Geen van de geteste methodes werkte echt naar behoren. Enkel buiten en met een behoorlijk stevige zeewind, kom je in de buurt.

Krijg je het ding dan toch in een gewenste vorm, dan blijkt het net iets minder comfortabel dan gehoopt.

Toch zijn er ook positieve punten aan de zitzak:

  • Na elke poging hadden we het gevoel toch wel wat calorieën verbrand te hebben. Het lopen -en zeker in het mulle zand- was best vermoeiend. Zeker als je pogingen toch enige tijd in beslag nemen.
  • Bij de beste resultaten waren de pogingen om te blijven liggen een echte workout voor je buikspieren. Maar zeg nu zelf, je ligt dan niet relaxed, een sixpack is ook een leuk resultaat.
  • Het mag dan wel als zitzak verkocht worden, wij konden echter vele andere functies bedenken, gaande van gigantische opbergzak over een handtas tot dekentje.  😉

In elk geval hebben we ons kostelijk geamuseerd met de zak. Het draaien, lopen, huppelen en elke mogelijke vulwijze gaf aanleiding tot dolle pret. En ook het testen van het resultaat deed bij momenten bulderlachen. En dat is onbetaalbaar!

 

 

* ik wil geenzins gezegd hebben dat geen enkele zitzak werkt. Het viel zelfs op dat de zakken van het merk fatboy (www.fatboy.com)  wel in de gewenste vorm te zien waren.

Find & follow Mie on social media

Zonnecrème-battle: La Roche-Posay Anthelios XL vs Rituals The Rituals of Karma

De zon draait deze dagen overuren. Tot nu toe lijkt het dit jaar geen typisch Belgische zomer te worden, tot groot jolijt van velen.

Ikzelf hou ook best wel van zon, maar ik ben absoluut geen zonneklopper. Je zal mij dus niet op een strand vinden voor een dagje bakken en braden. Eerlijk gezegd gruwel ik wat van dat idee, maar ieder zijn goesting hé. 😉

Verder heb ik ook duidelijke temperatuurgrenzen. Het credo “hoe meer, hoe beter” gaat voor mij, met betrekking tot de temperatuur, absoluut niet op. Een gematigde 20 tot max. 25 graden, meer hoeft voor mij niet.

Ongeacht de precieze temperatuur, grijp ik bij de eerste zonnestralen al snel naar de zonnecrème. En dat is nodig. Ik heb immers slechts 2 kleuren in mijn palet: rood en wit*. Verder niets. Bruin is mij totaal vreemd.

Zonnecrème

Net als vele mensen, heb ik met zonnecrème een haat-liefde verhouding. Ik hou ervan, omdat het mijn tere huid beschermt tegen alle schadelijke stralen. Het zorgt ervoor dat ik mij met een gerust hart in de zon kan begeven. Tegelijk heb ik er een bloedhekel aan. Nagenoeg elke zonnecrème die ik tot nu toe gebruikte, deed me er plakkerig en glimmend bij lopen. Om nog maar te zwijgen van de kleverige en vette handen na een insmeerbeurt.

Maar ik draag mijn lot als bleekhuid -met hoog verbrandingsrisico- moedig en dus smeer ik …veel…belachelijk veel. Zoveel zelfs dat ik bij het zweten de witte substantie uit al mijn poriën zie komen omdat mijn huid het teveel aangebrachte terug uitstoot.

Volgens het vriendje gebruik ik meer zonnecrème dan een gemiddelde peuter choco op zijn boterham smeert. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik regelmatige ee nieuwe crème dien te kopen.

Het fijne is dat dit mij de kans geeft om telkens iets nieuw te proberen, in de hoop eindelijk eentje te vinden die niet kampt met vervelende bijwerkingen als plakkerigheid, vlekken, glimmende huid,…

Aangezien ik net voor onze vakantie weer eens door mijn voorraad heen zat, besloot ik twee -voor mij nieuwe- producten te kopen en deze te testen.

Vandaag in de arena dus twee – mogelijks – minder bekende zonnecrèmes.

Aan de ene kant hebben we “La Roche-Posay Anthelios XL fluid extreme spf 50+” en aan de andere kant “Rituals The Rituals of Karma spf 50”. Zij nemen het in verschillende categorieën, rondes, tegen elkaar op.

La Roche Posay / Rituals

Ronde 1: de verpakking en inhoud

Dit is uiteraard niet het belangrijkste, maar wel het eerste wat je ziet.

De crème van LPR zit in een ongewone verpakking. Het doet mij nog het meest denken aan een GSM uit de vorige eeuw (lees prehistorie). De flacon is rechthoekig met bovenaan een soort antenne-achtige toevoeging.

Qua kleur is de verpakking dan weer wel typisch. Wit en oranje zorgen voor een “hé, dat is een busje zonnecreme”-gevoel. Zet hem in je kast en vraag iemand (vb. een vriendje met de onhebbelijke gewoonte om aan mansearching ** te doen) om de zonnecreme te nemen en die haalt hem er zo uit.

De inhoud van de flacon LRP is eerder aan de kleine kant. Met z’n 50ml doet hij me vrezen dat hij bij een kwistige smeerder als mij, geen lang leven beschoren is. Daarentegen heeft hij als voordeel dat hij ook in kleineren (hand)tassen makkelijk op te bergen is.

Anders is het bij Rituals. Deze is in bijna alle opzichten de tegenpool van LRP.

Qua vorm is het een typische spuitbus maar qua kleur past hij met zijn frisse, muntgroene kleur eerder bij de typische Rituals producten (denk aan hun douchegels), dan in het zonnecrème gamma, waar wit, geel, oranje en blauw nog vaak de overhand hebben.

De bus heeft een inhoud van 250 ml, wat aanzienlijk meer is (en een langere “levensduur” doet vermoeden) dan LRP, maar wat minder handig is om mee te nemen.

Ronde 2: de wijze van aanbrengen

La Riche Posay / Rituals - wijze van aanbrengen

De crème van LRP dien je aan te brengen d.m.v een soort kleine spuitmond. Dit heeft -wat mij betreft- als voordeel dat je precies kan doseren en dat de crème ook belandt waar hij hoort.

Bij rituals is het zoals gezegd een spuitbus en daar ben ik persoonlijk minder fan van. Ten eerste moet je beschikken over een goed inschattingsvermogen omtrent de afstand tot doel, of de hele omgeving is mee ingesmeerd. Ook voor het insmeren van het gezicht of oren, vind ik een spuitbus minder aangewezen.

Ronde 3: de smeerbaarheid
La Roche Posay / Rituals - aangebracht

(Boven de dikkere, met de spuitmond aangebrachte crème van LRP, onder de lopende en met de spuitbus aangebrachte crème van Rituals)

Persoonlijk vind ik Rituals iets beter uitsmeren. Hij voelt minder dik en stug aan waardoor je het gevoel krijgt dat je de crème beter, gelijkmatiger verdeeld hebt.

Anderzijds heeft de dunnere textuur tot gevolg, dat de rituals-crème onmiddelijk begon te lopen na het spuiten. Snel zijn was dus de boodschap om drup-ongelukken te vermijden

Ronde 4 : de bescherming

LRP stelt een beschermingsfactor van meer dan 50 te hebben. Rituals vermeldt een beschermingsfactor 50.

Ik heb bij het testen beide crèmes ’s ochtends aangebracht. Ik heb gedurende vier uur geen nieuwe smeerbeurt ingelast en dit bleek geen probleem. Beide crèmes hebben mij behoed voor een kreeft-look. Meer zelfs, ik ben nog steeds een gelukkig wiltloofje.

Wel het vermelden waard, is dat LRP specifiek vermeldt geschikt te zijn voor een zonintolerante en overgevoelige huid.

Ronde 5: de geur

LRP is geurloos, wat ik persoonlijk niet erg vind. Zeker niet wanneer de wel aanwezige geur – zoals bij rituals- mij niet bevalt.

Ik had omwille van de frisse look bij rituals, ook een frisse geur verwacht maar ik vond hem niet erg lekker. Moeilijk te beschrijven waar hij precies naar rook, maar verlepte komkommer komt het dichtst in de buurt.

Wederom…geur is persoonlijk dus anderen zijn misschien wel wild van de geur.

Ronde 6: de plak-factor

Voor mij misschien wel de belangrijkste categorie. Ik heb er echt een bloedhekel aan als mijn -met zonnecrème ingesmeerde- lichaam aan het eind van de dag een verzamelplaats is geworden van zand, kleine insecten en god weet welke andere rondzwervende viezigheid. Ik hoef echt niet op mijn lichaam te zien hoe slecht het met onze luchtkwaliteit gesteld is. En zand mag blijven waar het hoor, met name op het strand.

Hier was een duidelijk verschil tussen beide.

Rituals vond ik -zeker onmiddellijk na het aanbrengen- erg plakkerig en vet. Je zag dit overigens ook heel goed…ik glansde van kop tot teen. Na het insmeren was het echt wel noodzakelijk dat ik mijn handen kon wassen.

La Roche Posay / Rituals - glanseffect

(Op de arm en het gezicht zie je duidelijk het glimmend effect van de ritualscrème)

Het plak-effect verminderde wel enigszins met de tijd, maar weg ging het nooit. Ik bleef ook in die mate glimmen, dat ik schrik kreeg dat ik het vriendje zou verblinden door weerkaatsing.

Een heel ander verhaal bij LRP. Na het insmeren had ik geen plakkerig gevoel, ik zou eerder zeggen dat ik droog en een vorm van korrelig aanvoelde, maar niet in een storende zin. Ik hoefde ook mijn handen niet te wassen.

Er waren overigens geen zichtbare sporen van het hele insmeergebeuren terug te vinden.

LA Roche Posay - gezicht

(Vooraleer jullie massaal tips beginnen sturen tegen baardgroei…dit is het met LRP ingesmeerd gezicht van het vriendje, ik was bij mezelf een foto vergeten nemen)

Ronde 7: de prijs

Voor de flacon van 50 ml van La Roche Posay betaalde ik bij de apotheek 19 EUR. (Online is hij goedkoper te vinden)

De rituals heb ik online via hun site besteld en was voor 18 EUR de mijne.

Ronde 8: sporen

Ten slotte, geen van beide crèmes heeft vlekken veroorzaakt op kledij, wat ook mooi meegenomen is. Ik merk hierbij wel op dat ik bij geen van beide crème rechtstreeks op mijn kledij gesmost heb.

 

And the winner is…

La Roche-Posay!

Uiteraard hangt alles van je eigen voorkeur af. Maar voor mij kwam LRP als winnaar uit de bus. Zijn formaat maakt hem een goede reisgenoot, het spuitmondje laat aanbrengen met een ongekende precisie toe en hij geeft absoluut geen plakkerig gevoel.

 

Samenvatting

Voor wie bovenstaande tekst toch wat te veel van het goede vond, een overzicht:

La Roche-Posay

Voordelen

Nadelen

Handig formaat Prijzig
Precies aan te brengen door spuitmond Stug in het uitsmeren
Hoge bescherming
Neutrale geur
Niet plakkerig
Geen glimmend effect

 

Rituals

Voordelen

Nadelen

Goed uitsmeerbaar Geur
Hoge bescherming Plakkerig
Meer crème voor je geld Glanseffect

 

 

Omdat ik geen scheikundige ben, heb ik mij bewust niet uitgesproken over de bestanddelen en hun effecten. Wie meer daarover wil lezen, of graag het verkooppraatje van de firma’s eens doorneemt!, kan op volgendenlinks terecht:

LRP:

https://www.laroche-posay.nl/verzorgingsproducten/Anthelios/Anthelios-XL-Fluide-Extr%C3%AAme-zonder-parfum-SPF50-p21516.aspx

Rituals:

https://www.rituals.com/en-nl/the-ritual-of-karma-sun-protection-milky-spray-50-7995.html#start=1

 

 

 

*Als “den Anwerp” nog op zoek is naar een vrouwelijke mascotte… jullie weten mijn te vinden he…over de teamkleuren beschik ik al.

**man-searching is een wijze van zoeken, die voornamelijk door mannen wordt gehanteerd. Ze komt erop neer dat de zoeker claimt iets niet te vinden, nog voor ze goed en wel gekeken hebben. In extreme gevallen wordt er zelfs amper de deur van een kast geopend. Door deze techniek is het waarschijnlijker dat een blinde iets vindt, dan een iemand die “mansearcht”.

Find & follow Mie on social media

LVL Wimperlifting

Wie mij kent, weet dat ik eerder “een newbie” – om niet te zeggen een complete nitwit- ben op het vlak van schoonheidstrends en alle daarmee verwante zaken.

Om je een idee te geven:

  •  Pas op mijn 30ste – nu toch al 2 jaar geleden- heb ik mij leren opmaken.
  • Tot voor kort wist ik niet dat er naast een BB-crème ook een CC-crème bestaat. En al helemaal niet waar het onderscheid lag. (Benieuwd of men ooit met een dubbele D -crème komt en of die dan ook voor het gezicht zal zijn ;)).
  • Ik heb geen flauw benul wat de huidige modekleuren zijn.
  • Ik wist  niet dat je in trouwkledij maar 1 collectie en geen winter- en zomercollectie hebt. (Tot hilariteit van de dame in de winkel toen ik vroeg wanneer de wintercollectie binnenkwam)

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Maar zoals gezegd, ik ben nieuwsgierig en daarenboven toch een beetje ijdel. Net als elke vrouw zie ik er immers graag goed uit.

Tegelijk ben ik vaak te lui om vroeger uit bed te komen om mij op te maken. En die luiheid wint het vaak, zo niet altijd, van de ijdelheid. Geen make-up voor mij dus op een doordeweekse dag.

LVL Wimperlift

Toen ik echter vernam dat er “een behandeling” bestond die je ogen een open blik geven en optisch groter maken zonder de nodige hoeveelheid mascara, klonk het bijna te mooi om waar te zijn.

Maar was het dat ook?

De belofte

De behandeling, die ongeveer 60 minuten duurt, belooft een effect dat minimaal 6 weken blijft. Dat effect zijn gelifte, langere en volumineuzere wimpers. Allemaal goed voor een open en intense blik en dit zonder mascara.

De behandeling zou ook pijnloos moeten zijn.

Even googlen leert dat er slechts bij uitzondering allergisch gereageerd wordt op het lifting-product. Het product is vergelijkbaar met het product dat kappers gebruiken voor een permanent. Wie daar allergisch voor is maakt ook hier kans op een allergische reactie.

Verder zou het niet schadelijk zijn voor ogen en huid daar de producten enkel op de wimpers komen en is het daarenboven voedend voor de wimpers.

De test

Ik heb mij dus laten overtuigen om de LVL wimperlift te proberen en dit in combinatie met een wenkbrauwstyling (epileren en kleuren).

Dat laatste was nodig omdat ik de concurrentie met “swedish chef ” van The Muppets kon aangaan in de categorie meest “woekerende wenkbrauw” (wat betreft de snor heeft hij gelukkig nog een zeer ruime voorsprong). Verder neigde ik stilaan naar een unibrow (ja die term ken ik wel :)) waar zelfs Frida Kahlo jaloers op zou zijn.

Swedish chef

(Foto’s: Wikipedia en ww.fridakahlo.it)

Tijd voor een groot onderhoud  van de oogzone dus.

Wie?

Ik koos ervoor de behandeling te laten doen door Esther Jacobs van Make-up Service in Merksem.

Ik leerde Esther kennen tijdens een make-up workshop (die zij gaf wel te verstaan :)) en had direct een goed gevoel bij haar. Ze straalt passie voor haar job uit en geeft blijk van een gedegen kennis. Ze luistert goed naar waar je als klant precies naar op zoek bent en geeft daar passend advies bij. Helemaal zoals ik het graag heb!

Als ik dan toch met mijn ogen ga experimenteren, dan liefst door iemand die ik vertrouw en met kennis van zaken.

Hoe?

Het procedé van naaldje tot draadje bespaar ik jullie. Kort gezegd komt het erop neer dat je wimpers tegen een gevormd schildje worden geplakt en ze nadien gefixeerd worden in die vorm waardoor er een waaiereffect ontstaat. Tegelijk wordt er een intense kleur aan de wimpers gegeven.

Dat is toch hoe het mij werd uitgelegd en hoe het ook op internet is terug te vinden maar hé, ik lag met mijn ogen toe dus ik heb het niet gezien 😉

Na het epileren van de wenkbrauwen was het tijd om met de wimperlift te starten. Eens dit gebeurt, krijg je vriendelijk het verzoek je ogen niet meer open te doen. Trouwens, dankzij het schildje op je ogen zou dit toch zeer moeilijk worden. De afleiding van de wenkbrauwkleuring en het gepruts aan de wimpers tussendoor hielpen daarenboven ook om braaf te gehoorzamen.

Daarnaast beschreef Esther telkens goed wat ze deed en gaf ze aan wat ik kon voelen (gevoel van dichtgeplakte ogen, jeuk, kriebels, zo nu en dan een beetje prikken,..)

En aangezien je mond helemaal vrij is, kan je gewoon gezellig over koetjes en kalfjes praten.

Dat uur was dus zo voorbij…

Het verdict

Oordeel zelf maar…

Voor en na wimperlift

De wimperlift vind ik erg geslaagd. Het geeft inderdaad een open, stralende blik en dit zonder mascara. Zelf het vriendje – die normaal niet zo houdt van make-up- heeft al meermaals laten vallen hoe geslaagd hij het vindt.

Over de houdbaarheid kan ik momenteel niets zeggen, 1 dag later ziet het er nog steeds goed uit… hopen dat ik de 6 weken haal. 🙂

Aangezien ik nog perfect uit beide ogen zie en mijn wimpers deze ochtend bij het openen van mijn ogen niet verdwenen zijn, lijkt het te kloppen dat er geen (direct) gevaar is voor schade. 🙂

Ten slotte was de behandeling ook pijnloos. Een beetje vreemd en onwennig misschien, maar niet echt pijnlijk. Alweer pluspunten voor de wimperlift.

Klein puntje van kritiek betreft de wenkbrauw-styling. Esther was bewust reeds heel voorzichtig geweest met de intensiteit en had ook gewaarschuwd dat het een heel duidelijk effect zou zijn. Na de behandeling bleek dat ook te kloppen.

Mijn blik kwam mij bekend voor maar ik kon niet direct thuisbrengen van waar. Later, met de hulp van het vriendje kwamen we er achter, ik leek op een Angry Bird.

Angry bird

(Foto: Angrybirds wiki)

Gelukkig had Esther daarop geanticipeerd en reeds meegegeven dat ik er de dag na de behandeling met een vochtig watje kon overgaan waardoor het effect wat verzacht werd. Tevens zou een nachtje rust de intensiteit ook doen afnemen.

Deze ochtend – de dag na de behandeling- had ik overigens nog een mailtje van haar om mij even aan die wijze raad te herinneren. Wat een service!!!

Omdat ik het nog steeds vrij stevig vond, heb ik de raad ter harte genomen en …weg Angry Bird, Hello Happy Mie!

Wimpers & wenkbrauwen

Ik kan – met uitzondering van de duur – niet anders dan concluderen dat en LVL een geslaagde behandeling is die doet wat ze belooft!

Ik zou ze ook aanraden! Als ik dan toch goede raad mag geven, er zijn vast veel goede schoonheidsspecialisten die dit doen, maar ga voor iemand die je vertrouwt. En in dat kader kan ik Esther ten zeerste aanbevelen.

Meer weten?

Voor wie meer wil weten over de behandeling (zowel LVL als wenkbrauwstyling), over Esther en Make-up service en andere ervaringen kan uiteraard het wereldwijde web consulteren. Om het iets makkelijker te maken, hierbij enkele links die mij hielpen de stap te zetten.

 

n.b. Ik heb gewoon netjes betaald voor mijn behandeling. Esther is/was niet op de hoogte dat hierover een post zou verschijnen. Dit is dus zeker geen “gekleurde” mening (in tegenstelling tot mijn ogen en wenkbrauwen ;))

Find & follow Mie on social media

© 2020 Don't Mind Mie

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑