Gewoon Mie!

Deze blog neemt je mee in mijn hoofd, maar in wiens hoofd kruip je nu precies? Anders gezegd: “wie is Mie?”

Ik hou wel van een beetje “Miesterie” * dus ik ga hier uiteraard geen foto posten. Ook voor een gedetailleerde beschrijving van mijn uiterlijk ben je aan het verkeerde adres. En hoewel je mij gaande weg wel zal leren kennen, wil ik nu alvast een tipje van de sluier oplichten.

Zoals je misschien al vermoedde, ben ik een vrouw.

Verder ben ik zoals de titel zegt ‘gewoon’. Ik oefen een doodnormale job uit, die ik overigens erg graag doe. Ik woon – zoals wel meer vrouwen op deze wereld – samen met een man. Enige verschilpunt daar, is dat ‘die van mij’ de liefste, grappigste en meest sexy van allemaal is….maar dat zegt waarschijnlijk iedereen over zijn geliefde. Zo niet, is het naar mijn bescheiden mening tijd voor reflectie. Maar hé, wie ben ik om te oordelen….als je maar gelukkig bent?

Zou je mij op basis van deze beschrijving uit een mensenmassa halen? Ik denk het niet! Maar misschien is dat ook net de bedoeling…Mie kan iedereen zijn en iedereen kan Mie zijn…

Begrijp mij echter niet verkeerd. Dat ik mezelf gewoon of doorsnee vind, wil niet zeggen dat ik niet tevreden ben. Integendeel, voor ‘sfeer en gezelligheid’ geef ik mijn lichaam gemiddeld een 7.5 op 10. Niet slecht lijkt mij, toch?

Natuurlijk heb ik weleens kritiek op mijn eigen lichaam. Heeft niet iedereen dat? Maar een gezonde portie zelfrelativering en de legendarische woorden ‘elk nadeel heeft zijn voordeel’ plaatsen die mini-complexen al snel in perspectief.

Ik heb geen prachtig volle billen. Maar het is net die ‘platte’ achterkant die er mee voor zorgt dat ik moeiteloos uit mijn auto raak wanneer ik dicht bij een ander voertuig geparkeerd sta. Ik denk niet dat dergelijk manoeuvre is weggelegd voor  de Kim Kardashians op deze wereld.

Ook zou ik misschien wel graag een vollere boezem hebben, maar zeg nu zelf een volle D-cup op een tenger lichaam van om en bij de 50kg is niet ideaal.  Met mijn nederige boezem wordt op zijn minst de kans dat  ik voorover kukel omwille van een onevenwicht en een verplaatst zwaartepunt, tot een minimum herleid. Iets wat Pamela Anderson niet kan zeggen.

Ik pas dit ‘trucje’ nu al even toe en, al zeg ik het zelf, ik ben er erg goed in geworden. Zo goed zelfs dat de lijst met voordelen vaak langer is, dan de nadelen  aan wat ik als gebrek gedetecteerd had. En op slag ben ik vergeten welke fysieke default mij kopzorgen gaf.

Je hebt nu al vermoedelijk al een eerste beeld van mij.

Ik besef dat het een korte kennismaking is, maar Rome is ook niet op één dag gebouwd.

*Geen paniek, ik heb in een ver verleden wel degelijk het woord mysterie leren schrijven 🙂