Don't Mind Mie

All things on my mind

Categorie: Product (page 1 of 2)

Aphrodite: webshop voor leuke en zeer betaalbare juwelen

In de jaren ’50 van vorige eeuw zong Marilyn Monroe dan wel dat diamanten “a girl’s best friend” zijn. Ze vergat er wel fijntjes bij te vermelden dat men zich eerst blauw dient te betalen voor dit kleinood. Die stukjes geperste koolstof mogen dan wel een goede vriend zijn voor jou,  voor je bankrekening zijn ze dat in geen geval.

Schoonheid hoeft niet duur te zijn

Gelukkig zijn er vandaag de dag op het vlak van juwelen ook leuke en goedkopere alternatieven te vinden. Sieraden die niet alleen lief zijn voor jou, maar ook voor je portefeuille.

Een van die alternatieven is Aphrodite. een Nederlandse webshop die ook in België levert.

bron: Aphrodite
Aphrodite: juwelen om verliefd op te worden
Voor elk wat wils

In de webshop vind je het hele scala aan juwelen. Of je nu je nek, oren, vingers, armen of voeten wil versieren, bij Aphrodite ben je hiervoor aan het juiste adres.

En je vindt er vast iets naar jouw smaak.

Ze bieden immers juwelen aan voor ieders smaak en stijl. Of je nu houdt van minimalistisch, boho of juist van echte statement pieces, in deze webshop vind je voor elk wat wils.

Je hoeft daarenboven niet het hele gamma te doorzoeken. Via een handige zoekfunctie op stijl vind je snel jouw ding. En kan je dus eenvoudig kiezen. Alhoewel…

Het kiezen blijft best een opgave. Ze hebben echt zoveel leuke stuks dat je moeilijk zal kunnen beslissen.

Voor ieders portefeuille

Maar eigenlijk hoef je helemaal niet te kiezen. Dankzij een erg lage prijs, kan je meerdere stuks kopen zonder al te diep in je buidel te hoeven tasten. Zo kan je een hele look creëren zonder een fortuin kwijt te zijn.

Leuke extra’s
Korting, WINNEN en SPAREN

Alsof  het nog niet voldoende is dat je de waren voor een klein prijsje kan kopen, maak je ook elke maand kans om een sieraad te winnen. Dit door je in te schrijven op hun nieuwsbrief. Iets wat je de eerste keer ook nog eens 10% korting oplevert.

Tenslotte levert een aankoop je punten op. Per euro spaar je een punt en tien punten zijn dan weer goed voor 1 EUR korting.

Mijn keuze

Omwille van de zachte prijs, besloot ik eens te experimenteren en voor een juweel te kiezen dat verder afstaat van wat ik normaal zou kopen.

Meestal kies ik zilverkleurig, maar dus niet ditmaal. Ik ging voor goud!

Ik koos een paar oorringen waarbij een parel in een soort kooitje van gesponnen draad aan een plaatje aan mijn oor bungelde.

Mijn keuze

Toegegeven, op basis van de foto had ik kleine en subtiel exemplaar verwacht. Het werd groot en iets minder subtiel. 

Eerlijkheidshalve moet ik wel opbiechten dat dit voor mij geen stuks zijn om dagelijks te dragen. Daarvoor vind ik ze persoonlijk iets te opvallend. Maar met de juiste kledij en op de juiste gelegenheid zie ik het helemaal zitten om deze echte eyecatchers te showen.

Conclusie

Ben je op zoek naar een juweel in een specifieke stijl of wil je juist eens experimenteren met een nieuwe stijl en dit tegen een zacht prijsje? Dan is Aphrodite de webshop voor jou!

Find & follow Mie on social media

Lunettes Lunettes: goed zien en er goed uitzien!

Na een dikke 30-jaar was het vorig jaar zo ver… de aftakeling van mijn lichaam viel niet meer te ontkennen! Mogelijks was het al enige tijd ingezet maar nu werd het duidelijk…of juister: troebel.

Ik merkte namelijk dat ik soms, vooral na lang werken op de computer, wazig en wat dubbel zag.

De oogarts was onverbiddelijk: ik had nood aan een bril!
Oke, toegegeven, het was maar een rustbril, maar toch 😉

bron : www.smartpractice.com – cartoon: Glasberger
Geen blinde keuze

In het verleden had ik in een brillenwinkel -puur voor de lol-  al meermaals eens een montuur gepast en steeds kwam ik tot dezelfde conclusie: ik vond mezelf niet geweldig staan zo’n ding op mijn neus. (Of het aan de bril of mijn gezicht lag, laat ik in het midden ;).)

In elk geval was het nu niet meer voor de lol maar menens. En om er nu alle dagen voor gek bij te lopen, dat zag ik niet zitten.

Lunettes-Lunettes

Ik had dus nood aan een goede begeleiding tijdens mijn zoektocht.  Iemand met geduld die tegelijk eerlijk durfde zeggen dat een montuur mij niet stond. Iemand die kon inschatten wat bij mij paste maar die ook kon verdragen dat ik ongezouten mijn mening gaf, ook wanneer een suggestie mij niet aanstond.

Gelukkig kon ik voor dit alles terecht bij Ilse van Lunettes-Lunettes in Boom. Mijn man en zijn familie -allemaal brillers- waren hier al enige tijd klant en na een bezoek begreep ik helemaal waarom!

Zichtbare service

Sinds 2006 zijn Ilse en haar man eigenaar van deze zaak.  Op hun site staat te lezen dat ze kwaliteit en correcte service hoog in het vaandel dragen en dat merk je.

De ontvangst is erg hartelijk.

Voorzien van een kopje koffie of thee neem je samen plaats aan een tafeltje en start de zoektocht naar de geknipte bril.

Ilse vraagt naar wat je zelf in gedachten had en haalt vervolgens alles uit de kast.

Letterlijk…

De monturen die maar enigszins in de buurt van je wensen komen, worden bovengehaald maar Ilse laat ook graag eens iets passen wat je zelf niet onmiddellijk zou aanwijzen. Soms valt dit mee, soms tegen maar in elk geval krijg je nooit iets opgedrongen.

Lunettes-Lunettes heeft echt een enorme collectie en dus een zeer ruime keuze met enorme diversiteit en dit in vorm, stijl, kleur en prijsklasse.

een klare kijk

Ilse respecteert je keuzes en enkel op uitdrukkelijke vraag zal ze aangeven wat haar voorkeur wegdraagt.

Er wordt echt met je meegedacht en op basis van jouw feedback als klant, gaan jullie samen op zoek naar de montuur waar jij je goed bij voelt.

Tijdens de queeste naar de gepaste bril krijg je ook nog eens een bom aan informatie over de verschillen tussen merken, de specificaties van elke bril die je past en eventuele aanpassingsmogelijkheden.

Uiteindelijk, na een goed uurtje, was de kogel door de kerk en wandelde ik tevreden met mijn bril naar buiten. (Of eigenlijk met een bon om de bril met de correcte glazen enkele dagen later op te pikken)

Nog een keertje!

Dat het kiezen van een bril bij Lunettes-Lunettes mij erg beviel, mag blijken uit het feit dat ik ondertussen de zoektocht vrijwillig over deed.

Dit maal voor een zonnenbril.

Toen mijn man een nieuwe bril ging kiezen, viel mijn oog op de prachtige, nieuwe collectie zonnebrillen. Ik was helemaal betoverd was door een rood exemplaar met glitters. Ilse haalde onmiddellijk ook de blauwe variant uit de etalage en stelde mij voor een dilemma. Alsof de keuze nog niet moeilijk genoeg was, haalde ze nog enkele kanshebbers tevoorschijn.

Nadat ik werd aangemaand ook eens buiten te testen en na wat twijfelen slaagde ik er uiteindelijk in een exemplaar te kiezen.

Conclusie

Wie dus een bril wil en enigszins in de buurt van Boom woont, zou ik aanraden eens een kijkje te nemen bij Ilse en haar man. Dit kan op afspraak of tijdens de openingsuren

Een bril kiezen bij Lunettes-Lunettes is  een fijne beleving in een gezellige en ontspannen sfeer.

Er wordt rustig de tijd genomen om je te helpen een bril te selecteren die je niet alleen goed doet zien maar die je er ook goed doet uitzien.

Find & follow Mie on social media

De Ceder: betaalbaar sterrenniveau

Het mag ondertussen al duidelijk zijn dat ik van eten hou.

Ontbijt, lunch, diner of dessert… laat maar komen. Iets puur Belgisch of toch net iets exotischer… maakt niet uit, ik discrimineer niet. Een snelle hap van McDonalds, frietjes van de frituur, eenvoudige “brasserie-kost” of juist fancy en chique gerechtjes in een sterrenzaak, op het juiste moment eet ik deze met evenveel smaak op.

Recent ontdekte ik, op aanraden van vrienden, een echt culinair pareltje. Op “de parking van Antwerpen”, in het landelijke Kruibeke ligt een oase van lekker eten: De Ceder.

foto: www.restaurantdeceder.be

Ik dacht de Colombus van het culinaire landschap te zijn met deze ontdekking, maar niets bleek minder waar.  Het restaurant is in het Waasland best goed gekend en ook daarbuiten heeft het zijn strepen al verdiend.

Voor alle onwetenden die, net als ik, in het duister leven, dan ook deze post.

Culinair duo

De Ceder is het culinaire kind van chef Frederick Schaffrath en gastvrouw Katrijn Camerlinck. Het werd in 2004 geboren, op het ogenblik dat het koppel de toenmalige zaak van Katrijns ouders overnamen.

foto:www.restaurantdeceder.be

In 2015 kreeg het restaurant een broertje erbij in de vorm van een B&B, Ceder10. Wie dus na een heerlijke maaltijd niet meer de baan op wil (al dan niet omdat de drank rijkelijk gevloeid is) of het culinaire wil koppelen aan een bezoekje aan het waasland, kan bij Frederick en Katrijn overnachten.

De keuken

Als je mij vraagt wie bij De Ceder zijn gading zal vinden, is mijn eerste reactie iedereen. Het lijkt mij straf als je de combinaties en gerechten die de chef uit zijn mouw tovert niet kan smaken.

Op hun site omschrijven ze hun stijl als ‘verfijnde Frans-Belgische keuken met een hedendaagse twist’ en dit met dagverse producten. Die omschrijving klopt naar mijn aanvoelen perfect.

Amuses

Belangrijk is wel dat het product en de smaak blijven primeren. Het oog wil ook wat, maar de presentatie is niet zaligmakend. Soms is less more, en dat hebben ze hier goed begrepen. Of toch wat franjes en frulletjes betreft, zeker niet qua porties en smaak.

Sfeer & gezelligheid

Op restaurant is het eten uiteraard prioriteit, maar als dit dan ook nog eens in een aangenaam kader gebeurt, is dat mooi meegenomen.

Recent kreeg de zaal van De Ceder een make-over waardoor je nu eet in een modern en eerder strak maar toch warm en gezellig interieur.

De gecreëerde sfeer past perfect bij de wijze waarop je wordt behandeld: warm en hartelijk!

Zowel het personeel als de chef doen hun uiterste best om aan eventuele afwijkende wensen tegemoet te komen. Zo zat er in een voorgerecht karnemelk. Iets waar ik absoluut geen fan van ben. Ik kreeg de keuze om het weg te laten.* Dat ik die mogelijkheid kreeg om een kleine aanpassing te vragen, vind ik echt getuigen van een klantgerichtheid.

Voorgerecht
Wat schaft de pot?

De Ceder heeft enkele verschillende formules: een lunchmenu voor ’s middags, een vrijdagavondmenu ( voor vrijdagavond ;)) een feestmenu en het cedermenu waar je kan kiezen tussen drie, vier of vijf gangen.

Hoofdgerecht

Mijn gezelschap en ik kozen voor het Cedermenu en dit “full option”. Dat wil zeggen 5-gangen. Daarenboven kozen we als extra naast het dessert ook het kaasbordje.

Het Cedermenu wisselt ongeveer om de 5 weken en doordat je kan kiezen uit twee hoofdgerechten en twee voorgerechten, biedt het ook enige vrijheid naargelang je eigen voorkeuren.

Het niveau van elk gerecht was echt top. Elke creatie was haalde een hoog niveau, om duimen en vingers van af te likken. Het is dat we genoeg fatsoen hebben of we hadden ook ons bord leeg gelikt. 😉

Conclusie

Na een avondje in De Ceder was ik niet alleen verbaasd dat ik dit pareltje nog niet eerder ontdekt had, maar ook dat deze zaak (nog) geen Michelinster heeft.

Gault Millau heeft het talent van Chef Frederick gelukkig wel al erkend en beloonde dit in 2018 met een terechte 14.5 op 20.

Wie graag lekker eet, voor wie het al eens wat chiquer mag en wie zich daarenboven niet graag blauw betaalt aan eten van een hoog niveau, zal De Ceder zeker bekoren.

*Uiteindelijk besliste ik echter te vertrouwen op de chef zijn smaakkeuze. Ik ging ervan uit dat elk ingrediënt een functie had in het geheel en liet ik de karnemelk erbij. Dat heb ik mij trouwens geen seconde beklaagd!

Find & follow Mie on social media

Hero-on-Socks: op/met kousen je steentje bijdragen

Sokken & Spuiten

Ik moet eerlijk bekennen dat ik in sommige situaties niet de grootste held ben. (Al had je die conclusie misschien zelf al getrokken op basis van andere posts) En dat geldt zeker op medisch vak. Zo moet je bijvoorbeeld voor wondzorg niet bij mij komen aankloppen. Ik zou wel willen hoor, maar alleen al bij het idee van een grote gapende wonde of hevig bloedende letsels, verlies ik al bijna het bewustzijn.  Er is schuilt dus geen Florence Nightingale in mij.

Dankzij een paar gele sokken met spuitjes  hoef ik mij echter niet te ontpoppen tot een heuse verpleegster of dokter om een steentje bij te dragen op medisch vlak. Ik kan gewoon lekker een held op kousenvoeten blijven. Of beter gezegd, het zijn die kousen die mij een held maken.

Held op sokken

Hero-on-Socks: de missie

Een tijdje geleden botste ik op een oproep van Hero-on-Socks.  Zij zochten bloggers die hun product maar ook vooral nog hun doel onder de aandacht wilden brengen. Eens ik hun missie las, kon ik niet anders dan op die vraag in te gaan.

De sociale onderneming wil immers door de verkoop van sokken bewustwording in het kader van type 1 diabetes genereren.  Op hun site lezen we dat ze een positieve impact willen creëren “voor alle mensen met diabetes. Zo moeten ze zich nooit meer uitgesloten voelen, omdat ze ‘anders’ zijn. Sterker nog, wij willen dat iedereen ‘anders’ is met een paar wel heel opvallende sokken.”

En toegegeven, opvallen doen die sokken wel.

Mijn diabeest

Dat ik dit doel een warm hart toe draag, is niet verwonderlijk.  Ik ben -gelukkig- zelf geen diabeet. Het standpunt als patiënt ken ik dus niet. Toch meen te kunnen stellen dat ik een vrij goed beeld heb van wat het inhoudt.

Op de lagere school had ik een klasgenootje met diabetes. Al werd toen enkel gezegd dat het meisje in kwestie af en toe eens cola moest drinken. Meer woorden werden er niet aan vuil gemaakt. Meer vragen stelde ik niet.

Toen ik op de universiteit  bevriend raakte met een diabeet,  kreeg ik al wat meer info en ik vroeg wat meer door. Ik leerde over het bestaan van  een hypo (afkorting voor hypoglycemie of te lage suikerwaarde) en hyper (afkorting voor hyperglycemie of te hoge suikerwaarde). Het werd duidelijk dat beide situaties deze anders moesten aangepakt worden.

Toen ik mijn man leerde kennen,  leerde ik de echte “finesses”, de do’s en don’ts. Hij is, net als zijn vader overigens, type 1-patiënt en dit al sinds zijn vijfde. Naarmate onze relatie vorderde, groeide dus ook mijn kennis.

En niet alleen de mijne, ook die van vrienden en familie.  Ook bij hen was er een hoge mate van onwetendheid. Vaak wisten ze slechts vaag iets over diabetes en alles wat dit meebrengt.

En dat is niet erg. Dat is zelfs heel normaal. Voor wie er niet van dichtbij mee geconfronteerd, is het een “ver-van- mijn-bed- show” . Net zoals bij mij destijds.

Omdat ik er zo weinig van kende, was het niet altijd even makkelijk.

Ik moest leren dat een uitstapje net iets meer voorbereiding vraagt. Er moet immers cola en suiker en  -afhankelijk van de duur- prik-en spuitgerief mee. (En aangezien een man met een handtas enkel in de sportwereld hip is, werd die hele riemram in mijn handtas gedumpt)

Ik moest leren dat diabeten tijdens een hypo dingen zeggen en doen die ze niet menen. Zo reageert mijn man vaak misnoegd, alsof ik de slechtste vrouw ter wereld ben die hij kon treffen, wanneer ik hem tracht te overhalen cola te drinken. De eerste keren komt dat best hard binnen. Nu kan ik dat plaatsen, al is ook voor mij de ene dag de andere niet…

Ook de eerste nachtelijke hypo waarvoor ik de ambulance moest laten komen, staat nog goed in mijn geheugen gegrift.

Versta mij niet verkeerd, hoewel het niet altijd makkelijk is, is het zeker niet allemaal kommer en kwel, verre van… (probeer maar eens serieus te blijven als je man je om 3 uur s nachts met een dubbele tong en een wazige blik bij hoog en bij laag blijft beweren dat je niet met 2 maar met 3 in bed ligt ;))

Maar een genuanceerd beeld, ontbreekt soms. Of een realistisch beeld tout court.

Zo is mijn man niet zat als hij trager antwoordt, dingen herhaalt, bleek ziet, zweet en wankelt…dan heeft hij een hypo. Het is voor mij als partner een geruststelling dat mensen dit herkennen en weten welke actie nodig is. Dit kan enkel maar als mensen beter geïnformeerd zijn over diabetes.

Om mensen een correct en genuanceerd beeld te geven, vind ik het bijdragen aan bewustwording dan ook erg belangrijk. En een doel dat het steunen waard is.

Win-Win

Door de sokken van Hero-on-socks te kopen, geef je niet enkel. Je krijgt er ook iets voor terug.

Naast het fijn gevoel dat je iets kan betekenen voor diabetespatiënten en hun omgeving,  krijg je ook gewoon fijne, goede en makkelijke sokken.

Een win-win dus.

So…let’s rock these socks!

Bestellen kan hier

Foto: www.facebook.com/heroonsocks

 

Find & follow Mie on social media

VIPOO : joehoe of awoe?

Enige tijd geleden trok ik naar de winkel met slechts één missie: VIPOO kopen.

Ik wil dit product al een hele poos testen.  Eigenlijk al sinds ik de eerste maal het reclamefilmpje zag.

Het moet gezegd, een award  zal VIPOO met zijn reclame voor de Belgische en Nederlandse markt niet winnen. Tenzij een Raspberry-award*.   Elke keer ik de reclameboodschap zag dacht ik: “Ofwel is dit product zo goed, dat het zelfs met een draak van een reclamefilmpje weg komt, ofwel is dit product net als het reclamefilmpje bagger”.  Ik vroeg mij ook oprecht af welke consument getriggerd wordt een product te kopen op basis van een slecht gedubde actrice die zich uitgeeft voor prinses en in belachelijke, bedekkendebedekkende termen zoals porseleinen troon, bruine broodjes bakken en dagelijkse uitdraai spreekt over het toilet en uitwerpselen.

Tenzij eigenwijze mensen. Van die nieuwsgierige aagjes wiens honger naar antwoorden vaak de bovenhand neemt op alles, zelfs op de afkeer van een clowneske en belachelijke reclamefilmpje… en gelukkig voor de producent bestaan die.

Het product

VIPOO is een product uit de Airwick-stal.  Met zo’n multinational als producent, had ik verwacht veel  reclamepraatjes over de werking of info omtrent de samenstelling te vinden, maar niets bleek minder waar. Op de Belgische en Nederlandse website van Airwick staat VIPOO niet vermeld. Vreemd aangezien er zoveel reclame voor gemaakt wordt. En het is tenslotte toch in onze supermarkten verkrijgbaar is.

Gelukkig kon ik onder meer op de Amerikaanse en Canadese site terecht, op verkoopsites als bol.com  en op het flesje zelf natuurlijk. Al was dat laatste eerder een combinatie van chemische termen en waarschuwingen

How does it work?

Dit product is geen gewone, klassieke geurverfrisser zoals de meesten die kennen. Het is niet ontworpen om na je boodschap even te sprayen om zo vieze geurtjes te verdoezelen. (Laat ons eerlijk zijn, het resultaat van de meeste geurverfrissers is gewoon een mengeling van uitwerpselen en overdreven chemische geuren.) Je dient het product te gebruiken alvorens je plaats neemt op het toilet.   Het product is immers bedoeld  om een barrière te vormen tussen de geur van het resultaat van je toiletbezoek en de omgeving, inclusief jouw en je opvolgers neus.

Het zijn de essentiële oliën in het product die een laagje zouden vormen bovenop het water. Op die wijze worden geuren als het ware ingedijkt en gevangen gehouden onder de olielaag.

 

Gebruiksaanwijzing VIPOO
(bron: shop.airwick.us)

 

Om die werking te bekomen, schud je het flesje goed voor gebruik. De essentiële oliën  en de andere bestanddelen waaronder water moeten zich immers goed mengen (denk aan sommige make-upremovers). Vervolgens spray je het product in de pot. Over de hoeveelheid bestaat enige discussie. De amerikaanse airwick site spreekt van 3 tot 5, bol.com spreekt van 4 tot 6.

Misschien is er een verschil in geur tussen Amerkiaanse en Nederlandse uitwerpselen, maar ik onthoud mij van een dergelijke, voorbarige en niet onderbouwd conclusie hieromtrent.;)

Geurgamma

Het heeft even geduurd alvorens ik een sluitend antwoord vond op de vraag hoeveel variaties er van het product bestaan. Zoals dat met wel meer producten gaat, hebben diverse markten/ landen een verschillend aanbod.

Na wat zoeken kwam ik tot de conclusie dat er in totaal 6 verschillende geuren zijn, elk met hun eigen kleur flesje en naam: roos, citrus, munt, lavendel, rode vruchten en “frisse natuurtoetsen”. Deze laatste lijkt echter moeilijker op de Belgische en Nederlandse markt te vinden.

Natuurlijk zou het makkelijk zijn gewoon de ingrediënten erop zetten. Maar makkelijk is niet hip en catchy. Dus gaan we voor gepimpte, flitsende namen. Geen rozengeur maar Rosy Starlet. Ach, het kind moet een naam hebben he.

Alsof het nog niet verwarrend genoeg is,  zijn ook de namen per verkoopsmarkt afwijkend.

Waar het gele flesje met citrusgeur voor bepaalde markten “King Lemon” heet, staat er  in andere landen “Lemon Idol” te lezen.

Het ziet er naar uit dat in de landen waar men het reclamefilmpje met koninklijk thema hanteert, ook de namen in dit thema heeft aangepast met namen verwijzend naar koninklijke titels.

In een poging jullie door het bos de bomen te laten zien, geef ik even een overzichtje van de kleuren, bijhorende namen en geur:

  • Het gele fles draagt zowel bij de naam “Lemon Idol” als “King Lemon”. De geur wordt omschreven als een citusgeur met toetsen van dennen en groene appel.
  • Het roze flesje is te vinden onder de naam “Rosy Starlet” als onder “Princess Rose” en zorgt voor een rozengeur met wat jasmijn en vanille.
  • Het mauve/donkerroze, paarsachtige flesje heet “Fruity Pin-up” of ” Queen of fruits”.  Als je van de geur van rode vruchten en bessen houdt, dan is dit het flesje voor jou
  • Het lila/lichtpaarse flesje met de naam “lavender Superstar” zorgt voor een lavendelgeur met oa. vanilletoetsen.
  • Het groene flesje, dat klaarblijkelijk niet verkrijgbaar is op de Amerikaanse markt kreeg de naam ‘Prince Mint’ . Zoals de naam al doet vermoeden mag je een muntgeur verwachten.
  • Het blauwe flesje is dan weer moeilijker te vinden op de Belgische en Nederlandse markt. Met de naam “Fresh Model” is het niet geheel duidelijk welk aroma zich in je toilet zal verspreiden. De Amerikaanse site omschrijft het als een frisse geur met toetsen van bamboo en oceaangeur. Wat dat dan precies is, is mij een raadsel maar ik veronderstel geen rotte vis 😉
Prijs, inhoud en verpakking

Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat de producent zich toespitst op vrouwen. De kleurrijke, iet wat kitscherige sprays met hippe namen doen mij dit in elk geval vermoeden.

Al is dit misschien niet verwonderlijk. Zelfs binnen de eigen vrienden en kennissenkring, merk ik dat vrouwen (en ik beken, mezelf inclusief) toch net iets meer schroom en moeite hebben als het om vieze geurtjes na de grote boodschap gaat. Zowel de eigen geurtjes als de geurtjes van onze voorganger.**

De flesjes zijn met 8,99 euro best prijzig. Zeker als je weet dat ze slechts 55 ml bevatten, wat goed zou zijn voor zo’n 300 sprays of ongeveer 100 beurten (aan 3 sprays per beurt).

De test
Voorbereiding

Na wat twijfelen in de winkel maakte ik een weloverwogen keuze voor de munt.  Aangezien ik een parfum draag met als hoofdbestanddeel rozen, wou ik niet het risico lopen dag ik enige gelijkenis tussen de wc-verfrisser en mijn parfum de liefde voor deze laatste zou verprutsen.

Naast het product zelf had ik voor de test nog een tweede persoon nodig. Iemand die de geur zou produceren. Immers, mijn eigen geur kan ik blijkbaar beter verdragen ;). Vraag mij niet waarom… (Er zal vast wel en wetenschappelijke verklaring voor zijn ;))

Het vriendje kreeg die belangrijke en zware taak toegewezen. De rest van de test namelijk het sprayen en postfactum beoordelen nam ik zelf voor mijn rekening.

The moment of truth

Ondanks een defect spraymechanisme bij het gekochte flesje, slaagde ik erin product in de pot te krijgen. Al was het eerder druppelsgewijs

Een frisse en best aangename geur kwam mij tegemoed. (En heeft nadien nog een dag aan mij  handen gehangen. Door het kapotte spraymechanisme had ik immers product over mijn vingers gehad). Een echte munt geur zou ik het echter niet noemen. Of toch niet zoals je bij tandpasta of verse muntthee hebt.

Tot mijn verbazing was het exact dezelfde geur die mijn neus binnendrong toen ik onmiddelijk na het vriendje het toilet binnenstapte. ‘Prince Mint’ en niets anders…

Ik was verrast. Eerlijkheidshalve moet ik immers eerlijk toegeven dat ik niet verwacht had dat het product zou werken. Ik verwachtte een mengeling van uitwerpselen en geurverfrisser te zullen waarnemen. Maar die sceptische houding bleek onterrecht.

Zelf de rest van de avond bleef de aangename geur hangen. Straf spul…

Samenvattend

Het product doet wat het belooft. Ik kan zelfs zeggen dat het boven verwachting (of toch die van mij;)) presteert. Maar voor de genoemde prijs mag dat natuurlijk wel.

Voor wie dus niet graag heeft dat de persoon na hem geconfronteerd wordt, is VIPOO zeker een oplossing. Ook voor mensen die het moeilijk hebben met de geurtjes van huisgenoten, kunnen met dit product mogelijks komaf maken met ergernissen. Op voorwaarde dat ze de persoon in kwestie voldoende getraind krijgen op VIPOO te gebruiken 😉

 

*Deze awards zijn ontstaan als reactie op de Oscars en belonen de slechtse films, scenarios en acteerprestaties. De VIPOO-reclame komt wat mij betreft in alle categorieën in aanmerking. 🙂

**Soms vraag ik mij af en wanneer dit juist ontstaan.  Peuters en kleuters worden immers nog geprezen indien zij luid verkondigen een grote boodschap op het potje of het toilet te hebben gedaan. Plots wordt het doen van een grote boodschap dan eerder taboe en iets waarvoor we ons schamen, terwijl dit des mensen is, de natuur.

Find & follow Mie on social media

Willem Hiele

Zegt de naam Willem Hiele je iets?

Foto: www.restaurant.willemhiele.be

Mij tot voor kort niet. Gelukkig namen vrienden de nobele taak op zich om ook dit gat in mijn (eet)cultuur te dichten. Zo heb ik nu reeds enkele malen mogen ondervinden welk culinair paradijs net buiten het centrum van koksijde, in een rustige straat, verscholen ligt.

Het concept

Langs de oprijlaan loop je naar de ingang van het pittoreske optrekje waarin het restaurant zich bevindt. Binnen word je vriendelijk ontvangen door de gastvrouw Shannah en haar team.  Eens aan tafel gezeten, krijg je kort een introductie omtrent wat je kan verwachten.

Willem hanteert allereerst een “terroir” principe. Zoals de naam het zegt, houdt het in dat hij zoveel als mogelijk met streekproducten werkt. Die streek is naast de polders en de noordzee ook zijn eigen tuin. Diverse groenten en kruiden komen rechtstreeks van de tuin op je bord…uiteraard nadat Willem er zijn hocus pocus op heeft losgelaten. Een tweede belangrijke pijler is het seizoen. Willem werkt met seizoensgebonden producten zoals asperges of een stukje wild. Ten slotte kreeg Willem ook de titel NorthSeaChef. En dat is niet voor niets.  Zoals ik reeds zei is aan de kust de Noordzee een belangrijke doch nog soms onbeminde leverancier van streekproducten. Willem tracht hier niet alleen verandering in te brengen vanuit zijn eigen keuken maar ook binnen het project NorthSeeChefs als ambassadeur.

Het resultaat van deze visie is een totaalbeleving – een wandeling, zoals het restaurant het noemt – met eten in de hoofdrol maar waar echt aan elk detail gedacht is. Hierbij worden combinaties gehanteerd die je niet voor mogelijk hield (tenzij je elke dag mosselen en rode biet eet?) en smaken die je nooit eerder proefde (al kan het natuurlijk aan mij liggen dat ik nog nooit appelzuring of gefermenteerde champignons at ;))

 

De kok (Foto: www.restaurant.willemhiele.be)

Om zich ervan te verzekeren dat je als gast ten volle mee bent in zijn verhaal, is het Willem zelf die de gerechten toelicht. Met een voelbare passie en terechte trots beschrijft hij minitieus welke ingrediënten hij gebruikt heeft en voor welke smaakexplosie deze zullen zorgen.

Uiteraard is de smaak het belangrijkste maar het oog wil ook wat. Willem mag er dan wel uitzien als een stoere zeebonk, de verfijning die hij in zijn gerechten legt, is onvoorstelbaar. De borden die je voorgezet krijgt zijn echte kunstwerkjes. Wat ik er bijzonder fijn aan vind, is dat je letterlijk alles op het bord mag opeten. Zelf de bloemen zijn eetbaar. Je hoeft dus geen “nutteloze versiering” te scheiden van het echte gerecht.

Wat ik bijzonder fijn vind is dat je na het eten een voldaan gevoel hebt, toch niet in die mate dat het ongemakkelijk voelt.

Achter elke man staat een sterke vrouw

Het mag dan wel Willem zijn  die als kok het onderste uit de kan haalt om je smaakpappillen te prikkelen, ook zijn vrouw Shanna draagt in belangrijke mate bij aan de beleving.

Zij zorgt er op haar beurt voor dat al dat lekkers voldoende bevochtigd blijft. Ze doet dit door er bijpassende wijnen bij te serveren. De kennis die Shannah hierbij etaleert, is wat mij betreft ongezien. Haar beschrijving prikkelt telkens weer de nieuwsgierigheid. Hierdoor wordt zelfs een geheelonthouder als ik bijna verleid om het glas aan de lippen te zetten.  Ze beschrijft de afkomst en de troeven van elke wijn op zo’n wijze dat je het bijna proeft door het luisteren alleen.

Haar kennis blijft niet beperkt tot wijn alleen. Ook voor een bijpassend bier, een alcoholvrije cocktail of zelfs een sapje ben je bij haat aan het juiste adres.

De sfeer

Het mag duidelijk zijn dat zowel Willem en Shannah als hun hele team streven naar perfectie. Ze doen dit echter in een soort ongedwongen sfeer. Je voelt je onmiddellijk thuis in de warme, rustieke omgeving.

Die ongedwongen sfeer, waar het welbevinden van de gast centraal staat, kwam duidelijk tot uiting bij mijn eerste bezoek. Ik had het eerder fris en Shannah had dit opgevangen. Ze kwam pijlsnel aanzetten met een dekentje. Dat sloeg ik niet af! Gezellig en verwarmd kon ik het diner verderzetten.

Die soort huiselijke sfeer is niet verwonderlijk, als je weet dat het restaurant ooit begon als gastentafel in het vissershuis van zijn vader.

Erkenning

Ik kan hier wel de loftrompet afsteken over het restaurant, maar wie ben ik hé? Gelukkig zijn er ook echte kenners zoals de recencenten van Gault&Millau die hun stem laten horen. Zo werd Willem Hiele in 2017 verkozen tot ontdekking van het jaar en in 2018 kregen ze een welverdiende 15 op 20 en drie (op vijf) koksmutsen.

Het verwondert jullie vast niet dat ik dat geheel terecht vind!

De prijs van kwaliteit

Kwaliteit kost nu eenmaal geld, maar de prijzen van het restaurant zijn naar mijn mening correct voor wat je in return krijgt.

Je kan bij Willem kiezen voor een lunch, waar je 4 gerechten krijgt voorgeschoteld, een kleine wandeling waarbij Willem met 5 gerechten je meeneemt in zijn visie of de “full option” namelijk de grote wandeling. Dan krijg je maar liefst 7 gerechten.

De prijzen varieren van 58 euro tot 95 euro. Kies je voor een aangepast wijnarrangement of een bob-arrangement, dan komt er nog een supplement bij.

Voorts hebben de niet-zoetebekken de mogelijkheid om, mits opleg, het dessert door kaas te vervangen.  Wie niet kan kiezen, neemt ze gewoon beide 😉

Mijn eigen beleving

Tijd om even concreet te worden.

Ik ben geen foodblogger en ga dit dan ook niet pretenderen, maar ik wil jullie weel graag een impressie geven van enkele gerechtjes, kunstwerkjes, die ik voorgeschoteld kreeg.*

Het eerste gerecht is “Purple Rain” en is een van zijn signatuurgerechtjes.

Purple Rain

Het zijn mosseltjes in een beslag gekleurd met intvisinkt. Ze worden gepresenteerd op een doorntak uit eigen tuin. Ik lust eigenlijk geen mosselen maar dit smaakt zo  verdacht veel naar oliebollen dat ik de hele tak zou kunnen leeg eten. Helaas is dit een hapje en moet je deze delen met de andere tafelgenoten.

Een tweede signtuurgerecht draait rond “geirnoars” en bestaat uit twee delen.

Deel 1: het garnalenhapje

Deel 2: de garnalenbisque opgewerkt met koffie

Allereerst een garnalenhapje met onder andere echte Ichtegemse bruine”, een streekbier. Verder is er ook een bisque van garnalen opgewerkt met koffie. Ja, je leest het goed: KOFFIE. Klinkt misschien vreemd maar geloof mij, het is echt overheerlijk.

Ook brood geeft Willem een eigenzinnige toets. Waar andere restaurants brood bij de maaltijd serveren, heeft hij gezorgd voor “een brood moment”. Een gang is dan ook volledig aan brood gewijd.

Brood met allerlei zelfgemaakt lekkers

Je krijgt een zelfgemaakt zuurdesembrood dat op dergelijke wijze is afgebakken, dat het bijna gebrand is. Daarbij allereerst een zelfgemaakte bresaola van rundsstaartstuk. Willem heeft zich deze techniek  zelf in Italië aangeleerd. Verder kan je op het brood ook een zelfgemaakte pesto van cashewnoten smeren, zelf opgewerkte boter of een klassieke vissalade. Hiervoor gebruikt de chef de zogehete “bycatch”. Het betreft de vangst die voor de visser van minder belang is.

Het laatste gerechtje dat ik met jullie wil delen is – hoe kan het ook anders – het dessert.

Dessert

Het betreft een moderne variatie op rijstpap met mirabellen en fris zure toetsen. Ideaal als afsluiter. Niet te zoet en plakkerig en zeker niet te zwaar.

 

 

*Ik heb als een echte paparazzi van elk gerecht een foto genomen, maar ik wil deze hier bewust niet posten. Uit respect voor Willem en Shanah en vooral ook voor toekomstige gasten. Zodat ook zij zich kunnen laten verrassen. Daarenboven geven foto’s wel een idee maar kunnen ze de heerlijke smaak toch niet capteren…gewoon gaan proeven is dus de boodschap

 

 

 

Find & follow Mie on social media

Trattoria De Kaai: een stukje Italië aan de Rupel

Sorry Pascale, ik heb gezondigd. Maar het vlees is zwak. Zeker als het op slechts 3 km van een buitengewoon lekker italiaans restaurant woont: Trattoria De Kaai.

Trattoria De Kaai

(foto: trattoriakaai.be)

Italië op je bord

De naam ‘de kaai’ mag dan wel niet italiaans klinken, de kaart is dat zeker wel.

Je kan er een klassieke spaghetti bolognese of pizza bestellen maar ook deegwaren met iets “minder basic” ingrediënten zoals langoustines of truffelolie. Verder vind je er ook typische italiaanse vleesgerechten als ossobuco en escalope. Ook aan de visliefhebber is gedacht met oa. scampi, tonijn en roodbaars. Bij de voorgerechten en de desserts vinden we opnieuw een mix van oerklassiekers en minder courante bereidingen.

Al begint dat italiaans gevoel op je bord eigenlijk al van het ogenblik dat je plaatsneemt aan tafel. Je wordt onmiddellijk verwend met heerlijke verse olijven. Niet die eenheidsworst uit potjes maar echte kanjers boordevol smaak (en ongetwijfeld ook goede vitamines 😉 ). Die kwaliteit vind je ook terug in de olijfolie die je op tafel opwacht (uiteraard in de fles zodat je dit naar believen kan doseren). Samen met het ciabattabrood dat je wordt voorgeschoteld, een ideale combinatie om een eerste honger te stillen.

En om het helemaal af te maken, krijg je indien gewenst, bij de rekening een limocello.

Maar wees gerust, er is geen alcohol nodig om de prijs door te spoelen. Je betaalt hier niet meer dan bij een ander italiaans restaurant.

Italië om je heen

Je mag dan wel op een van de mooiste plekken in boom zitten, ook om je heen voel je Italië.

 

 

Interieur Trattoria De Kaai

Interieur De Kaai (foto: trattoriakaai.be)

Zo hangen er in de zaal foto’s van onder andere Sofia Loren en Monica Belucci en vind je op het terras een prachtige olijfboom.

 

Terras De Kaai

Terras De Kaai
(foto: trattoriakaai.be)

Verder heb je zelfs kans om door een echte Romein bediend te worden.  Zijn zuiderse charme en warm italiaans accent krijg je er gratis bij.

Bij het invallen van de duisternis wordt de bar verlicht met rood, wit en groen. Toch is dit geenszins goedkoop of kitscherig maar subtiel en smaakvol. Ook de inrichting is klassevol. Geen tafelkleedjes met vaatdoekmotief (gelukkig !) of chiantiflessen boven je hoofd (oef!) .

Helaas blijft de realiteit dat we in België zitten en niet in Italië. Met die realiteit heeft de trattoria rekening gehouden. Om het terras ook bij minder zwoele avonden te kunnen gebruiken, zijn er terraswarmers en fleecedekentjes. Lekker cosy!

Zomerbar

De nieuwste troef van de trattoria is de zomerbar “Bar Bella”. Aan de zijkant van het gebouw werd met hout deze gezellige zomerbar gecreeerd.  Je kan hier op zwoele zomeravonden iets drinken of een “gelatti” eten. Je bestelt dit aan het kioskje naast het terras en neemt plaats aan een van de hoge tafels.

Samenvattend

Je kon het al tussen de regels lezen, maar ik ga echt heel graag naar Trattoria de Kaai.

De Kaai staat garant voor heerlijk eten aan een eerlijke prijs en dit in een gezellige en hartelijke sfeer. Of je nu snel even wil dineren of juist langer wil tafelen, het kan allemaal.

Van aperitief tot dessert worden je smaakpappillen verwend. De juiste smaken worden gecombineerd en door juiste kruiding komen de kwalitatieve ingredienten prima tot hun recht.  Het is dan ook op dit vlak dat de trattoria zich naar mijn mening nog het meest onderscheidt van andere italiaanse restaurants zoals je er 13 in een dozijn hebt .

Ik moet wel even vermelden dat ik niet de enige lijk die zich heeft laten charmeren door De Kaai. In het weekend kan je dan ook best reserveren.

Find & follow Mie on social media

Hydra Bomb Tissue Masker Garnier

Verwennerij-tijd voor mijn gezicht

Hydrabomb Tissue Masker van Garnier - aangebracht

Uitgedroogd, verlept, verdord, doods.

Slechts enkele woorden die er enigszins in slagen de natuur na de verzengende hitte van de voorbije periode beschrijven.

Gelukkig is mijn huid er iets beter aan toe. Maar echt stralend, fris en fruitig zou ik ze nu ook weer niet noemen. Hoewel ik mij -met de skills van een secret agent- aan de zon probeer te onttrekken (lees behendig van schaduwplek naar schaduwplek hoppen, indien nodig sluipend langs gevels), is blootstelling deze dagen bijna onvermijdelijk.

Hydrabomb Tissue Masker van Garnier - VOOR

VOOR – uitgedroogde velletjes op mijn gezicht

Nu de hemel besloten heeft de natuur te  hydrateren, leek het mij fijn mijn gezicht aan een zelfde behandeling te onderwerpen.

Uit een vorige post leerde je echter dat ik op het gebied van schoonheidsverzorging en aanverwante trends een laatbloeier ben. Ik liet tevens al doorschemeren dat ook ik er graag goed uitzie, al ben ik op dat vlak eerder lui van inborst, dus mag het niet te veel moeite kosten.

Tijd voor een traktatie op wat Mie-time en een DIY-schoonheidsbehandeling waarmee ik hopelijk mijn doel bereik. Daarenboven is het gekozen product ideaal voor beautylovers die niet van veel inspanning houden (Like Mie ;))

Hydrabomb Tissue Masker van Garnier
Het product

Zoals de naam al prijsgeeft, gaat het hier niet om een crème, maar om een tissue masker. Dit is een doekje, gedrenkt in product, dat op het gezicht dient te worden gelegd.

Hydrabomb Tissue Masker van Garnier - masker

Het masker

Verder verraadt de naam ook dat het een hydratatiebom zou zijn.

De belofte

Op de site van Garnier lezen we volgende belofte /verkoopspraatje:

Geïnspireerd door de meest vooruitstrevende cosmetische trends uit Azië, stelt Garnier SkinActive het Hydra Bomb Tissue Masker voor.

Een bom aan efficiëntie! In 15 minuten biedt het masker het equivalent van 1 week hydraterend bestanddeel van Hydra Bomb Dagcrème.

Het product belooft dus met het masker in 15 minuten hetzelfde effect te bereiken als met een weekje dagcrème smeren. Klinkt lekker efficiënt! Niet elke dag wat vroeger opstaan en routinematig een dagcrème aanbrengen, is alvast meer mijn ding.

Ik ben immers ’s ochtends niet zo erg wakker en helder. “Automatische piloot” omschrijft beter de toestand waarin ik ochtendtaken uitvoer. Mijn ochtendroutine is strak getimed, geregeld en ‘minimalistisch’. Anders gezegd, ik beperk mij tot het hoogst nodige ( wassen, tanden poetsen en eten. En uiteraard aankleden;)) alle andere zaken durf ik weleens vergeten. Zo ook het aanbrengen van crèmes.  Niet verwonderlijk dat ik vaak weinig resultaat zie, consequent aanbrengen is nodig voor een optimaal effect. En laat dat nu dus net een van mijn zwaktes zijn.

Gamma

Momenteel zijn er drie varianten beschikbaar, elk met zijn eigen verpakkingskleur en specifiek bijkomend effect, naast hydrateren .

Hydrabomb Tissue Masker van Garnier - verpakking

Hydrabomb Tissue Masker van Garnier – verpakking (2 van de 3)

Er is de blauwe verpakking met daarin een revitaliserend ultra hydraterend masker voor gedehydrateerde huid. Dit masker belooft na 15 minuten een huid die intens gehydrateerd en stralend lijkt. Na een week zouden fijne lijntjes minder zichtbaar moeten zijn en zou de huid er uitgeruster uitzien.

In de groene verpakking vind je  een regulerend hydraterend masker voor normale tot gemengde huid. De belofte hier is na 15 minuten een huid die intens gehydrateerd, gereguleerd en gezuiverd lijkt en na  een week een matte T-zone, verfijnde poriën en een zichtbaar verbeterde huid.

Voor een kalmerend effect bij een droge en gevoelige huid kan je het masker in de roze verpakking nemen. Hier mag je na 15 minuten verwachten dat de huid zacht, gehydrateerd,  comfortabel en gekalmeerd lijkt. Na een week zou de huid dan gevoed en gerealiseerd zijn en zou alle gevoel van trekkerigheid weg zijn.

Ingrediënten

Alle drie de maskers hebben voor een groot deel dezelfde ingrediënten.

Zoals voorgeschreven, vind je op elke verpakking een lijst met de precieze ingrediënt terug. Een hele lijst met chemische termen zoals propylene glycol en hydroxyacetophenone die voor de leek nietszeggend zijn. De verpakking verduidelijkt dat al deze ingrediënten samen voornamelijk hyaluronzuur en een hydraterend serum vormen, waarin het masker is gedompeld. Daarenboven is er een specifiek ingrediënt toegevoegd om de bijzondere eigenschap (revitaliserend, regulerend, kalmerend) te bekomen. Het gaat om respectievelijk granaatappelextract, groene thee en kamille.

De test

Ik koos voor het revitaliseren masker in de blauwe verpakking en bracht deze aan zoals de verpakking het voorschrijft:

Je vouwt het masker open en brengt de witte kant op een schoon gezicht (Garnier weet blijkbaar dat ik een mooi gezicht heb, dank voor t complement ;)) aan. De andere zijden is blauw. Dit is een beschermlaag  die je dient te verwijderen. Vervolgens probeer je het masker te doen passen op je gezicht.

Na 15 minuten mag je het masker verwijderen. Het resterende product dien je in te masseren of kan je m.b.v een wattenschijfje verwijderen.

Mijn bevindingen

Garnier is allerminst zuinig geweest met product. De tissue is dermate  goed geweekt dat iets te veel duwen al voor wat lekkage zorgt. Maar bij te weinig zou ik vast ook klagen, dus dit vind ik niet zo’n grote struikelblok.

Door de grote hoeveelheid product, blijft er nog behoorlijk wat product achter op je huid.  .

Hydrabomb Tissue Masker van Garnier - NA verwijderen

Na het verwijderen blijft er behoorlijk wat product achter op de huid

Alles inmasseren is echt  onbegonnen werk. Ik kies dus voor het watje (iets wat ik eigenlijk zelf ook ben ;))

Hydrabomb Tissue Masker van Garnier - overtollig product met een watje verwijderen

Overtollig product met een watje verwijderen

Het masker is ‘one size fits all’.  Dit maakt dat het aanbrengen wat pas- en  verplaatswerk vereist.  In combinatie met de glibberigheid die de hoge dosis product meebrengt, is het nodig toch enige behendigheid aan de dag te leggen om het goed aan te brengen.

Daarnaast raad ik ook aan om je haar naar achter te brengen, zodat dit niet onder het masker terecht komt. Speldjes, een haarband of een handdoek kunnen hier redding brengen.

Eens het masker goed zit, is het best wel comfortabel. Even had ik het gevoel dat het masker wat weggleed, maar dat viel met enkele strategische trekken snel op te lossen. Naar mijn idee kan je tijdens het wachten alles doen. Al zou ik winkelen afraden, maar lezen of wat opruimen (maar waarom zou je dat willen doen? ;)) lukt prima.

Het masker voelt verkoelend aan en geeft echt een fijn gevoel op de huid. Je voelt het serum echt in de huid trekken. De geur is aangenaam en fris.  Ik word er best goedgezind van.

Na het verwijderen en inmasseren (let op, het masker wordt niet hard) voelt mijn gezicht de eerste momenten wat plakkerig en kleverig aan maar dat verdwijnt snel (na zo’n 5-tal minuten). Wat wel blijft is het frisse gevoel, de heerlijke geur en een zachte huid. De droge velletjes die voor de behandeling duidelijk zichtbaar waren, kan ik ook nergens meer bespeuren.

Hydrabomb Tissue Masker van Garnier - NA inmasseren

NA inmasseren overtollige product

Het verdict

Het is geen wondermiddel dus als je dat verwacht, dan ga je na een Hydrabomb Tissuemasker geweldig telleurgesteld zijn.  Maar het masker was verfrissend, het rook lekker en zorgde voor 15 minuten ontspanning. (Dat je er 15 mibuten bijloopt als een alien, dat moet je er maar bij nemen. Trouwens, eventuele huisgenoten mogen ook wat fun hebben, toch?) De dag zelf had ik wel een zachte huid en voelde ze minder droog aan. Dus er is naar mijn mening een onmiddellijk en visueel effect. Maar over de doeltreffendheid op langere termijn, heb ik eerlijk gezegd mijn twijfels.

Afsluitende bedenking: kleine lettertjes

Wat mij opvalt is dat Garnier op elke verpakking de effecten in zeer voorzichtige bewoordingen beschrijft. Ze schrijven dat er na 15 minuten positieve veranderingen LIJKEN te zijn.  Slim gezien, zo ze binden zich niet en zijn ze bij eventuele klachten over het uitblijven van het beschreven resultaat, zijn ze al bij voorbaat ingedekt

Verder lezen we ook dat de beschrijving van het te verwachten resultaat tot stand kwam op basis van een zelfevaluatie door 54 vrouwen (niet echt een grote groep lijkt mij) bij 3 applicaties in 1 week. Bizar… vooral omdat ze zeggen dat 1 masker voldoende is voor hetzelfde effect als een week smeren.

Zegt Garnier nu niet zelf dat één week smeren geef effect heeft (immers, één masker volstaat ook niet)? Of gaan ze er vanuit dat je 21 keer per week of 3 maal per dag smeert? (Heeft iemand daar überhaupt tijd voor?)

De prijs

Ik kocht mijn masker bij Kruidvat voor 2.99 EUR. Dit vind ik een schappelijke prijs. Wanneer je natuurlijk de 3 behandelingen per week wil doen, dan zit je aan 8.97 EUR per week. De vraag is of je dan niet beter en voordeliger af bent met een goede dagcrème. Onderzoek van Test-Aankoop leerde overigens dat die niet duur hoeft te zijn.

 

Find & follow Mie on social media

Hamsteren maar: M&M Limited Editon Crunchy Caramel!

Hou je van M&M’s? Probeer je graag iets nieuws? Wil je zo nu en dan een andere smaak? Wel, dan heb ik een gouden tip voor jou: de M&M Limited Edition Crunchy Caramel.

zak M&M crunchy caramel

De oostenrijkse zak M&M crunchy caramel

Oostenrijkse ontdekking

In Oostenrijk zag ik deze versie staan in de lokale supermarkt. Mijn nieuwsgierigheid (en zoete tand 😉 ) nam onmiddellijk de bovenhand van mijn gezond verstand en ik besloot mezelf te trakteren op zo’n pak.

Door het lekkere en vele eten in het hotel, kwam het er niet van deze ter plaatse te verorberen. het pak reisde dus mee terug naar België. Hij was hier echter geen lang leven beschoren. Goed en wel thuis (waar het eten beduidend minder is ;)) deed ik mij -samen met het vriendje- tegoed aan het pak zodra de eerste gelegenheid zich voordeed.

Tegen een tempo dat in de buurt komt van het wereldrecord M&M’s eten, bereikten we de bodem van de zak.

Ik was echter niet in paniek,  ook in België bestaan er winkels en de info op het pak stond ook in het Nederlands, dus die verwennerij was vast ook hier te vinden.

Die euforie was echter van korte duur. Hier in de winkels bleek deze editie niet te vinden. Helaas pindakaas…

Tot het vriendje deze ochtend een oerkreet slaakte bij het doorbladeren van de Aldi-folder (ja, again, aldi ;)) Wat stond daar in reclame? Jawel, de M&M crunchy caramel! De heer zij geprezen!

M&M crunchy caramel aanbieiding aldi

De aanbieding van Aldi

Een Belgische buitenkans

Waarom zou je je nu in Godsnaam morgen (de promo loopt vanaf 10/8) naar Aldi reppen?

Zoals reeds aangehaald, is het een fijne afwisseling op de standaard smaken (chocolade, noten en gepofte rijst). Je hoeft ook geen grote caramelfan te zijn om deze versie lekker te vinden. Ik ben namelijk zelf niet echt verlekkerd op die zoetigheid. Ik vind caramel vaak te plakkerig, te zoet en snel vervelen, maar de smaak bij deze versie is eerder subtiel en past goed samen met de chocolade. Daarenboven zitten er ook krokante toetsen (de naam verraadde het al) in wat zorgt voor een evenwichtige smaak. Geen van van de elementen overheerst de andere.

Verder is het een limited edition. En zoals dat bij limited editions gaat, verdwijnen die ook weer. Soms sneller dan verwacht! Je kan dus best nu van de mogelijkheid om te proeven gebruik maken,

Ten slotte nog leuk om mee te geven, deze versie bevat qua calorieën niet meer dan de andere varianten. Integendeel, in vergelijking met de notenversie en de crispy rijstversie heeft deze editie er zelfs minder:

  • De notenversie bevat 506 kcal per 100g
  • De chocoladeversie bevat 479 kcal per 100 g
  • De rijstversie bevat 496 kcal per 100g
  • De caramelversie bevat 478 kcal per 100g

(info: Voedingslijst)

M&M crunchy caramel achterzijde

De voedingsinfo van deze editie

Dus, als je jezelf wil trakteren op M&M’s, overweeg dan eens de nieuwe versie. Staat die je aan, hamster dan maar, want voor je ’t weet is hij weer verdwenen en dan blijf je achter met enkel de herinnering eraan en het verlangen ernaar.

Ik laad alvast mijn karretje vol! 😉

Smakelijk!

 

Find & follow Mie on social media

Smells like…een nieuw parfum: Jo Malone en Atelier Rebul.

Ik beken: ik heb een zwak voor parfum en geurtjes (goede uiteraard 😉 )!

Maar hoe kan het ook anders?

Ik beschik immers over een neus die aan ADHD lijkt te lijden. (Dat verklaart misschien ook ineens zijn grootte ;)) Soms is dat fijn, maar soms is dat alles behalve een zegen.

Parfum: it’ s a kind of magic

Verder vind ik parfum iets magisch. Het kan mij zomaar terug katapulteren naar lang vervlogen tijden. En het dragen van een lekker parfum geeft mijn zelfvertrouwen een kleine boost.  Ik word er net dat tikkeltje zelfverzekerder van. Confidence in a bottle dus…;)

Het is dus ook niet verwonderlijk dat ik, in tegenstelling tot andere beautyproducten, toch wel veel belang hecht aan parfum.

Ik kan echt genieten van het kiezen van een nieuwe parfum. Even pure Mie-time ;-). Tegelijk is het soms zeer frustrerend. Ik  ben immers alles behalve makkelijk in het kiezen van een geurtje. Het moet echt klikken, onmiddellijk…of het wordt nooit match made in heaven.

Wanneer is er die “coup de foudre” er? Dat is moeilijk te zeggen. Ik ben niet zo thuis in al die termen (zwoel, sensueel, citrus, hout, zwaar, exotisch,..) en chemische weetjes, maar ik heb een buikgevoel en  dat laat op geurvlak zelden in de steek.

Jo Malone

Ik had al goeds gelezen over Jo Malone wat betreft parfum.  Onder andere parfumdokter Sofie Albrecht prees het merk aan. Daaraast is het een -voor mij althans- minder gekend merk. En laat mij er nu net van houden  om de gekende (merken) paden te verlaten. Geen slecht woord over de typische merken. Ook daar heb ik favorieten, maar ik vind het wel fijn als ik de gekozen geur geen 10 keer per dag bij iemand anders ruik.

Ik trok dus nieuwsgierig en vol goede moed naar Antwerpen. Ik was vast van plan mijn ‘signature scent’ te vinden. In gedachten zag ik mij al wandelen in een heerlijke geur die mensen het hoofd deed draaien en nieuwsgierig deed informeren waar die hemelse verwennerij voor het reukorgaan vandaan kwam. (Oké, die verwachting is misschien wat hoog gegrepen  😉 )

Ik stapte de winkel op de eiermarkt binnen en… daar stond ik dan. “Verloren” omschrijft best de situatie en bijhorend gevoel. Een tafel vol flesjes met namen als  Orange Blossom, Red Roses, Grapefruit,… lonkten. Maar dat was dan ook het enige. Iemand die me even begeleidde, luisterde naar mijn wensen of tips gaf, was er op het eerste zicht niet. Ik leek dus helemaal op mezelf aangewezen. Ook een zak koffiebonen – om de geur te neutraliseren – leek nergens te bekennen.

Kiezen van het parfum

Dan maar gewoon beginnen ruiken aan de staafjes met parfum die bij elk flesje stonden. Het moet gezegd, sommige geuren waren echt niet mijn ding. Andere waren wel oke tot best goed. Maar ik werd nooit op slag verliefd.

Net toen ik bijna rond was, vond ik een boekje waarin categorieën stonden als “citrus” , “licht fuitig” en “bloemig” en de daaronder vallende parfums. ( Het zal je niet verwonderen dat grapefruit onder citrus valt 😉 ). Plots herinnerde ik mij dat in het artikel van de parfumdokter stond dat je de parfums kon/moest mengen. Ik vestigde mij  hoop daarop.

 

Brochure Jo Malone - voorzijde

Voorzijde van de brochure

 

Jo Malone - categorieën

De diverse categorieën

Maar hoe diende ik dat nu weer aan te pakken?

Net op dat moment besloot een collega- shopper afstand te doen van enige zelfstandigheid en actief op zoek te gaan naar hulp. Ik pikte subtiel mijn wagonnetje aan en luisterde mee.

Mixen en mengen: zelf combineren

Het mengen waarover ik gelezen had, bleek te kloppen. Al was het minder gesofisticeerd dan ik me had voorgesteld.

Niemand die met pipetten de juiste hoeveelheid uit de flesjes trok om ze tot een nieuwe, hemelse geur te combineren. Nee, je moest maar gewoon de geuren die je wenste te mengen, kopen en ze dan over elkaar aanbrengen.

Over belang van volgorde of goede combinaties weinig tot geen uitleg. Behalve de indicatie acteraan op de folder. Deze gaf summier het effect van de ene geur op de andere aan:  maakte hij die frisser of juist warmer.

Brochure Jo malone - cateorieën

De mogelijke combinaties

Dit is duidelijk werk voor kenners. Die zullen hier ongetwijfeld hun hart kunnen ophalen. Maar voor gewone stervelingen, het plebs van parfumland, gaat dit wat mij betreft te ver.

Wanneer je natuurlijk op slag weg bent van een van de “enkelvoudige” geuren, is er ook geen vuiltje aan de lucht.

Een half uur later stond ik dus gedesillusioneerd en zonder parfum terug op straat.

Ik besloot nog wat door de stad te slenteren. Ik was er nu toch en Antwerpen verveelt nooit!*

A new kid in town?

En plots, totaal onverwachts, vond ik alsnog wat ik zocht!

Een hoekpand in de korte gasthuisstraat trok mijn aandacht.

Atelier Rebul - voorzijde

De winkel

Atelier Rebul” stond te lezen boven de ingang. Voor de winkel stond een vriendelijke dame aan een tafeltje met diverse flesjes en flacons.

Ik sprak een vaan de verkoopsters aan en vroeg of ze parfums verkochten. Ja hoor! Ik werden vriendelijk mee naar binnen geleid . Ondertussen werd mij ter verfrissing een drankje met gember en honing aanheboden (wat verassend lekker was, dat recept heb ik dan ook ineens gevraagd!).

Kiezen van het parfum – tweede keer, goede keer?

De dame, Caroline, deed exact wat ik hoopte. Ze vroeg of ik kon beschrijven waar ik van hou en waarvan niet. Met die info ging ze aan de slag. Ze liet mij diverse parfums ruiken en liet toe dat ik ongezoute mijn mening formuleerde  (die ik soms onbeholpen uitte met zinnen als: “Sorry maar dat is net Mister Proper”of “als iemand daarmee naast mij komt zitten, ben ik weg”).

Ze betrok ook mijn vriend erbij. Geuren werden ook aan hem voorgelegd. Slim gezien, hij moet tenslotte ook ruiken waarmee ik rondloop.

En erg belangrijk: ze gaf niet op. Ze bood koffiebonen aan om mijn neus  “te resetten” en probeerde ondertussen verder na te gaan of een van hun producten aansloot bij mijn voorkeuren.

Het moet gezegd, Caroline was immens geduldig en toonde  een bewonderenswaardig doorzettingsvermogen. Zonder opdringerig te zijn! Het voelde nog het meest alsof ik met een vriendin aan het shoppen was. Zo eentje die je oprecht wil helpen en begrip toont wanneer ik weer een suggestie afwijs.

De aanpak loonde!

Toen ze mij een eau de cologne (oké, het is geen eau de parfum zoals ik gewoon ben,  maar soms moet een mens eens out of the box denken 😉 ) met de geur “Rose intese” liet ruiken, was die coup de foudre daar.

Maar…

(En laat dit een gouden tip zijn) Het verleden leerde mij al dat ik geuren absoluut op mijn huid moet testen (en moet wachten tot de alcohol vervlogen is).

Ik vertrok dus uit de shop, met de kanshebber op mijn pols om nog enkele laatste boodschappen te doen. Ondertussen kon de geur zijn ware aard onthullen.

De geur bleef mij bekoren en ik wandelde na een uurtje terug naar de winkel, klaar om mijn nieuwe parfum te adopteren.

Case closed – nieuw parfum binnen met dank aan Caroline

Atelier Rebul
Het merk

Ondertussen had ik wat meer opgezocht over het merk. Toen ik de winkel tegenkwam, hoorde ik het in Keulen donderen (al kan dat aan mij liggen, ik loop wel vaker wat achter ;)) maar het merk blijkt al sinds 1895 te bestaan. Het blijkt opgedane kennis van farmaceutica nu te gebruiken voor het creëren van parfums en verzorgingsproducten en je vindt winkels in Denemarken, Turkije en bij ons, in Belgie. In maar liefst  6 steden, waaronder Hasselt, Gent, Brugge en Leuven hebben ze een shop.

De troeven
Natuurlijk

Op hun site las ik volgende belofte: “Onze belofte: wij gebruiken nooit parabenen of minerale oliën en onze producten worden nooit op dieren getest.”

Dat hun producten een natuurlijke oorsprong hebben, geen schadelijke stoffen bevatten en dierproefvrij zijn, vind ik een extra pluspunt dat het vermelden waard is.

Prijs

De prijs bleek eveneens een meevaller.

Voor een flacon eau te cologne vàn 50ml betaal je 13 euro. Voor een fles van 200ml slechts 20 euro. Let wel, op de fles van 200ml zit geen spray/verstuiver, maar daarvoor zijn oplossingen. Diverse winkels en websites verkopen lege verpakkingen voor een prikje, of wat dacht je van een eigen, oude fles hergebruiken (uiteraard eerst even uitspoelen 😉 ) ?

Wel nog even meegeven: het is eau de cologne dus die blijft net iets minder lang hangen. Maar omwille van de gunsgige prijs kan je zonder schuldgevoel doorheen de dag eens extra verstuiven.

Ruime keuze.

Wil je toch een parfum … geen probleem.! Deze zijn  ook aanwezig.  De keuze is ruim en je hebt erg diverse geuren. Voor elk wat wils dus…

Verder heeft de winkel ook andere producten voor oa gezicht en lichaam. Zelfs voor het interieur is er een gamma (geurkaarsen en geurstokjes).

Ten slotte kan je er ook diverse schoonheidsbehandelingen kiezen, gaande van gelaatsverzorging tot ontharingen. Ook van die diensten vond ik de prijs erg competitief.

Klant is koning

Ik voelde mij als klant echt een koningin. Alle aandacht ging naar mij en naar wat ik zocht. Alle middelen werden bovengehaald om een match te vinden en dit op een vriendelijke en aangename manier. Ik ben er zeker van dat een shopervaring bij deze winkel hoe dan ook aangenaam is, los van het resultaat.

Aandacht voor detail

Ook na de koop wordt je nog even in de watten gelegd. Net als bij de grote parfumketens kreeg ik staaltjes, maar dan veel, echt veel. Mijn zak werd daarnaast afgewerkt met geparfumeerd papier…ik had dat nog nooit gezien maar het gaf wel een leuk gevoel. Een beetje alsof ik bij Harrods in Londen een zeer exclusief product had gekocht.

De buit - eau de cologne en staaltjes

De buit – eau de cologne en staaltjes

Shopping bag

De shopping bag – met geparfumeerd papier

Het zag er even naar uit dat ik vàn een kale reis zou thuiskomen. Ik dacht een review te kunnen schrijven van Jo Malone maar het werd “No Malone”.

Dankzij Atelier Rebul kwam ik alsnog voldaan  terug thuis. Zij zorgde voor een totaalervaring  met aandacht voor mij als persoon. Mijn tevredenheid stond boven het effectief verkopen. Dus als je op zoek bent naar natuurlijke geuren  met voldoende keuze, aansluitend bij wat je zoekt in een gezellige en vriendelijke sfeer…dan is ATELIER REBUL  the place to be!

 

 

 

 

* Je ziet, ik kan ook positief zijn over ” ’t Stad”

Find & follow Mie on social media
« Oudere berichten

© 2019 Don't Mind Mie

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑