Don't Mind Mie

All things on my mind

Categorie: Binnenland

In de verf gezet: graffitiworkshop bij graffitinetwerk

foto: animaatjes.nl

Simpele tags, kleine tekeningen of hele taferelen die zijn neergepoot op treinstellen, muren, bruggen of elektriciteitscabines. Graffiti is niet (meer) uit ons straatbeeld weg te denken.

From the dark side to the light

Vroeger stond Graffiti voor mij gelijk met een clandestiene en soms criminele praktijk, uitgevoerd door in hoodies geklede rebellen of anarchisten die doorgaans in de duisternis opereerden en een kat en muisspel speelden met de politie.

De laatste jaren is dat beeld bijgesteld.

Misschien ontwikkelde ik een bredere visie, misschien evolueerde de maatschappij, misschien beide… hoe dan ook, ik leerde dat graffiti ook echte kunst kan zijn. Denk maar aan de werken van Banksy

Wanneer je dagelijks voorbij enkele pareltjes van street-art komt, word je zelfs stiekem een beetje jaloers op de prachtige kunstwerken die sommige artiesten uit hun spuitbussen toverden.

And…action!

Ik kon verlangend naar de werken in het straatbeeld blijven kijken of actie ondernemen.

Het werd dat laatste.

Aangezien ik geen strafblad ambieer, ging ik op zoek naar een legale manier om zelf te kunnen experimenteren

En die vond ik dankzij graffitinetwerk.nl

Grafittinetwerk
Het bedrijf

Graffitinetwerk is een Nederlandse organisatie die zichzelf op hun site omschrijft als “hét professionele graffiti, street-art en guerrilla-marketing bedrijf van de Benelux. ” Naast verschillende workshops zorgen ze ook voor straatreclame en schilderingen.

Ik was uiteraard vooral geïnteresseerd in de workshops. En hoewel de light-painting en street-art er ook veelbelovend uitzagen, ging ik resoluut voor de graffiti workshop.

Zeg me waar en wanneer

Ik vreesde mij naar een uithoek van het land (of nog erger, naar Nederland ;)) te moeten begeven maar niets bleek minder waar. Het bedrijf heeft locaties over heel België en Nederland en dit zowel binnen als buiten (al dan niet overdekt). Daarnaast is ook een eigen locatie mogelijk. Een echte luxe als je t mij vraagt!


Daarnaast bleek de organisatie niet enkel een ruime keuze aan locaties had, maar ook de beschikbaarheid was erg flexibel. Zo was behoorde zelfs een workshop op een zondag tot de mogelijkheden.

Van de dienstverlening tot de site en het contact, alles aan dit bedrijf straalde professionaliteit uit. Toen uit mail verkeer nogmaals bleek dat je als klant echt centraal staat (je kon een thema aangeven en er werd op voorhand gepolst naar de samenstelling van de groep en het doel van het uitje), was de keuze om met graffitinetwerk in zee te gaan snel gemaakt

Omdat alleen toch wat eenzaam is, trommelde ik wat goede vrienden op om samen onze “artistieke” talenten op de wereld los te laten.

De workshop

Dat de geplande datum zou samenvallen met de eerder uitzonderlijke situatie waarbij er een storm met windstoten tot 120km/u over ons land raasde, konden we natuurlijk niet voorzien.

We vreesden dan ook dat de workshop in het water zou vallen (of wegwaaien in dit geval) maar de docent verzekerde ons dat het geen enkel probleem was. Hij zocht een plaats uit waar de wind ons minst stoorde en waar onze veiligheid gegarandeerd was.

Nadat de docent Sander zich had voorgesteld, de opbouw van de workshop had toegelicht en ons had voorzien van bescherming (schort, schoen- en mouwbescherming) begonnen we er onmiddellijk aan.

Sander schreef zijn naam en nodigde ons uit dat ook te doen. We schreven allen wel iets, maar of onze naam eruit af te leiden was…? Een klassiek geval van “moeilijker dan het eruit ziet”.

En dat was ook de bedoeling. Sander wou ons laten aanvoelen dat er best wat techniek nodig was om iets deftig te produceren. En van die techniek ging hij ons in die 2 u dat de workshop duurde alvast de basis proberen bijbrengen

Dit gebeurde door oefeningen, alleen of in kleine groepjes, die telkens toenamen in moeilijkheid. Bij elke opdracht gaf Sander ook steeds wat technische uitleg. Zo begrepen we het waarom van de oefening. Tijdens de oefeningen hield hij ons goed in de gaten en gaf tips waar nodig.

Te tijd vloog voorbij en voor we het goed en wel besefte, konden we aan ons ‘eindwerk’ beginnen. Er waren echter 2 canvassen voorzien waarop we bij wijze van afsluiting iets mochten creëren. Toegegeven, omdat niemand van ons echt kan tekenen, bleven we een beetje op kleuterklas-niveau steken, maar dat deed geen afbreuk aan de pret die we gehad hebben.

Een fijn extraatje was dat er tijdens de workshop door Sander foto’s genomen werden. Wij konden ons ten volle concentreren maar nadien hadden we toch een aandenken.

Ik zou mezelf niet onmiddellijk een graffiti-artiest durven noemen nu maar dat ligt zeker niet aan de workshop, maar eerder aan mijn talent.

De vrienden en ik hadden in elk geval een geweldige ervaring en we beleefden dankzij graffitinetwerk een fijne en leerrijke middag. Dat het stof en de isolatieplaten ons bij momenten letterlijk om de oren vlogen kon de pret niet bederven.


Find & follow Mie on social media

De Ceder: betaalbaar sterrenniveau

Het mag ondertussen al duidelijk zijn dat ik van eten hou.

Ontbijt, lunch, diner of dessert… laat maar komen. Iets puur Belgisch of toch net iets exotischer… maakt niet uit, ik discrimineer niet. Een snelle hap van McDonalds, frietjes van de frituur, eenvoudige “brasserie-kost” of juist fancy en chique gerechtjes in een sterrenzaak, op het juiste moment eet ik deze met evenveel smaak op.

Recent ontdekte ik, op aanraden van vrienden, een echt culinair pareltje. Op “de parking van Antwerpen”, in het landelijke Kruibeke ligt een oase van lekker eten: De Ceder.

foto: www.restaurantdeceder.be

Ik dacht de Colombus van het culinaire landschap te zijn met deze ontdekking, maar niets bleek minder waar.  Het restaurant is in het Waasland best goed gekend en ook daarbuiten heeft het zijn strepen al verdiend.

Voor alle onwetenden die, net als ik, in het duister leven, dan ook deze post.

Culinair duo

De Ceder is het culinaire kind van chef Frederick Schaffrath en gastvrouw Katrijn Camerlinck. Het werd in 2004 geboren, op het ogenblik dat het koppel de toenmalige zaak van Katrijns ouders overnamen.

foto:www.restaurantdeceder.be

In 2015 kreeg het restaurant een broertje erbij in de vorm van een B&B, Ceder10. Wie dus na een heerlijke maaltijd niet meer de baan op wil (al dan niet omdat de drank rijkelijk gevloeid is) of het culinaire wil koppelen aan een bezoekje aan het waasland, kan bij Frederick en Katrijn overnachten.

De keuken

Als je mij vraagt wie bij De Ceder zijn gading zal vinden, is mijn eerste reactie iedereen. Het lijkt mij straf als je de combinaties en gerechten die de chef uit zijn mouw tovert niet kan smaken.

Op hun site omschrijven ze hun stijl als ‘verfijnde Frans-Belgische keuken met een hedendaagse twist’ en dit met dagverse producten. Die omschrijving klopt naar mijn aanvoelen perfect.

Amuses

Belangrijk is wel dat het product en de smaak blijven primeren. Het oog wil ook wat, maar de presentatie is niet zaligmakend. Soms is less more, en dat hebben ze hier goed begrepen. Of toch wat franjes en frulletjes betreft, zeker niet qua porties en smaak.

Sfeer & gezelligheid

Op restaurant is het eten uiteraard prioriteit, maar als dit dan ook nog eens in een aangenaam kader gebeurt, is dat mooi meegenomen.

Recent kreeg de zaal van De Ceder een make-over waardoor je nu eet in een modern en eerder strak maar toch warm en gezellig interieur.

De gecreëerde sfeer past perfect bij de wijze waarop je wordt behandeld: warm en hartelijk!

Zowel het personeel als de chef doen hun uiterste best om aan eventuele afwijkende wensen tegemoet te komen. Zo zat er in een voorgerecht karnemelk. Iets waar ik absoluut geen fan van ben. Ik kreeg de keuze om het weg te laten.* Dat ik die mogelijkheid kreeg om een kleine aanpassing te vragen, vind ik echt getuigen van een klantgerichtheid.

Voorgerecht
Wat schaft de pot?

De Ceder heeft enkele verschillende formules: een lunchmenu voor ’s middags, een vrijdagavondmenu ( voor vrijdagavond ;)) een feestmenu en het cedermenu waar je kan kiezen tussen drie, vier of vijf gangen.

Hoofdgerecht

Mijn gezelschap en ik kozen voor het Cedermenu en dit “full option”. Dat wil zeggen 5-gangen. Daarenboven kozen we als extra naast het dessert ook het kaasbordje.

Het Cedermenu wisselt ongeveer om de 5 weken en doordat je kan kiezen uit twee hoofdgerechten en twee voorgerechten, biedt het ook enige vrijheid naargelang je eigen voorkeuren.

Het niveau van elk gerecht was echt top. Elke creatie was haalde een hoog niveau, om duimen en vingers van af te likken. Het is dat we genoeg fatsoen hebben of we hadden ook ons bord leeg gelikt. 😉

Conclusie

Na een avondje in De Ceder was ik niet alleen verbaasd dat ik dit pareltje nog niet eerder ontdekt had, maar ook dat deze zaak (nog) geen Michelinster heeft.

Gault Millau heeft het talent van Chef Frederick gelukkig wel al erkend en beloonde dit in 2018 met een terechte 14.5 op 20.

Wie graag lekker eet, voor wie het al eens wat chiquer mag en wie zich daarenboven niet graag blauw betaalt aan eten van een hoog niveau, zal De Ceder zeker bekoren.

*Uiteindelijk besliste ik echter te vertrouwen op de chef zijn smaakkeuze. Ik ging ervan uit dat elk ingrediënt een functie had in het geheel en liet ik de karnemelk erbij. Dat heb ik mij trouwens geen seconde beklaagd!

Find & follow Mie on social media

Paardenwandelingen “De Boshoef”: ontspanning en plezier te paard

Tien jaar. Dat is ongeveer de tijd dat ik paardgereden heb als kind/tiener. Maar toen school belangrijker werd en mijn eigen pony verkocht moest worden, stierf de hobby algauw een stille dood.

Tien jaar. Zo lang is het geleden sinds ik voor de laatste keer op een paard zat.

Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan. Dat merk ik goed wanneer ik paarden zie. Ik voel het kriebelen en de herinneringen aan mijn tijd als amazone komen naar boven.

Aangezien het vriendje nog nooit op een paard gezeten had, wou ik hem graag eens laten proeven van mijn vroegere hobby. (Ik kon dan ineens zelf mijn hartje nog eens ophalen, een win-win dus 😉 ) Maar ik wou hem uiteraard de mooiste en leukste kant (naar mijn bescheiden mening) tonen: wandelen in de natuur.

Na een kleine zoektocht op het wereldwijde web, kwam ik bij De Boshoef terecht.

Stal De BoshoefStal De Boshoef    

De Boshoef: divers op vele vlakken

De Boshoef, gelegen in de Belgische Kempen, is gespecialiseerd in wandeltochten te paard. Ze doen dit het hele jaar door (behalve bij ijs en sneeuw) en onder begeleiding van ervaren gidsen.

Deelnemers

De paardenwandelingen bij De Boshoef zijn er zowel voor groepen als voor individuelen. Voor ons alvast een eerste pluspunt, aangezien je twee personen bezwaarlijk een groep kan noemen. Dat we eventueel moesten aansluiten bij anderen, vonden we uiteraard geen probleem. Zo asociaal zijn we nu ook weer niet 😉

Daarenboven bieden zij de buitenritten zowel voor ervaren als onervaren ruiters aan. Op hun site vermelden ze duidelijk dat mensen zonder ervaring bovendien samen kunnen rijden met bijvoorbeeld vrienden met ervaring.

Op de site geeft De Boshoef ook onmiddellijk mee dat het verschil in niveau binnen een groep wordt opgevangen, waardoor het ook voor ervaren ruiters leuk en uitdagend blijft. Ze doen dit door de ervaren ruiters even van de groep weg te leiden om zo het tempo te kunnen verhogen naar bijvoorbeeld draf of galop. Even later sluiten ze dus weer aan bij de groep.

Aangezien ik het cruciaal vond dat het vriendje en ik de activiteit samen konden doen, was dit voor ons de ideale oplossing. Een tweede pluspunt dus!

Hoewel ik bereid was mij aan te passen aan het niveau van het vriendje (nihil dus ;)), moet ik toegeven dat het voorruitzicht om ook even een versnelling hoger te kunnen schakelen mij aansprak. Alweer goede punten voor De Boshoef!

Paarden

De paarden die De Boshoef gebruikt, zijn speciaal geselecteerd voor hun doel nl. wandelen.

Ze worden overigens door de begeleiders zelf opgeleid, wat ertoe leidt dat de begeleiders prima de eigenschappen van de dieren kennen. Dit maakt de paarden uitermate betrouwbaar. Het zorgt er tevens voor dat de begeleiders kunnen inschatten welk paard voor welke ruiter geschikt is.  Met ongeveer 40 paarden van diverse rassen en groottes, is er voor elkeen wel een geschikte match te vinden.

Nog een argument dus om voor hen te kiezen.

Aanbod

Er worden wandelingen van 3 uur gemaakt en dit van 9u tot 12u of van 13u tot 16u. Indien mogelijk is er een drankenstop. Wanneer je dit wenst, kan er echter ook een een dagwandeling met picknick besproken worden, al dan niet met afsluitend diner in een nabijgelegen taverne.

Drie uur wandelen kan al van 38 euro per persoon en is mogelijk op zaterdagen, zondagen en feestdagen. Voor grotere groepen of tijdens schoolvakenties kan ook geïnformeerd worden naar andere momenten. (mogelijks betaal je hiervoor dan wel een kleine toeslag)

Samen met alle bovenstaande troeven, zorgde de duur en de zeer schappelijke prijs dat de keuze gemaakt was!

De ervaring

Een dikke week geleden typte ik het telefoonnummer van De Boshoef in en hoopte om last minute nog een afspraak te kunnen vastleggen. Om diverse redenen zoals het verwachtte weer en onze eigen agenda, informeerde ik naar de mogelijkheid om vandaag 13 augustus – een dertiende 😉 –  een wandeling te boeken.

De man aan de telefoon luisterde vriendelijk naar mijn wensen en de gekozen datum bleek haalbaar.

Vandaag was het dan zover. Om 8u30, een half uurtje voor de vertrektijd, kwamen we nieuwsgierig en met ongelofelijk veel zin (en bij het vriendje een klein hartje en enige zenuwachtigheid ;)) aan in Meerhout.

Ontvangst

In een zeer propere en goed onderhouden omgeving met een soort westernuitstraling (maar dan in de meest positieve zin),  werden we opgewacht door onze begeleiders, Jeroen en Christine.  Zij verwelkomden ons hartelijk. Ze boden ons een koffie aan en toonde oprecht interesse in ons, de personen waarmee zij de komende drie uur op stap zouden gaan.

Onze’ paarden

Onze begeleiders  hadden voor mij Bo en voor het vriendje Rambo uitgekozen als onze nieuwe viervoetige (of beter: vierbenige) vrienden voor vandaag.

 

Bo

Bo (foto:www.deboshoef.be)

Rambo

Rambo (foto: www.deboshoef.be)

Ik was opslag verliefd aangezien Bo net als mijn vroegere pony zwart-wit gevlekt was.

Bo & Mie

Love at first sight

En Rambo en het vriendje toonden zelfs enige fysieke gelijkenis. Beide hebben namelijk ‘een brede onderrug’ . Tijdens de wandeling zou overigens blijken dat er ook karakteriële overeenkomsten zijn: beiden zijn zachtaardig  en  je moet soms wat achter hun veren zitten 😉

Jeroen en Christine hielpen ons opstappen, gaven het vriendje kort enkele basisweetjes (hoe hou ik mijn teugels vast, hoe stuur ik, hoe geef ik benen,…) mee en hop, weg waren we. We doken direct de bossen in om daar pas drie uur later terug uit te komen.

De wandeling

Beide dieren waren erg gehoorzaam, rustig en lief. De natuur rond ons was afwisselend en rustgevend.

Wandeling De Boshoef

Tijdens de drankstop op onze wandeling

Onderweg werd er zo nu en dan gewisseld van koplopers en van wandelmaatje: ik reed eens naast Christine en dan weer naast Jeroen en zelfs even naast het vriendje.  Stukjes wandelen werden afgewisseld met draf en voor mij zat er zo nu en dan eens een stukje galop in.

 

Ondertussen konden we gezellig kletsen.

Aan alle mooie liedjes komt een eind

De tijd vloog voorbij en met spijt in het hart maar met een zeer voldaan en gelukzalig gevoel, arriveerden we opnieuw aan de stallen.

Bij het afstappen merkte ik dat toch wat roestig geworden was na 10 jaar ‘stilzitten’ en ook het vriendje gaf aan dat het weldegelijk sporten is. (Dus al wie denkt dat paardrijden geen sport is…ga het zelf maar eens proberen en het tegendeel zal je bewezen worden ;))

Alvorens afscheid te nemen van onze begeleiders en huiswaarts te keren, keken we nog even rond op het domein.

We konden duidelijk vaststellen dat de paarden meer dan goed verzorgd¨ẅörden. Geen kleine stallen maar mooie ruime weides met beschermingsmogelijkheden tegen alle weersomstandigheden en meer dan voldoende eten. Je merkt gewoon dat de mensen hier van hun dieren houden. De manier waarop zij de paarden behandelen en de wijze waarop ze erover vertellen, spreekt boekdelen.

The place to be

Als je dus zelf -alleen of met vrienden- een wandeling te paard zou willen maken, overweeg dan De Boshoef. Je zal geen spijt krijgen van je keuze!

Ik sta evenwel niet in voor enige gevolgen zoals opnieuw terug willen 😉

 

Find & follow Mie on social media

© 2020 Don't Mind Mie

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑