Don't Mind Mie

All things on my mind

Categorie: Ontspanning

In de verf gezet: graffitiworkshop bij graffitinetwerk

foto: animaatjes.nl

Simpele tags, kleine tekeningen of hele taferelen die zijn neergepoot op treinstellen, muren, bruggen of elektriciteitscabines. Graffiti is niet (meer) uit ons straatbeeld weg te denken.

From the dark side to the light

Vroeger stond Graffiti voor mij gelijk met een clandestiene en soms criminele praktijk, uitgevoerd door in hoodies geklede rebellen of anarchisten die doorgaans in de duisternis opereerden en een kat en muisspel speelden met de politie.

De laatste jaren is dat beeld bijgesteld.

Misschien ontwikkelde ik een bredere visie, misschien evolueerde de maatschappij, misschien beide… hoe dan ook, ik leerde dat graffiti ook echte kunst kan zijn. Denk maar aan de werken van Banksy

Wanneer je dagelijks voorbij enkele pareltjes van street-art komt, word je zelfs stiekem een beetje jaloers op de prachtige kunstwerken die sommige artiesten uit hun spuitbussen toverden.

And…action!

Ik kon verlangend naar de werken in het straatbeeld blijven kijken of actie ondernemen.

Het werd dat laatste.

Aangezien ik geen strafblad ambieer, ging ik op zoek naar een legale manier om zelf te kunnen experimenteren

En die vond ik dankzij graffitinetwerk.nl

Grafittinetwerk
Het bedrijf

Graffitinetwerk is een Nederlandse organisatie die zichzelf op hun site omschrijft als “hét professionele graffiti, street-art en guerrilla-marketing bedrijf van de Benelux. ” Naast verschillende workshops zorgen ze ook voor straatreclame en schilderingen.

Ik was uiteraard vooral geïnteresseerd in de workshops. En hoewel de light-painting en street-art er ook veelbelovend uitzagen, ging ik resoluut voor de graffiti workshop.

Zeg me waar en wanneer

Ik vreesde mij naar een uithoek van het land (of nog erger, naar Nederland ;)) te moeten begeven maar niets bleek minder waar. Het bedrijf heeft locaties over heel België en Nederland en dit zowel binnen als buiten (al dan niet overdekt). Daarnaast is ook een eigen locatie mogelijk. Een echte luxe als je t mij vraagt!


Daarnaast bleek de organisatie niet enkel een ruime keuze aan locaties had, maar ook de beschikbaarheid was erg flexibel. Zo was behoorde zelfs een workshop op een zondag tot de mogelijkheden.

Van de dienstverlening tot de site en het contact, alles aan dit bedrijf straalde professionaliteit uit. Toen uit mail verkeer nogmaals bleek dat je als klant echt centraal staat (je kon een thema aangeven en er werd op voorhand gepolst naar de samenstelling van de groep en het doel van het uitje), was de keuze om met graffitinetwerk in zee te gaan snel gemaakt

Omdat alleen toch wat eenzaam is, trommelde ik wat goede vrienden op om samen onze “artistieke” talenten op de wereld los te laten.

De workshop

Dat de geplande datum zou samenvallen met de eerder uitzonderlijke situatie waarbij er een storm met windstoten tot 120km/u over ons land raasde, konden we natuurlijk niet voorzien.

We vreesden dan ook dat de workshop in het water zou vallen (of wegwaaien in dit geval) maar de docent verzekerde ons dat het geen enkel probleem was. Hij zocht een plaats uit waar de wind ons minst stoorde en waar onze veiligheid gegarandeerd was.

Nadat de docent Sander zich had voorgesteld, de opbouw van de workshop had toegelicht en ons had voorzien van bescherming (schort, schoen- en mouwbescherming) begonnen we er onmiddellijk aan.

Sander schreef zijn naam en nodigde ons uit dat ook te doen. We schreven allen wel iets, maar of onze naam eruit af te leiden was…? Een klassiek geval van “moeilijker dan het eruit ziet”.

En dat was ook de bedoeling. Sander wou ons laten aanvoelen dat er best wat techniek nodig was om iets deftig te produceren. En van die techniek ging hij ons in die 2 u dat de workshop duurde alvast de basis proberen bijbrengen

Dit gebeurde door oefeningen, alleen of in kleine groepjes, die telkens toenamen in moeilijkheid. Bij elke opdracht gaf Sander ook steeds wat technische uitleg. Zo begrepen we het waarom van de oefening. Tijdens de oefeningen hield hij ons goed in de gaten en gaf tips waar nodig.

Te tijd vloog voorbij en voor we het goed en wel besefte, konden we aan ons ‘eindwerk’ beginnen. Er waren echter 2 canvassen voorzien waarop we bij wijze van afsluiting iets mochten creëren. Toegegeven, omdat niemand van ons echt kan tekenen, bleven we een beetje op kleuterklas-niveau steken, maar dat deed geen afbreuk aan de pret die we gehad hebben.

Een fijn extraatje was dat er tijdens de workshop door Sander foto’s genomen werden. Wij konden ons ten volle concentreren maar nadien hadden we toch een aandenken.

Ik zou mezelf niet onmiddellijk een graffiti-artiest durven noemen nu maar dat ligt zeker niet aan de workshop, maar eerder aan mijn talent.

De vrienden en ik hadden in elk geval een geweldige ervaring en we beleefden dankzij graffitinetwerk een fijne en leerrijke middag. Dat het stof en de isolatieplaten ons bij momenten letterlijk om de oren vlogen kon de pret niet bederven.


Find & follow Mie on social media

De Ceder: betaalbaar sterrenniveau

Het mag ondertussen al duidelijk zijn dat ik van eten hou.

Ontbijt, lunch, diner of dessert… laat maar komen. Iets puur Belgisch of toch net iets exotischer… maakt niet uit, ik discrimineer niet. Een snelle hap van McDonalds, frietjes van de frituur, eenvoudige “brasserie-kost” of juist fancy en chique gerechtjes in een sterrenzaak, op het juiste moment eet ik deze met evenveel smaak op.

Recent ontdekte ik, op aanraden van vrienden, een echt culinair pareltje. Op “de parking van Antwerpen”, in het landelijke Kruibeke ligt een oase van lekker eten: De Ceder.

foto: www.restaurantdeceder.be

Ik dacht de Colombus van het culinaire landschap te zijn met deze ontdekking, maar niets bleek minder waar.  Het restaurant is in het Waasland best goed gekend en ook daarbuiten heeft het zijn strepen al verdiend.

Voor alle onwetenden die, net als ik, in het duister leven, dan ook deze post.

Culinair duo

De Ceder is het culinaire kind van chef Frederick Schaffrath en gastvrouw Katrijn Camerlinck. Het werd in 2004 geboren, op het ogenblik dat het koppel de toenmalige zaak van Katrijns ouders overnamen.

foto:www.restaurantdeceder.be

In 2015 kreeg het restaurant een broertje erbij in de vorm van een B&B, Ceder10. Wie dus na een heerlijke maaltijd niet meer de baan op wil (al dan niet omdat de drank rijkelijk gevloeid is) of het culinaire wil koppelen aan een bezoekje aan het waasland, kan bij Frederick en Katrijn overnachten.

De keuken

Als je mij vraagt wie bij De Ceder zijn gading zal vinden, is mijn eerste reactie iedereen. Het lijkt mij straf als je de combinaties en gerechten die de chef uit zijn mouw tovert niet kan smaken.

Op hun site omschrijven ze hun stijl als ‘verfijnde Frans-Belgische keuken met een hedendaagse twist’ en dit met dagverse producten. Die omschrijving klopt naar mijn aanvoelen perfect.

Amuses

Belangrijk is wel dat het product en de smaak blijven primeren. Het oog wil ook wat, maar de presentatie is niet zaligmakend. Soms is less more, en dat hebben ze hier goed begrepen. Of toch wat franjes en frulletjes betreft, zeker niet qua porties en smaak.

Sfeer & gezelligheid

Op restaurant is het eten uiteraard prioriteit, maar als dit dan ook nog eens in een aangenaam kader gebeurt, is dat mooi meegenomen.

Recent kreeg de zaal van De Ceder een make-over waardoor je nu eet in een modern en eerder strak maar toch warm en gezellig interieur.

De gecreëerde sfeer past perfect bij de wijze waarop je wordt behandeld: warm en hartelijk!

Zowel het personeel als de chef doen hun uiterste best om aan eventuele afwijkende wensen tegemoet te komen. Zo zat er in een voorgerecht karnemelk. Iets waar ik absoluut geen fan van ben. Ik kreeg de keuze om het weg te laten.* Dat ik die mogelijkheid kreeg om een kleine aanpassing te vragen, vind ik echt getuigen van een klantgerichtheid.

Voorgerecht
Wat schaft de pot?

De Ceder heeft enkele verschillende formules: een lunchmenu voor ’s middags, een vrijdagavondmenu ( voor vrijdagavond ;)) een feestmenu en het cedermenu waar je kan kiezen tussen drie, vier of vijf gangen.

Hoofdgerecht

Mijn gezelschap en ik kozen voor het Cedermenu en dit “full option”. Dat wil zeggen 5-gangen. Daarenboven kozen we als extra naast het dessert ook het kaasbordje.

Het Cedermenu wisselt ongeveer om de 5 weken en doordat je kan kiezen uit twee hoofdgerechten en twee voorgerechten, biedt het ook enige vrijheid naargelang je eigen voorkeuren.

Het niveau van elk gerecht was echt top. Elke creatie was haalde een hoog niveau, om duimen en vingers van af te likken. Het is dat we genoeg fatsoen hebben of we hadden ook ons bord leeg gelikt. 😉

Conclusie

Na een avondje in De Ceder was ik niet alleen verbaasd dat ik dit pareltje nog niet eerder ontdekt had, maar ook dat deze zaak (nog) geen Michelinster heeft.

Gault Millau heeft het talent van Chef Frederick gelukkig wel al erkend en beloonde dit in 2018 met een terechte 14.5 op 20.

Wie graag lekker eet, voor wie het al eens wat chiquer mag en wie zich daarenboven niet graag blauw betaalt aan eten van een hoog niveau, zal De Ceder zeker bekoren.

*Uiteindelijk besliste ik echter te vertrouwen op de chef zijn smaakkeuze. Ik ging ervan uit dat elk ingrediënt een functie had in het geheel en liet ik de karnemelk erbij. Dat heb ik mij trouwens geen seconde beklaagd!

Find & follow Mie on social media

Den Molinshoeve: camping met alles erop en eraan

De vakantie loopt stilaan op zijn eind. In sommige van onze buurlanden is het zelfs al helemaal uit met de pret. Toch wil ik jullie nog een tip meegeven, er komen immers nog vakanties. (gelukkig maar!)

De allereerste keer

Tot vorig jaar had ik nog nooit gekampeerd. Ik begreep niet helemaal waarom we eerst ettelijke eeuwen streven naar comfort en vervolgens vrijwillig back to basic te gaan.

Om een nog onverstaandbare reden (waarschijnlijk voer voor psychiaters 😉 ) begon het vorig jaar toch te kriebelen.  Ik was plots gebeten om mijn eigen visie omtrent kamperen op de proef te stellen. Wat ik lang niet voor mogelijk hield, kon ik mij plots wel voorstellen: ik zou slapen op een luchtmatras en in een tent.  Ik kreeg zowaar bijna romantische visioenen van het idee.

Een bevriend koppel nam de zware taak op zich om mij en het vriendje op sleeptouw te nemen en mij mijn eerste kampeerervaring te bezorgen. We besloten gematigd te beginnen en 3 nachten te boeken.

Alle vooroordelen die ik had, bleken één voor één te verdwijnen, als sneeuw voor de zon. Ik had op de camping echt een fijne en ontspannende tijd. Het samen koken op een mini-campingvuur, samen afwassen in een teiltje, de geluiden van de wind en regen op de tent,.. ik vond het allemaal de max en genoot met volle teugen.

Na drie dagen ‘survival’ (oké, ik beken, we hadden een privé-sanitair en we zaten in Nederland dus er was weinig overleven aan 😉 ) wist ik het zeker: dit wil ik nog doen! Niet als hoofdvakantie. Ik blijf een beetje een luxebeestje. Ik hou er nog steeds van om op hotel te gaan en mij te laten bedienen. Maar als extraatje, bijkomend uitje, zag ik het helemaal zitten.

Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat ik dit jaar opnieuw ging kamperen.

Happy Campers

Een groep blije kampeerder…Wij zijn conTENT

Den Molinshoeve

Den Molinshoeve

(foto: www.molinshoeve.nl)

Na even zoeken kwamen we terecht bij Den Molinshoeve. Een camping van gemiddelde grootte in het Nederlandse plaatsje Retranchement. (Nee, ik heb mij niet mistypt, het ligt weldegelijk in Nederland en ja onze noorderburen  spreken er elke letter van uit 😉 )

Den Molinshoeve

Plannetje van de camping

Ligging

De camping ligt op zo’n 2 km van Cadzand-Bad en zo’n 10 km van Sluis. Ook Knokke  en Breskens liggen op een boogscheut en Brugge bereik je na zo’n 20 autominuutjes.

De gunstige ligging maakt dat je in de directe omgeving van de camping een scala aan mogelijkheden hebt. Je kan de pitoreske dorpjes bezoeken of door de grotere steden slenteren. Je kan in de duinen wandelen en er zijn ook tal van fietsmogelijkheden. Ten slotte hoor je de zee bijna dus ook een dagje strand – al dan niet met bijhorende activiteiten als surfen, zwemmen, kiten,.. – behoort tot de mogelijkheden.

Voor elk wat wils dus.

Kampeerplaatsen

Qua accomodatie heb je enige keuze.

Zo kan je gaan voor een hoeveplaats. Deze zijn ongeveer 150m² en hebben een eigen watervoorziening en lozingsput voor afvalwater. Je kan ook voor een panoramakampeerplaats gaan. Door de ligging hebben ze een vrij uitzicht op de polders die de camping omgeven. Ze zijn met hun 180m² ook iets groter dan de hoeveplaatsen en er kan/mag een wagen op de kampeerplaats staan. Uiteraard hebben ze ook eigen watervoorziening en een lozingsput.

Zowel bij de hoeve- als de panoramakampeerplaatsen kan je privé-sanitair bijboeken. Deze liggen niet op je kampeerplaats zelf maar wel in de directe omgeving (enkele meters).

Kom je met een camper in plaats van een tent, dan kan je ook kiezen voor de camperplaatsen. Hier is de ondergrond deels verhard. Campers mogen evenwel ook op de andere plaatsen staan. Dus dit is wat je zelf verkiest.

Wil je ten slotte echt “back to basic”. Kies dan voor de plaatsen zonder stroom. Waar alle andere plaatsen voorzien zijn  van 10 ampère( in de prijs inbegrepen) is het hier niet het geval. Je vervoersmiddel mag wel bij je tent staan.

Doordat de site overzichtelijk en gedetailleerd alle nodige info geeft, weet je  precies waarvoor je betaalt en wat je mag verwachten. Heerlijk die duidelijkheid.

Plaats 90

Wij kozen voor een panoramakampeerplaats met privé-sanitair. (Ik mag het kamperen dan wel omarmd hebben, ik hou er nog steeds niet van om in mijn nachtkledij met een wc rol ’s nachts, slaapdronken, richting toilet te dwalen.)

Bij het boeken konden we kiezen uit nog twee vrije plaatsen in de gevraagde categorie. Ik vond het wel fijn dat we helemaal zelf onze verblijplaats konden selecteren en niet waren overgeleverd aan de campinguitbaters zelf. Als echte Sherlock’s gingen we met het plannetje en Google Maps aan de slag om onze keuze te maken. We kozen voor plek 90. Deze lag op de hoek, volledig aan het uiteinde van de camping.

We verwachtte een grote en rustige plek maar wat we kregen oversteeg echt de verwachtingen. Ik merkte nog maar eens hoe slecht in schatten ik ben toen ik vaststelde dat 180m² echt wel gigantisch is. Verder was het uitzicht onbetaalbaar. Zowel voor ons, als aan onze zijkant, zagen we polders, afgezoomd met een prachtige strook wilde bloemen. Aan de andere kant hadden we weliswaar buren, maar door een strategisch geplaatste struik, was daar amper iets van te merken.

Ons verblijfje (foto werd genomen door de eigenaars maar is weldegelijk onze tent ed)

Uitzicht vanop plaats 90…een mens gaat er van filosoferen

Bij aankomst was gevraagd om de uitgang van de tent richting de velden te zetten. Dit maakte de privacy die we hadden compleet. Het leek bij momenten of wij ergens moederziel alleen tussen de velden lagen.

Aankomst

We werden vriendelijk ontvangen door de eigenares. Zij gaf ons alle nodige info omtrent het verblijf op de camping en verschafte de code voor de wifi (waar 4 toestellen gelijktijdig op kunnen inloggen). Ze overhandigde ons tevens ‘De Bad Koerier’ met daarin onder andere allerlei tips voor uitjes.

Sanitair

Ons sanitair stekje lag schuin achter de plaats. We kregen hiervoor bij aankomst de sleutel zodat we zeker waren dat uitsluitend wij de douche, lavabo en toilet konden gebruiken. Het sanitaire blokje was schoon en voldoende ruim. Er was een koepel voor de verluchting. Hierdoor was het erg aangenaam en werd het er tijdens het douchen niet te benauwd.

Kies je ervoor om geen prive sanitair te boeken, kan je terecht in het sanitaire blok bij de receptie, centraal op de camping. Ook dit is schoon en goed onderhouden.

Andere voorzieningen

Eveneens centraal vind je een hangar waar je onder meer een kickertafel ter beschikking hebt. Ideaal bij regenweer.

Voor de kinderen zijn er, verspreid over de camping ,enkele speeltuigjes en aan het centrale plein staat onder meer een trampoline. Er zijn ook meerdere gocarts en skelters ter beschikking… pret gegarandeerd.

Alsof dat nog niet volstaat, is er ook een – weliswaar bescheiden – animatieprogramma. Knutselen en verven of spelletjsavond. Het staat op het programma.

Eten

Op de camping is geen restaurant, maar in de dorpjes in de buurt is keuze genoeg en voor elk wat wils.

Toch laten de eigenaars je niet verhongeren.

Zo komt er elke morgen een bakkersautootje. Na een toertje op de camping waarbij uit de speaker “de bakker is er weer” loeide, zette hij op het centrale plein aan de receptie zijn kraampje op.Je hebt er ruime keuze. Brood, pistolets, croissants, sandwichen en koffiekoeken, het is er allemaal te krijgen.

Enige nadeel: de bakker komt pas rond 10u30, dus tenzij je voor een langslapersontbijt gaat, is het vooral handig voor de lunch, het diner of voor het ontbijt ’s anderendaags.

De bakker is niet de enige die de camping een bezoekje brengt.

Twee maal ik  de week komt “Het Droomijsje” met heerlijk hoeveijs en een geweldig fout voertuig. (Het valt nog best te omschrijven als een camionette waarop een eenhoorn heeft overgegeven. Fel roos, fel blauw, groen,…allerlei kleurtjes door elkaar.) Maar geen paniek. Je kan elk dag ijs eten hoor. De ijsverkoper voorziet in dekseltjes en op de camping is een diepvries ter beschikking voor alle gasten. Natuurlijk loop je het risico dat iemand anders de verleiding niet kan weerstaan en met je ijsje gaat lopen. Omdat wij een eigen diepvriesje mee hadden, heb ik geen idee hoe groot de kans hierop is.

Tenslotte heeft er een pizzafoodtruck van camping Den Molinshoeve zijn wekelijkse stopplaats gemaakt.

Prijs

Je vraagt je nu ongetwijfeld af wat deze luxe kost. Dat hangt uiteraard af van de gekozen plaats en de gekozen datum. Wij betaalden voor ons paradijselijk plaatsje in het hoogseizoen 47 eur per nacht.  De goedkoopste plaats is die zonder stroom en daar betaal je in het hoogseizon 18 euro voor.  Voor de andere plaatsen betaal je 30 euro (hoeveplaats en camperplaats) of 35 euro (panoramaplaats).

I’l be back

Omdat wij nog niet alles in de buurt hebben kunnen doen, is de kans groot dat we in de nabije toekomst ons tentje nogmaals opslaan op de camping. Plek 90, here we come.

Find & follow Mie on social media

Paardenwandelingen “De Boshoef”: ontspanning en plezier te paard

Tien jaar. Dat is ongeveer de tijd dat ik paardgereden heb als kind/tiener. Maar toen school belangrijker werd en mijn eigen pony verkocht moest worden, stierf de hobby algauw een stille dood.

Tien jaar. Zo lang is het geleden sinds ik voor de laatste keer op een paard zat.

Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan. Dat merk ik goed wanneer ik paarden zie. Ik voel het kriebelen en de herinneringen aan mijn tijd als amazone komen naar boven.

Aangezien het vriendje nog nooit op een paard gezeten had, wou ik hem graag eens laten proeven van mijn vroegere hobby. (Ik kon dan ineens zelf mijn hartje nog eens ophalen, een win-win dus 😉 ) Maar ik wou hem uiteraard de mooiste en leukste kant (naar mijn bescheiden mening) tonen: wandelen in de natuur.

Na een kleine zoektocht op het wereldwijde web, kwam ik bij De Boshoef terecht.

Stal De BoshoefStal De Boshoef    

De Boshoef: divers op vele vlakken

De Boshoef, gelegen in de Belgische Kempen, is gespecialiseerd in wandeltochten te paard. Ze doen dit het hele jaar door (behalve bij ijs en sneeuw) en onder begeleiding van ervaren gidsen.

Deelnemers

De paardenwandelingen bij De Boshoef zijn er zowel voor groepen als voor individuelen. Voor ons alvast een eerste pluspunt, aangezien je twee personen bezwaarlijk een groep kan noemen. Dat we eventueel moesten aansluiten bij anderen, vonden we uiteraard geen probleem. Zo asociaal zijn we nu ook weer niet 😉

Daarenboven bieden zij de buitenritten zowel voor ervaren als onervaren ruiters aan. Op hun site vermelden ze duidelijk dat mensen zonder ervaring bovendien samen kunnen rijden met bijvoorbeeld vrienden met ervaring.

Op de site geeft De Boshoef ook onmiddellijk mee dat het verschil in niveau binnen een groep wordt opgevangen, waardoor het ook voor ervaren ruiters leuk en uitdagend blijft. Ze doen dit door de ervaren ruiters even van de groep weg te leiden om zo het tempo te kunnen verhogen naar bijvoorbeeld draf of galop. Even later sluiten ze dus weer aan bij de groep.

Aangezien ik het cruciaal vond dat het vriendje en ik de activiteit samen konden doen, was dit voor ons de ideale oplossing. Een tweede pluspunt dus!

Hoewel ik bereid was mij aan te passen aan het niveau van het vriendje (nihil dus ;)), moet ik toegeven dat het voorruitzicht om ook even een versnelling hoger te kunnen schakelen mij aansprak. Alweer goede punten voor De Boshoef!

Paarden

De paarden die De Boshoef gebruikt, zijn speciaal geselecteerd voor hun doel nl. wandelen.

Ze worden overigens door de begeleiders zelf opgeleid, wat ertoe leidt dat de begeleiders prima de eigenschappen van de dieren kennen. Dit maakt de paarden uitermate betrouwbaar. Het zorgt er tevens voor dat de begeleiders kunnen inschatten welk paard voor welke ruiter geschikt is.  Met ongeveer 40 paarden van diverse rassen en groottes, is er voor elkeen wel een geschikte match te vinden.

Nog een argument dus om voor hen te kiezen.

Aanbod

Er worden wandelingen van 3 uur gemaakt en dit van 9u tot 12u of van 13u tot 16u. Indien mogelijk is er een drankenstop. Wanneer je dit wenst, kan er echter ook een een dagwandeling met picknick besproken worden, al dan niet met afsluitend diner in een nabijgelegen taverne.

Drie uur wandelen kan al van 38 euro per persoon en is mogelijk op zaterdagen, zondagen en feestdagen. Voor grotere groepen of tijdens schoolvakenties kan ook geïnformeerd worden naar andere momenten. (mogelijks betaal je hiervoor dan wel een kleine toeslag)

Samen met alle bovenstaande troeven, zorgde de duur en de zeer schappelijke prijs dat de keuze gemaakt was!

De ervaring

Een dikke week geleden typte ik het telefoonnummer van De Boshoef in en hoopte om last minute nog een afspraak te kunnen vastleggen. Om diverse redenen zoals het verwachtte weer en onze eigen agenda, informeerde ik naar de mogelijkheid om vandaag 13 augustus – een dertiende 😉 –  een wandeling te boeken.

De man aan de telefoon luisterde vriendelijk naar mijn wensen en de gekozen datum bleek haalbaar.

Vandaag was het dan zover. Om 8u30, een half uurtje voor de vertrektijd, kwamen we nieuwsgierig en met ongelofelijk veel zin (en bij het vriendje een klein hartje en enige zenuwachtigheid ;)) aan in Meerhout.

Ontvangst

In een zeer propere en goed onderhouden omgeving met een soort westernuitstraling (maar dan in de meest positieve zin),  werden we opgewacht door onze begeleiders, Jeroen en Christine.  Zij verwelkomden ons hartelijk. Ze boden ons een koffie aan en toonde oprecht interesse in ons, de personen waarmee zij de komende drie uur op stap zouden gaan.

Onze’ paarden

Onze begeleiders  hadden voor mij Bo en voor het vriendje Rambo uitgekozen als onze nieuwe viervoetige (of beter: vierbenige) vrienden voor vandaag.

 

Bo

Bo (foto:www.deboshoef.be)

Rambo

Rambo (foto: www.deboshoef.be)

Ik was opslag verliefd aangezien Bo net als mijn vroegere pony zwart-wit gevlekt was.

Bo & Mie

Love at first sight

En Rambo en het vriendje toonden zelfs enige fysieke gelijkenis. Beide hebben namelijk ‘een brede onderrug’ . Tijdens de wandeling zou overigens blijken dat er ook karakteriële overeenkomsten zijn: beiden zijn zachtaardig  en  je moet soms wat achter hun veren zitten 😉

Jeroen en Christine hielpen ons opstappen, gaven het vriendje kort enkele basisweetjes (hoe hou ik mijn teugels vast, hoe stuur ik, hoe geef ik benen,…) mee en hop, weg waren we. We doken direct de bossen in om daar pas drie uur later terug uit te komen.

De wandeling

Beide dieren waren erg gehoorzaam, rustig en lief. De natuur rond ons was afwisselend en rustgevend.

Wandeling De Boshoef

Tijdens de drankstop op onze wandeling

Onderweg werd er zo nu en dan gewisseld van koplopers en van wandelmaatje: ik reed eens naast Christine en dan weer naast Jeroen en zelfs even naast het vriendje.  Stukjes wandelen werden afgewisseld met draf en voor mij zat er zo nu en dan eens een stukje galop in.

 

Ondertussen konden we gezellig kletsen.

Aan alle mooie liedjes komt een eind

De tijd vloog voorbij en met spijt in het hart maar met een zeer voldaan en gelukzalig gevoel, arriveerden we opnieuw aan de stallen.

Bij het afstappen merkte ik dat toch wat roestig geworden was na 10 jaar ‘stilzitten’ en ook het vriendje gaf aan dat het weldegelijk sporten is. (Dus al wie denkt dat paardrijden geen sport is…ga het zelf maar eens proberen en het tegendeel zal je bewezen worden ;))

Alvorens afscheid te nemen van onze begeleiders en huiswaarts te keren, keken we nog even rond op het domein.

We konden duidelijk vaststellen dat de paarden meer dan goed verzorgd¨ẅörden. Geen kleine stallen maar mooie ruime weides met beschermingsmogelijkheden tegen alle weersomstandigheden en meer dan voldoende eten. Je merkt gewoon dat de mensen hier van hun dieren houden. De manier waarop zij de paarden behandelen en de wijze waarop ze erover vertellen, spreekt boekdelen.

The place to be

Als je dus zelf -alleen of met vrienden- een wandeling te paard zou willen maken, overweeg dan De Boshoef. Je zal geen spijt krijgen van je keuze!

Ik sta evenwel niet in voor enige gevolgen zoals opnieuw terug willen 😉

 

Find & follow Mie on social media

Saalbach-Hinterglemm: een stuk paradijs op aarde

Bergen…reusachtige en majestueuze stukken van de aarde, door tektoniek richting de hemel omhoog geduwde aardplaten. Ze  steken uit boven het landschap, ze torenen hoog boven hun omgeving uit. Onmiddellijk krijg ik er een nederig en zelfs nietig gevoel van. Ze boezemen angst in. Alsof moeder natuur er haar kracht en grootsheid mee wou etaleren.

En toch hou ik van die giganten!

Noem mij gerust een berggeit. Zowel in de winter als in de zomer, als ik bergen zie, ben ik gelukkig . Je doet mij dan ook een groter plezier met een vakantie in de bergen dan aan eender welke costa.

En ik ben niet kieskeurig, maar één plek steekt er voor mij toch net bovenuit: Saalbach-Hinterglemm!

Saalbach

(Foto: www.saalbach.com)

Saalbach-Hinterglemm: algemeen

Ik zal jullie niet vervelen met te veel cijfertjes (ik ambieer niet om Mie-kipedia te worden ;)). Al is een kleine informatieve tekst wel aan de orde. Zo weet je op z’n minst waar die hartendief van mij zich bevindt.

Kaart Oostenrijk

(Foto: www.wikipedia.com)

De gemeente Saalbach-Hinterglemm, bestaat uit de dorpen Saalbach en Hinterglemm (logisch hé ;)). Ze behoort tot de Oostenrijkse deelstaat Salzburgerland. Met zijn 125,5 km2 en 3000 inwoners is het een eerder bescheiden gemeente.

De troeven

Voor het gebied geldt echter: “de meest waardevolle zaken hebben de kleinste omvang”.  (denk maar aan een verlovingsring ;))

Want de troeven van deze gemeente zijn groots.

Wintersport

Ondanks zijn eerder bescheiden omvang, vormt het gebied samen met het nabijgelegen Leogang en Fieberbrunn in de winter een zeer populaire wintersport bestemming. Niet verwonderlijk als je 270 km piste en 70 liften te bieden hebt.

Zicht skivakantie Zicht skivakantie 2

De eerlijkheid gebiedt mij wel om er bij te vermelden dat een deel van de aanwezige wintersporters van het kaliber “luid, recht voor de raap en soms een tikje ongegeneerd” is (lees: Nederlanders*). Mijn ervaring leert echter dat de koude van het gebied ook een groot deel van die eigenschappen lijkt te bevriezen. De vakantiegangers die ik tijdens mijn wintersport mocht ontmoeten, voldeden niet echt aan dit cliché. Ik had misschien geluk, wie zal het zeggen? Maar laat dit faites-divers je niet tegenhouden om dit gebied te bezoeken. Een beetje losgeslagen vakantiegangers hoort bij wintersport 😉

Zomeractiviteiten

Maar ook in de zomer, wanneer de sneeuw plaats heeft gemaakt voor prachtige weiden, akkers en bloemenvelden, is dit gebied meer dan de moeite waard om te bezoeken.

Wandelen

Je kan er prachtig wandelen. En veel…

De regio heeft meer dan 400km wandelwegen. De paden zijn goed bewegwijzerd. Op regelmatige tijdstippen staan wegwijzers en tussenin zijn markeringen (vb. rood-wit) aangebracht. Op de wegwijzers staat meestal ook de duur van de wandeling vermeld. Deze is overigens behoorlijk accuraat wanneer je een  gemiddelde wandelaar bent. Daarnaast vind je er -d.m.v kleurcodes- ook de moeilijkheidsgraad van de tocht op terug. Blauw voor eenvoudig en breed pad (veelal grindweg) een rood voor iets uitdagendere bos- of veldweggetjes.

Om je keuze te maken, kun je gebruik maken van een duidelijke wandelkaart (met achteraan suggesties en tips) die aan elke lift en in elk hotel gratis te krijgen is.

Verder heeft de gemeente ook een app waar wandelroutes in te vinden zijn. Bijkomend staat aan elke lift steeds een medewerker van de gemeente, om vragen te beantwoorden, of tips te geven.

Natuurlijk wil ik jullie ook graag helpen. Ik geef je hier dan ook zo maar even drie wandelingen mee, die ik deze zomer zelf hebben gedaan. Uiteraard vind ik die een absolute aanrader, anders zou ik ze niet delen ;).

Het zijn wandelingen van een gematigd niveau. Voor de echte geoefende trekkers zal dit misschien te weinig uitdagend zijn en voor de absolute beginners, misschien net iets te hoog gegrepen.

Wandeling 1

Route wandeling 1

De eerste wandeling die ik jullie graag voorstel, vertrekt aan het  bergstation van de Zwölferkogelbahn.

Je vertrekt al onmiddellijk met een prachtig uitzicht over de vallei.

Van aan het bergstation volg je de bordjes “Hohe Penhab”. Een veldwegje brengt je zigzaggend zo’n 150 meter hoger, naar de top waar een kruisbeeld staat. Hier kan wie dit wenst een tekstje in een boek achter laten.

Hohe Penab

Je weg vervolgen doe je richting “Schönhofer Wand”. De weg die eerder smal maar ongevaarlijk is – wegens geen onmiddellijk afgrond- , voert je eerst glooiend en later gematigd tot stevig dalend naar de hut “Ellmaualm”.

Hier kan je een hapje eten om opnieuw op krachten te komen of gewoon iets drinken.

Van hieruit kan je ervoor opteren om naar het tussenstation van de bergbaan te wandelen, waar je na 30 min stappen aankomt.

Wij kozen er echter voor om verder af te dalen naar Hinterglemm.

De afdaling gebeurt over een breed grindpad waarlangs bomen en planten weelderig tieren. Het pad loopt naast een beekje, wat een verkoelende bries en het zalige geluid van kletterend water meebrengt.

Eens  bijna beneden kan je kiezen om de korte geasfalteerde weg te nemen of een stukje langer te wandelen. Hiervoor klim je eerst opnieuw 100m langs een asfaltweg tot even voorbij de “Gestreiffalm”. Vervolgens duik je ter hoogte van een waterreservoir het bos in om de laatste kilometers over een bospad te dalen tot aan de rand van het dorp.

Samenvatting
Vertrek: bergstation Zwölferkogelbahn
Route: Hohe Penhab – Schönhofer wand – Ellmaualm – Gesteeiffalm – Hinterglem
Duur: ongeveer 5u
Afstand: ongeveer 17 km
Stijgen: ongeveer 320m
Dalen: ongeveer 1000m

 zicht 1 wandeling 1Zicht 2 wandeling 2

 

Wandeling 2

Route wandeling 2

Voor deze wandeling vertrek je boven aan de “Reiterkogelbahn”.

Je volgt van daar de bordjes naar “Reiteralm”. Kies hiervoor wel ‘waldweg’. Dit pad brengt je door weiden en stukjes bos aan de alm i.p.v langs een grindpad. Dit pad gaat glooiend, met iets meer stukjes omhoog dan naar beneden.

Eens aan de alm, vervolg je jouw weg richting “Wetterkreuz”. Van daar wacht je een pittige klim van ongeveer 200m tot de top van de Reiterkogel. Wanneer je boven bent, loop je langs de kam. Relatief vlak met op het einde een stukje dalen tot aan de “Rosswaldhütte”.

Na een eventuele stop hier, zet je de terugweg in.

Je kan kiezen om dit langs een breed grindpad te doen of langs bospaadjes . Qua bewegwijzering volg je “Wieseralm”. Deze is gelegen aan het bergstation van de Reiterkogelbahn.

Hier heb je dan de keuze om de lift naar beneden te nemen of, voor de sportievelingen, de afdaling te voet naar Hinterglemm te doen. Deze is vrij stevig qua hellingsgraad en gaat over een grindpad.

Samenvatting
Vertrek:  bergstation Reiterkogelbahn
Route: Reiteralm – Wetterkreuz – Reiterkogel – Rosswaldhütte – Wieseralm
Duur: ongeveer 4u
Afstand: ongeveer 13 km
Stijgen: ongeveer 400m
Dalen: ongeveer 900m
zicht 1 wandeling 2zicht 2 wandeling 2
Wandeling 3

Roude deel 1 wandeling 3Route deel 2 wandeling 3

Deze wandeling bestaat uit 2 delen.

Ze vormt als het ware een “8” waarbij je opnieuw langs het bergstation van de lift passeert.  Je kan elk deel apart doen of beide delen samen, wat je zelf wil.

Vertrekken doe je aan het bergstation van de “Schönleitenbahn”.

Je vertrekt richting “Kohlmaiskopf” maar na een goede 200m wandelen -en een korte maar krachtige afdaling- ga je rechts af richting “Schönleiten Hütte”. Je wandelt door de wei op de bergflank, tot je na een korte laatste klim van nog een 50-tal hoogtemeters aan de hut komt.

Vandaar klim je nog heel even verder -om via het waterbekken- opnieuw aan de “Wildenkar Hütte” (bergstation) te komen.

Voor het volgende deel, volg je opnieuw de weg richting “Kohlmaiskopf”  maar ditmaal ga je niet rechtsaf aan de eerste splitsing. Bij een volgende splitsing kies je het rechtse pad richting “Grüne Boden Hütte” (niet toegankelijk) en nadien verder richting “Kohlmaiskopf”.

Daar aangekomen, daal je een stukje over een bospaadje naar “Thurneralm” (let op niet geopend in de zomer).  Van daaruit gaat het over een grindpad omhoog, terug naar het bergstation.

Samenvatting
Vertrek: bergstation Schönleitenbahn
Route: Schönleitenbahn – Kohlmaiskopf – Schönleiten Hütte – Wildenkar Hütte // Wildenkar Hütte – Kohlmaiskopf – Thurneralm – Wildenkar Hütte
Duur: ongeveer 1u30 min + ongeveer 4 u
Afstand: ongeveer 3 km + ongeveer 8 km
Stijgen: ongeveer 100m + ongeveer 250 m
Dalen: ongeveer 100m + ongeveer 250m

zicht 1 wandeling 3zicht 2 wandeling 3

zicht 3 wandeling 3zicht 4 wandeling 3

 

Je merkt het. Bij deze drie wandelingen zijn er reeds veel keuzemogelijkheden. Dit is zo in het hele gebied en zorgt ervoor dat in Saalbach-Hinterglemm de wandelmogelijkheden aansluiten bij wat je wil en kan.

Je kan makkelijk zelf je wandelingen uitstippelen en daarbij op diverse plaatsen kiezen om er een stukje bij te doen of eerder een stuk te verkorten.

Nog een echte troef van dit gebied, als je het mij vraagt. Zeker aangezien het weer in de bergen veranderlijk kan zijn.

Fietsen

Verder is het gebied ook een paradijs voor fietsers en dan specifiek mountainbikers.

Er is enorm geïnvesteerd om ook de liefhebbers hiervan aan hun trekken te laten komen. Je merkt dan ook dat fietsers steeds prominenter aanwezig zijn als vakantiegangers. Ook hier is er getracht voor alle niveaus voldoende voorzieningen te treffen en routes te voorzien. Dit alles vind je terug op de fietskaarten, die eveneens gratis te verkrijgen zijn.

Aangezien ik zelf geen grote durfal ben,  heb ik mij niet gewaagd aan een pumptrack of downhill parcours. (Ik breng tijdens een fietstocht overigens verslag uit omtrent mijn angst in termen van “de grootte van het ei in mijn broek”. Kippenei is gemiddeld bang, dino-ei is doodsbang. Alles daartussen is mogelijk 🙂 .)

Samen met het vriendje heb ik wel een fietstochtje gemaakt (met een gehuurde elektrische MTB) langs de rivier de Saalach die het gebied doorkruist. Wij hielden het bij een bescheiden tocht maar je kan helemaal tot Zell am See fietsen.

Andere

Hou je van meer afwisseling? Geen probleem!

Wat dacht je van zwemmen, paardrijden, parapenten, (mini)golf, boogschieten, karten of vissen? In het gebied zijn hiervoor de nodige faciliteiten te vinden. En dan heb ik nog niet alles opgesomd…

En als een klein uurtje rijden je niet afschrikt, dan kan je ook terecht in Zell am See waar je op het meer boottochten kan maken of in Kaprun waar je kan zomerskiën.

Jokerkaart

In de meeste hotels of van verhuurders die jokercardpartner zijn, krijg je een jokerkaart die je onbeperkt toegang verschaft tot deze liften. (m.u.v. de Asitzbaan in Leogang. Deze mag je slechts 1 maal per dag gebruiken.) En alsof dat nog niet voldoende is, biedt de kaart nog tal van kortingen op attracties in de buurt zoals het avonturenzwembad käpt’n hook in Saalbach.

Als kers op de taart, of in dit geval op de kaart, biedt de jokerkaart de mogelijkheid om gedurende de jouw vakantieperiode gratis gebruik te maken van de wandelbus. Op weekdagen rijdt deze 2 maal per uur en heeft meer dan voldoende haltes. Uiteraard stopt de bus aan elke lift in werking. De capaciteit van de bus is overigens voorzien op een grote hoeveelheid wandelaars, dus meestal heb je zitplaats.

Kindvriendelijk

Het gebied is erg kindvriendelijk.

Zo overnachten kinderen er aan sterk gereduceerd tarief of zelfs gratis.

Daarnaast zijn er verschillende wandelingen speciaal voor kinderen. Er is bijvoorbeeld de “motorik”-wandeling. Dit is een “platte” wandeling langs de Saalach tussen Hinterglemm en Saalbach. Op het traject bevinden zich niet minder dan 24 “stages” waar verschillende  aspecten van de menselijke motoriek getest worden. Niet enkel leuk voor kinderen…

Zijn je kinderen onverschrokken avonturiers? Dan kan je ze ook meenemen naar het hoogteparcours in achter in de vallei. Hier kunnen ze zich in de boomtoppen op ongekende hoogte uitleven.

Regenproof

Het weer in de bergen kan al eens tegenvallen. Net als in België, gaan de hemelsluizen er soms open. Ook dan heeft het gebied mogelijkheden.

Sommige eenvoudige wandelingen kan je met paraplu ondernemen maar ook indooractiviteiten zijn mogelijk. Er zijn immers diverse musea en bezienswaardigheden in en nabij Saabach-Hinterglemm ( heimat- en skimuseum, schnapsbrouwerij, oldtimermuseum, natuurhuis,…)

Food, glorious food

Aangezien ik op de blog een hele pagina aan eten wijdt, kon je wel al vermoeden dat ik van eten – en vooral lekker eten- hou. (Al ken ik niemand die zegt dat hij van slecht eten houdt, dus die gedachtestreepjes zijn misschien overbodig ;))

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de laatste troef hierover gaat.

In het gebied zijn meer dan voldoende berghutten geopend zijn waar je echt lekker en tegen een schappelijke prijs kan eten. Op de (wandel)kaart zijn de geopende hutten met rood aangeduid. Je kan in alle hutten kiezen tussen soepen, snacks zoals tosti of volledige gerechten zoals schnitzel. Uiteraard vind je er ook de typische Oostenrijkse “hutspecialiteiten” zoals käsespätzle, gröstl of kaiserschmarrn terug.

Käsespätzle

Käsespätzle (foto: Wikipedia)

Gröstl

Gröstl (foto: Wikipedia)

Kaiserschmarrn

Kaiserschmarrn (foto: Wikipedia)

 

Ik kan je alvast zeggen dat je dagen te kort zal komen op je reis. Maar gelukkig kan ik jullie daarvoor een oplossing aanraden: TERUG GAAN!

 

 

*Kleine disclaimer voor onze Noorderburen: Ik haal enkel de clichés aan, deze zijn geenszins een verwoording van mijn eigen mening. Meer zelfs, stiekem hou ik wel van jullie!

N.b. Deze tekst is een bewerking van een artikel dat ik als gastblogger schreef voor www.bergundbahn.

N.b. De gemeente Saalbach-Hinterglemm heeft en zeer overzichtelijke en volledige site. Daar vind je overigens ook meer info over de mogelijkheden en kortingen die de jokerkaart biedt. De site: https://www.saalbach.com/

Find & follow Mie on social media

© 2019 Don't Mind Mie

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑