Don't Mind Mie

All things on my mind

Categorie: Getest (page 1 of 3)

Aphrodite: webshop voor leuke en zeer betaalbare juwelen

In de jaren ’50 van vorige eeuw zong Marilyn Monroe dan wel dat diamanten “a girl’s best friend” zijn. Ze vergat er wel fijntjes bij te vermelden dat men zich eerst blauw dient te betalen voor dit kleinood. Die stukjes geperste koolstof mogen dan wel een goede vriend zijn voor jou,  voor je bankrekening zijn ze dat in geen geval.

Schoonheid hoeft niet duur te zijn

Gelukkig zijn er vandaag de dag op het vlak van juwelen ook leuke en goedkopere alternatieven te vinden. Sieraden die niet alleen lief zijn voor jou, maar ook voor je portefeuille.

Een van die alternatieven is Aphrodite. een Nederlandse webshop die ook in België levert.

bron: Aphrodite
Aphrodite: juwelen om verliefd op te worden
Voor elk wat wils

In de webshop vind je het hele scala aan juwelen. Of je nu je nek, oren, vingers, armen of voeten wil versieren, bij Aphrodite ben je hiervoor aan het juiste adres.

En je vindt er vast iets naar jouw smaak.

Ze bieden immers juwelen aan voor ieders smaak en stijl. Of je nu houdt van minimalistisch, boho of juist van echte statement pieces, in deze webshop vind je voor elk wat wils.

Je hoeft daarenboven niet het hele gamma te doorzoeken. Via een handige zoekfunctie op stijl vind je snel jouw ding. En kan je dus eenvoudig kiezen. Alhoewel…

Het kiezen blijft best een opgave. Ze hebben echt zoveel leuke stuks dat je moeilijk zal kunnen beslissen.

Voor ieders portefeuille

Maar eigenlijk hoef je helemaal niet te kiezen. Dankzij een erg lage prijs, kan je meerdere stuks kopen zonder al te diep in je buidel te hoeven tasten. Zo kan je een hele look creëren zonder een fortuin kwijt te zijn.

Leuke extra’s
Korting, WINNEN en SPAREN

Alsof  het nog niet voldoende is dat je de waren voor een klein prijsje kan kopen, maak je ook elke maand kans om een sieraad te winnen. Dit door je in te schrijven op hun nieuwsbrief. Iets wat je de eerste keer ook nog eens 10% korting oplevert.

Tenslotte levert een aankoop je punten op. Per euro spaar je een punt en tien punten zijn dan weer goed voor 1 EUR korting.

Mijn keuze

Omwille van de zachte prijs, besloot ik eens te experimenteren en voor een juweel te kiezen dat verder afstaat van wat ik normaal zou kopen.

Meestal kies ik zilverkleurig, maar dus niet ditmaal. Ik ging voor goud!

Ik koos een paar oorringen waarbij een parel in een soort kooitje van gesponnen draad aan een plaatje aan mijn oor bungelde.

Mijn keuze

Toegegeven, op basis van de foto had ik kleine en subtiel exemplaar verwacht. Het werd groot en iets minder subtiel. 

Eerlijkheidshalve moet ik wel opbiechten dat dit voor mij geen stuks zijn om dagelijks te dragen. Daarvoor vind ik ze persoonlijk iets te opvallend. Maar met de juiste kledij en op de juiste gelegenheid zie ik het helemaal zitten om deze echte eyecatchers te showen.

Conclusie

Ben je op zoek naar een juweel in een specifieke stijl of wil je juist eens experimenteren met een nieuwe stijl en dit tegen een zacht prijsje? Dan is Aphrodite de webshop voor jou!

Find & follow Mie on social media

Lunettes Lunettes: goed zien en er goed uitzien!

Na een dikke 30-jaar was het vorig jaar zo ver… de aftakeling van mijn lichaam viel niet meer te ontkennen! Mogelijks was het al enige tijd ingezet maar nu werd het duidelijk…of juister: troebel.

Ik merkte namelijk dat ik soms, vooral na lang werken op de computer, wazig en wat dubbel zag.

De oogarts was onverbiddelijk: ik had nood aan een bril!
Oke, toegegeven, het was maar een rustbril, maar toch 😉

bron : www.smartpractice.com – cartoon: Glasberger
Geen blinde keuze

In het verleden had ik in een brillenwinkel -puur voor de lol-  al meermaals eens een montuur gepast en steeds kwam ik tot dezelfde conclusie: ik vond mezelf niet geweldig staan zo’n ding op mijn neus. (Of het aan de bril of mijn gezicht lag, laat ik in het midden ;).)

In elk geval was het nu niet meer voor de lol maar menens. En om er nu alle dagen voor gek bij te lopen, dat zag ik niet zitten.

Lunettes-Lunettes

Ik had dus nood aan een goede begeleiding tijdens mijn zoektocht.  Iemand met geduld die tegelijk eerlijk durfde zeggen dat een montuur mij niet stond. Iemand die kon inschatten wat bij mij paste maar die ook kon verdragen dat ik ongezouten mijn mening gaf, ook wanneer een suggestie mij niet aanstond.

Gelukkig kon ik voor dit alles terecht bij Ilse van Lunettes-Lunettes in Boom. Mijn man en zijn familie -allemaal brillers- waren hier al enige tijd klant en na een bezoek begreep ik helemaal waarom!

Zichtbare service

Sinds 2006 zijn Ilse en haar man eigenaar van deze zaak.  Op hun site staat te lezen dat ze kwaliteit en correcte service hoog in het vaandel dragen en dat merk je.

De ontvangst is erg hartelijk.

Voorzien van een kopje koffie of thee neem je samen plaats aan een tafeltje en start de zoektocht naar de geknipte bril.

Ilse vraagt naar wat je zelf in gedachten had en haalt vervolgens alles uit de kast.

Letterlijk…

De monturen die maar enigszins in de buurt van je wensen komen, worden bovengehaald maar Ilse laat ook graag eens iets passen wat je zelf niet onmiddellijk zou aanwijzen. Soms valt dit mee, soms tegen maar in elk geval krijg je nooit iets opgedrongen.

Lunettes-Lunettes heeft echt een enorme collectie en dus een zeer ruime keuze met enorme diversiteit en dit in vorm, stijl, kleur en prijsklasse.

een klare kijk

Ilse respecteert je keuzes en enkel op uitdrukkelijke vraag zal ze aangeven wat haar voorkeur wegdraagt.

Er wordt echt met je meegedacht en op basis van jouw feedback als klant, gaan jullie samen op zoek naar de montuur waar jij je goed bij voelt.

Tijdens de queeste naar de gepaste bril krijg je ook nog eens een bom aan informatie over de verschillen tussen merken, de specificaties van elke bril die je past en eventuele aanpassingsmogelijkheden.

Uiteindelijk, na een goed uurtje, was de kogel door de kerk en wandelde ik tevreden met mijn bril naar buiten. (Of eigenlijk met een bon om de bril met de correcte glazen enkele dagen later op te pikken)

Nog een keertje!

Dat het kiezen van een bril bij Lunettes-Lunettes mij erg beviel, mag blijken uit het feit dat ik ondertussen de zoektocht vrijwillig over deed.

Dit maal voor een zonnenbril.

Toen mijn man een nieuwe bril ging kiezen, viel mijn oog op de prachtige, nieuwe collectie zonnebrillen. Ik was helemaal betoverd was door een rood exemplaar met glitters. Ilse haalde onmiddellijk ook de blauwe variant uit de etalage en stelde mij voor een dilemma. Alsof de keuze nog niet moeilijk genoeg was, haalde ze nog enkele kanshebbers tevoorschijn.

Nadat ik werd aangemaand ook eens buiten te testen en na wat twijfelen slaagde ik er uiteindelijk in een exemplaar te kiezen.

Conclusie

Wie dus een bril wil en enigszins in de buurt van Boom woont, zou ik aanraden eens een kijkje te nemen bij Ilse en haar man. Dit kan op afspraak of tijdens de openingsuren

Een bril kiezen bij Lunettes-Lunettes is  een fijne beleving in een gezellige en ontspannen sfeer.

Er wordt rustig de tijd genomen om je te helpen een bril te selecteren die je niet alleen goed doet zien maar die je er ook goed doet uitzien.

Find & follow Mie on social media

In de verf gezet: graffitiworkshop bij graffitinetwerk

foto: animaatjes.nl

Simpele tags, kleine tekeningen of hele taferelen die zijn neergepoot op treinstellen, muren, bruggen of elektriciteitscabines. Graffiti is niet (meer) uit ons straatbeeld weg te denken.

From the dark side to the light

Vroeger stond Graffiti voor mij gelijk met een clandestiene en soms criminele praktijk, uitgevoerd door in hoodies geklede rebellen of anarchisten die doorgaans in de duisternis opereerden en een kat en muisspel speelden met de politie.

De laatste jaren is dat beeld bijgesteld.

Misschien ontwikkelde ik een bredere visie, misschien evolueerde de maatschappij, misschien beide… hoe dan ook, ik leerde dat graffiti ook echte kunst kan zijn. Denk maar aan de werken van Banksy

Wanneer je dagelijks voorbij enkele pareltjes van street-art komt, word je zelfs stiekem een beetje jaloers op de prachtige kunstwerken die sommige artiesten uit hun spuitbussen toverden.

And…action!

Ik kon verlangend naar de werken in het straatbeeld blijven kijken of actie ondernemen.

Het werd dat laatste.

Aangezien ik geen strafblad ambieer, ging ik op zoek naar een legale manier om zelf te kunnen experimenteren

En die vond ik dankzij graffitinetwerk.nl

Grafittinetwerk
Het bedrijf

Graffitinetwerk is een Nederlandse organisatie die zichzelf op hun site omschrijft als “hét professionele graffiti, street-art en guerrilla-marketing bedrijf van de Benelux. ” Naast verschillende workshops zorgen ze ook voor straatreclame en schilderingen.

Ik was uiteraard vooral geïnteresseerd in de workshops. En hoewel de light-painting en street-art er ook veelbelovend uitzagen, ging ik resoluut voor de graffiti workshop.

Zeg me waar en wanneer

Ik vreesde mij naar een uithoek van het land (of nog erger, naar Nederland ;)) te moeten begeven maar niets bleek minder waar. Het bedrijf heeft locaties over heel België en Nederland en dit zowel binnen als buiten (al dan niet overdekt). Daarnaast is ook een eigen locatie mogelijk. Een echte luxe als je t mij vraagt!


Daarnaast bleek de organisatie niet enkel een ruime keuze aan locaties had, maar ook de beschikbaarheid was erg flexibel. Zo was behoorde zelfs een workshop op een zondag tot de mogelijkheden.

Van de dienstverlening tot de site en het contact, alles aan dit bedrijf straalde professionaliteit uit. Toen uit mail verkeer nogmaals bleek dat je als klant echt centraal staat (je kon een thema aangeven en er werd op voorhand gepolst naar de samenstelling van de groep en het doel van het uitje), was de keuze om met graffitinetwerk in zee te gaan snel gemaakt

Omdat alleen toch wat eenzaam is, trommelde ik wat goede vrienden op om samen onze “artistieke” talenten op de wereld los te laten.

De workshop

Dat de geplande datum zou samenvallen met de eerder uitzonderlijke situatie waarbij er een storm met windstoten tot 120km/u over ons land raasde, konden we natuurlijk niet voorzien.

We vreesden dan ook dat de workshop in het water zou vallen (of wegwaaien in dit geval) maar de docent verzekerde ons dat het geen enkel probleem was. Hij zocht een plaats uit waar de wind ons minst stoorde en waar onze veiligheid gegarandeerd was.

Nadat de docent Sander zich had voorgesteld, de opbouw van de workshop had toegelicht en ons had voorzien van bescherming (schort, schoen- en mouwbescherming) begonnen we er onmiddellijk aan.

Sander schreef zijn naam en nodigde ons uit dat ook te doen. We schreven allen wel iets, maar of onze naam eruit af te leiden was…? Een klassiek geval van “moeilijker dan het eruit ziet”.

En dat was ook de bedoeling. Sander wou ons laten aanvoelen dat er best wat techniek nodig was om iets deftig te produceren. En van die techniek ging hij ons in die 2 u dat de workshop duurde alvast de basis proberen bijbrengen

Dit gebeurde door oefeningen, alleen of in kleine groepjes, die telkens toenamen in moeilijkheid. Bij elke opdracht gaf Sander ook steeds wat technische uitleg. Zo begrepen we het waarom van de oefening. Tijdens de oefeningen hield hij ons goed in de gaten en gaf tips waar nodig.

Te tijd vloog voorbij en voor we het goed en wel besefte, konden we aan ons ‘eindwerk’ beginnen. Er waren echter 2 canvassen voorzien waarop we bij wijze van afsluiting iets mochten creëren. Toegegeven, omdat niemand van ons echt kan tekenen, bleven we een beetje op kleuterklas-niveau steken, maar dat deed geen afbreuk aan de pret die we gehad hebben.

Een fijn extraatje was dat er tijdens de workshop door Sander foto’s genomen werden. Wij konden ons ten volle concentreren maar nadien hadden we toch een aandenken.

Ik zou mezelf niet onmiddellijk een graffiti-artiest durven noemen nu maar dat ligt zeker niet aan de workshop, maar eerder aan mijn talent.

De vrienden en ik hadden in elk geval een geweldige ervaring en we beleefden dankzij graffitinetwerk een fijne en leerrijke middag. Dat het stof en de isolatieplaten ons bij momenten letterlijk om de oren vlogen kon de pret niet bederven.


Find & follow Mie on social media

De Ceder: betaalbaar sterrenniveau

Het mag ondertussen al duidelijk zijn dat ik van eten hou.

Ontbijt, lunch, diner of dessert… laat maar komen. Iets puur Belgisch of toch net iets exotischer… maakt niet uit, ik discrimineer niet. Een snelle hap van McDonalds, frietjes van de frituur, eenvoudige “brasserie-kost” of juist fancy en chique gerechtjes in een sterrenzaak, op het juiste moment eet ik deze met evenveel smaak op.

Recent ontdekte ik, op aanraden van vrienden, een echt culinair pareltje. Op “de parking van Antwerpen”, in het landelijke Kruibeke ligt een oase van lekker eten: De Ceder.

foto: www.restaurantdeceder.be

Ik dacht de Colombus van het culinaire landschap te zijn met deze ontdekking, maar niets bleek minder waar.  Het restaurant is in het Waasland best goed gekend en ook daarbuiten heeft het zijn strepen al verdiend.

Voor alle onwetenden die, net als ik, in het duister leven, dan ook deze post.

Culinair duo

De Ceder is het culinaire kind van chef Frederick Schaffrath en gastvrouw Katrijn Camerlinck. Het werd in 2004 geboren, op het ogenblik dat het koppel de toenmalige zaak van Katrijns ouders overnamen.

foto:www.restaurantdeceder.be

In 2015 kreeg het restaurant een broertje erbij in de vorm van een B&B, Ceder10. Wie dus na een heerlijke maaltijd niet meer de baan op wil (al dan niet omdat de drank rijkelijk gevloeid is) of het culinaire wil koppelen aan een bezoekje aan het waasland, kan bij Frederick en Katrijn overnachten.

De keuken

Als je mij vraagt wie bij De Ceder zijn gading zal vinden, is mijn eerste reactie iedereen. Het lijkt mij straf als je de combinaties en gerechten die de chef uit zijn mouw tovert niet kan smaken.

Op hun site omschrijven ze hun stijl als ‘verfijnde Frans-Belgische keuken met een hedendaagse twist’ en dit met dagverse producten. Die omschrijving klopt naar mijn aanvoelen perfect.

Amuses

Belangrijk is wel dat het product en de smaak blijven primeren. Het oog wil ook wat, maar de presentatie is niet zaligmakend. Soms is less more, en dat hebben ze hier goed begrepen. Of toch wat franjes en frulletjes betreft, zeker niet qua porties en smaak.

Sfeer & gezelligheid

Op restaurant is het eten uiteraard prioriteit, maar als dit dan ook nog eens in een aangenaam kader gebeurt, is dat mooi meegenomen.

Recent kreeg de zaal van De Ceder een make-over waardoor je nu eet in een modern en eerder strak maar toch warm en gezellig interieur.

De gecreëerde sfeer past perfect bij de wijze waarop je wordt behandeld: warm en hartelijk!

Zowel het personeel als de chef doen hun uiterste best om aan eventuele afwijkende wensen tegemoet te komen. Zo zat er in een voorgerecht karnemelk. Iets waar ik absoluut geen fan van ben. Ik kreeg de keuze om het weg te laten.* Dat ik die mogelijkheid kreeg om een kleine aanpassing te vragen, vind ik echt getuigen van een klantgerichtheid.

Voorgerecht
Wat schaft de pot?

De Ceder heeft enkele verschillende formules: een lunchmenu voor ’s middags, een vrijdagavondmenu ( voor vrijdagavond ;)) een feestmenu en het cedermenu waar je kan kiezen tussen drie, vier of vijf gangen.

Hoofdgerecht

Mijn gezelschap en ik kozen voor het Cedermenu en dit “full option”. Dat wil zeggen 5-gangen. Daarenboven kozen we als extra naast het dessert ook het kaasbordje.

Het Cedermenu wisselt ongeveer om de 5 weken en doordat je kan kiezen uit twee hoofdgerechten en twee voorgerechten, biedt het ook enige vrijheid naargelang je eigen voorkeuren.

Het niveau van elk gerecht was echt top. Elke creatie was haalde een hoog niveau, om duimen en vingers van af te likken. Het is dat we genoeg fatsoen hebben of we hadden ook ons bord leeg gelikt. 😉

Conclusie

Na een avondje in De Ceder was ik niet alleen verbaasd dat ik dit pareltje nog niet eerder ontdekt had, maar ook dat deze zaak (nog) geen Michelinster heeft.

Gault Millau heeft het talent van Chef Frederick gelukkig wel al erkend en beloonde dit in 2018 met een terechte 14.5 op 20.

Wie graag lekker eet, voor wie het al eens wat chiquer mag en wie zich daarenboven niet graag blauw betaalt aan eten van een hoog niveau, zal De Ceder zeker bekoren.

*Uiteindelijk besliste ik echter te vertrouwen op de chef zijn smaakkeuze. Ik ging ervan uit dat elk ingrediënt een functie had in het geheel en liet ik de karnemelk erbij. Dat heb ik mij trouwens geen seconde beklaagd!

Find & follow Mie on social media

De huwelijksreis: NORDIC is fantastic

Bij het plannen van onze grote dag, kwamen we ook al snel uit bij het thema huwelijksreis.

Omdat we beiden er graag op uit trekken, vonden we een huwelijksreis toch wel aan de orde.

(foto:travelclub.nl)

Voor ons echter geen parelwitte stranden op een afgelegen plek in een “megaresort”. Wel graag een wit decor maar dan een gecreëerd door een sneeuwtapijt i.p.v. zand.Oorspronkelijk dachten we eraan om onze jaarlijkse skitrip wat te upgraden (langer, chiquer hotel,…) en dit als huwelijksreis te nemen. Toen we echter in oktober 2017 (onverwachts) een trip naar IJsland maakten, was een blik naar elkaar voldoende om te weten: onze huwelijksreis wordt een winterreis naar het hoge Noorden.

(foto: forlovers.be)
Waarheen?

Om de precieze bestemming te bepalen (geef toe, “het hoge Noorden” is nogal vaag), begon ik het internet af te speuren naar suggesties voor winterreizen in het Noorden.

Oké, eerlijk is eerlijk, veel speurwerk was er niet aan. Aangezien we IJsland net gezien hadden, viel deze bestemming af. En omdat we geen van beide de luxe hadden om erg lang op het werk afwezig te zijn, vonden we Canada en Alaska ook minder geschikt (al willen we daar zeker nog naartoe).

We kwamen echter snel op een gebied met tal van mogelijkheden. Eentje dat tot de verbeelding sprak. Je vond er massaal veel prachtige foto’s en verhalen van terug en de keuze aan activiteiten was best groot: LAPLAND

Wie van de drie?

De bestemming was gekozen. Of dat dacht ik toch…

Het ligt hoogstwaarschijnlijk aan mijn erbarmelijke aardrijkskundige kennis, maar Lapland blijkt zich uit te strekken over drie landen nl. Noorwegen, Zweden en Finland. We moesten dus nog wel even specifieker kiezen voor wel deel we precies zouden gaan.

Misschien was het omdat er nog ergens wat kerstsfeer in mijn lijf hing, maar we kozen voor Fins Lapland, Home of Santa Claus.

Wat te doen?

Aangezien de gekozen bestemming en de periode zich er niet toe leende om de hele vakantie op onze luie kont op een strand onder een palmboom door te brengen, moesten we dus ook activiteiten kiezen. (En ja, het is een huwelijksreis maar die typische activiteit daarbij kan je nu ook niet de hele dag doen ;))

Al was dat nog eenvoudiger dan een bestemming vinden. We wilden immers alles, the full package.

Elke mogelijke ervaring wilden we opdoen.

En die ervaringen, dat waren er behoorlijk wat. Je kon met een rendierslee op pad, een huskysafari maken, een sneeuwscootertocht ondernemen, ijsvissen, sneeuwschoenwandelen,… noem maar op. En al die activiteiten bestonden dan ook nog eens in verschillende formules (hele dag, halve dag, in combinatie,…).

Aangezien we het maximale uit onze reis wilden halen en ik ondertussen de geneugten van een volledig op voorhand uitgestippelde, geplande reis had ontdekt, werd het tijd om de hulp van een professional in te schakelen.

Wie van de drie? – bis

Ik stelde een mail op naar drie grote aanbieders* van reizen in het hoge Noorden. Ik vroeg hen hierbij een offerte voor een 10-daagse reis in de eerste weken na nieuwjaar op te stellen. Ik gaf daarbij ook aan welke activiteiten we zeker wenste te doen.

Eens de mails verstuurd waren, was het afwachten. Spannend, zeker voor iemand die niet vooraan stond toen men het geduld uitdeelde.

Alle drie de organisaties gaven – gelukkig zeer snel -antwoord en hadden echt hun best gedaan aan onze vraag te voldoen. Toch sprong er wat ons betreft één offerte bovenuit nl. NORDIC

Nordic = Fantastic
(Foto: nordic.be)

De reis die Nordic voor ons ineen had gestoken, was echt helemaal zoals we zochten.

de planning: een eerste troef

De voorgestelde reis bestond uit twee delen.

Het eerste deel stond in het teken van de gevraagde excursies. Hiervoor zouden we in een cottage van Hotelli Iso Syöte in het gelijknamige dorpje Iso Syöte verblijven.

De planning van de excursies was doordacht. We zouden rustig beginnen met een tochtje met de rendieren en zo opbouwen naar de -intensere- sneeuwscooter(dag)excursie. Eindigen deden we dan met een dagje “vrijaf”.

Met deze opbouw en de keuze om slechts 1 activiteit per dag te plannen, slaagde Nordic erin een mooi evenwicht te vinden te vinden tussen rust en activiteit. Zo konden we elke dag ook rustig genieten van de omgeving, de faciliteiten van het hotel en de cottage,…

Een tweede deel van de reis zouden we doorbrengen iets boven Rovaniemi in het Artic Snowhotel. We zouden er de volle beleving ondergaan door een nacht in het ijshotel te slapen, een diner in het ijsrestaurant te nuttigen en een nachtje in een glazen iglo door te brengen.

Ook hier was goed nagedacht over de uitwerking.

We zouden starten met de grootste uitdaging namelijk de nacht bij -5°C in het ijshotel. Die avond stond er gelukkig wel een diner gepland in ‘de kota’, het warme restaurant, zodat we niet veranderden in ijsblokjes. Daags nadien konden we in onze warme glazen iglo vertoeven, maar werden we voor het eten wel verwacht in het ijsrestaurant.

De communicatie: een tweede troef

We communiceerden voornamelijk via mail en dat liep erg vlot.

Op vragen werd vaak dezelfde dag nog geantwoord en belangrijke informatie werd onmiddellijk gedeeld**.

Enkele weken voor de reis vonden we overigens een uitgebreide planning van onze reis in de brievenbus. Voor elke activiteit, de transfers, de verblijven en de vlucht bevatte de map een voucher. De uren en verwachtingen (vb. qua kledij) waren duidelijk vermeld.

Verder bevatte de map ook tips omtrent kledij en het fotograferen van het noorderlicht.

Kortom alle nuttige info zat gebundeld op één plaats. Erg handig en een echte meerwaarde wat ons betreft!

Er bleek ook duidelijk gecommuniceerd naar de aanbieders ter plekke. Iedereen was goed op de hoogte en alles was tot in de puntjes geregeld.

Besluit

We hebben echt onbezorgd kunnen genieten van wat -tot nu toe- de mooiste reis in ons leven was.***

Wie dus op zoek is naar een reisorganisatie om te helpen bij het plannen van een reis in het hoge Noorden, moet zeker zijn licht eens opsteken bij Nordic.

Wat ons betreft staan zij garant voor een prachtige reis op maat van de wensen van de klant.

*Ondertussen hebben twee van hen de handen in elkaar geslagen.

**Zo bleek er eind december brand in het hotel te zijn geweest. Hierdoor konden niet alle faciliteiten van het hotel gebruikt worden. De excursies konden evenwel allemaal doorgaan en de cottages waren onbeschadigd. Nordic stelde ons hiervan onmiddellijk op de hoogte. Er werd ook open en eerlijk gecommuniceerd over mogelijke alternatieven.

*** Verslag van de reis zelf volgt later onder de rubriek “Take Mie there”

Find & follow Mie on social media

Hero-on-Socks: op/met kousen je steentje bijdragen

Sokken & Spuiten

Ik moet eerlijk bekennen dat ik in sommige situaties niet de grootste held ben. (Al had je die conclusie misschien zelf al getrokken op basis van andere posts) En dat geldt zeker op medisch vak. Zo moet je bijvoorbeeld voor wondzorg niet bij mij komen aankloppen. Ik zou wel willen hoor, maar alleen al bij het idee van een grote gapende wonde of hevig bloedende letsels, verlies ik al bijna het bewustzijn.  Er is schuilt dus geen Florence Nightingale in mij.

Dankzij een paar gele sokken met spuitjes  hoef ik mij echter niet te ontpoppen tot een heuse verpleegster of dokter om een steentje bij te dragen op medisch vlak. Ik kan gewoon lekker een held op kousenvoeten blijven. Of beter gezegd, het zijn die kousen die mij een held maken.

Held op sokken

Hero-on-Socks: de missie

Een tijdje geleden botste ik op een oproep van Hero-on-Socks.  Zij zochten bloggers die hun product maar ook vooral nog hun doel onder de aandacht wilden brengen. Eens ik hun missie las, kon ik niet anders dan op die vraag in te gaan.

De sociale onderneming wil immers door de verkoop van sokken bewustwording in het kader van type 1 diabetes genereren.  Op hun site lezen we dat ze een positieve impact willen creëren “voor alle mensen met diabetes. Zo moeten ze zich nooit meer uitgesloten voelen, omdat ze ‘anders’ zijn. Sterker nog, wij willen dat iedereen ‘anders’ is met een paar wel heel opvallende sokken.”

En toegegeven, opvallen doen die sokken wel.

Mijn diabeest

Dat ik dit doel een warm hart toe draag, is niet verwonderlijk.  Ik ben -gelukkig- zelf geen diabeet. Het standpunt als patiënt ken ik dus niet. Toch meen te kunnen stellen dat ik een vrij goed beeld heb van wat het inhoudt.

Op de lagere school had ik een klasgenootje met diabetes. Al werd toen enkel gezegd dat het meisje in kwestie af en toe eens cola moest drinken. Meer woorden werden er niet aan vuil gemaakt. Meer vragen stelde ik niet.

Toen ik op de universiteit  bevriend raakte met een diabeet,  kreeg ik al wat meer info en ik vroeg wat meer door. Ik leerde over het bestaan van  een hypo (afkorting voor hypoglycemie of te lage suikerwaarde) en hyper (afkorting voor hyperglycemie of te hoge suikerwaarde). Het werd duidelijk dat beide situaties deze anders moesten aangepakt worden.

Toen ik mijn man leerde kennen,  leerde ik de echte “finesses”, de do’s en don’ts. Hij is, net als zijn vader overigens, type 1-patiënt en dit al sinds zijn vijfde. Naarmate onze relatie vorderde, groeide dus ook mijn kennis.

En niet alleen de mijne, ook die van vrienden en familie.  Ook bij hen was er een hoge mate van onwetendheid. Vaak wisten ze slechts vaag iets over diabetes en alles wat dit meebrengt.

En dat is niet erg. Dat is zelfs heel normaal. Voor wie er niet van dichtbij mee geconfronteerd, is het een “ver-van- mijn-bed- show” . Net zoals bij mij destijds.

Omdat ik er zo weinig van kende, was het niet altijd even makkelijk.

Ik moest leren dat een uitstapje net iets meer voorbereiding vraagt. Er moet immers cola en suiker en  -afhankelijk van de duur- prik-en spuitgerief mee. (En aangezien een man met een handtas enkel in de sportwereld hip is, werd die hele riemram in mijn handtas gedumpt)

Ik moest leren dat diabeten tijdens een hypo dingen zeggen en doen die ze niet menen. Zo reageert mijn man vaak misnoegd, alsof ik de slechtste vrouw ter wereld ben die hij kon treffen, wanneer ik hem tracht te overhalen cola te drinken. De eerste keren komt dat best hard binnen. Nu kan ik dat plaatsen, al is ook voor mij de ene dag de andere niet…

Ook de eerste nachtelijke hypo waarvoor ik de ambulance moest laten komen, staat nog goed in mijn geheugen gegrift.

Versta mij niet verkeerd, hoewel het niet altijd makkelijk is, is het zeker niet allemaal kommer en kwel, verre van… (probeer maar eens serieus te blijven als je man je om 3 uur s nachts met een dubbele tong en een wazige blik bij hoog en bij laag blijft beweren dat je niet met 2 maar met 3 in bed ligt ;))

Maar een genuanceerd beeld, ontbreekt soms. Of een realistisch beeld tout court.

Zo is mijn man niet zat als hij trager antwoordt, dingen herhaalt, bleek ziet, zweet en wankelt…dan heeft hij een hypo. Het is voor mij als partner een geruststelling dat mensen dit herkennen en weten welke actie nodig is. Dit kan enkel maar als mensen beter geïnformeerd zijn over diabetes.

Om mensen een correct en genuanceerd beeld te geven, vind ik het bijdragen aan bewustwording dan ook erg belangrijk. En een doel dat het steunen waard is.

Win-Win

Door de sokken van Hero-on-socks te kopen, geef je niet enkel. Je krijgt er ook iets voor terug.

Naast het fijn gevoel dat je iets kan betekenen voor diabetespatiënten en hun omgeving,  krijg je ook gewoon fijne, goede en makkelijke sokken.

Een win-win dus.

So…let’s rock these socks!

Bestellen kan hier

Foto: www.facebook.com/heroonsocks

 

Find & follow Mie on social media

I’ve got the music in me…dankzij Groovesupport

HiHat, crash, ride, tom,… sommigen horen het nu waarschijnlijk in Keulen donderen en tot voor kort was dit ook voor mij Chinees (behalve Tom, dat is de naam van mijn neef 😉 ). Dankzij Marijn van Groovesupport hoor ik het bij deze woorden nog wel donderen maar het is ‘gerommel’ van een muzikaal soort. Bovenstaande termen zijn immers onderdelen van een drumstel, die elk hun eigen ‘gedonder’ produceren.

De anatomie van het drumstel (foto: http://drumsteladvies.nl/advies/onderdelen/)

Nu, onderdelen van een drum herkennen is niet zo bijzonder. Net als bij biologie vroeger, is dat een kwestie van blokken. En waar een mens of een dier ontichlijk veel te kennen onderdelen heeft, valt dat bij een drum goed mee…met pakweg een tiental termen ben je er vanaf. Dat Marijn mij dus de anatomie van een drumstel heeft geleerd, verdient niet meteen een award. Dat hij mij heeft leren drummen daarentegen is wel een grote verdienste.

De wonderen zijn de wereld nog niet uit

Ik hou al heel mijn leven van muziek. Muziek roept emotie op.  Sommige liedjes toveren instant een lach op mijn gezicht, bij andere springen in een mum van tijd de tranen in mij  ogen. Muziek is daarnaast ook onlosmakelijk met herinneringen verbonden. Bij Boudewijn de Groot denk ik aan vroeger, aan mijn kindertijd en aan vakantie, bij Within Temptation aan mijn eerste fuif (in Temse Velle of all places), bij zowat elke foute muziek uit de jaren 90 aan de vriendengroep,… en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ondanks die liefde voor muziek, heb ik nooit een instrument gespeeld. En dat is niet verwonderlijk. Ik durf te stellen dat  ik nauwelijks een muzikaal oor heb en op mijn stem hoef ik ook niet te rekenen. Zelfs met het devies  ‘schoon vals is ook niet lelijk ‘ voor ogen, valt mijn stemgeluid niet te pruimen.

Dat gezegd, is het dus een klein mirakel dat ik momenteel, na nog geen 10 lessen bij Groovesupport, in staat ben om enkele liedjes te drummen. En nee, dan heb ik het niet over kinderliedjes maar over echte hits zoals “it’s my life” van Bon Jovi, “uptown funk” van Bruno Mars, “f*ck you” van Ceelo Green,…

Sint-Marijn*

Hoe Marijn die aartsmoeilijke taak toch wist te volbrengen?

Wel, allereerst  dankzij een onbeschrijfelijk, bijna bovennatuurlijk geduld. Zelfs als het mij na 100 keer proberen  nog steeds niet lukt de juiste onderdelen aan te slaan, blijft hij mij met de glimlach aansporen om het nog eens te proberen.

Verder heeft Marijn ook bakken enthousiasme. Het is duidelijk dat hij ervan geniet om zijn passie over te brengen. En dat werkt aanstekelijk. Op momenten dat ik er het liefst de brui aan zou geven, weet hij mij toch te overtuigen dat het wel zal lukken. Zo sterk dat ik het bijna geloof 😉

Ten slotte is Marijn ook best verdraagzaam. Ik moet immers met enige schaamte bekennen dat ik tijdens de lessen zo nu en dan eens vloek als een ketter (ter verduidelijking: verwensingen zijn uitsluitend aan mijn eigen adres gericht ) en zelfs daar kan hij mij om.

Kortom, Marijn laat zich niet uit zijn lood slaan en verricht wonderen! Daar ben ik het levende bewijs van.

Op maat

De grootste troef van Groovesupport mag dan wel de eigenaar/leraar zijn, een ander uniek punt in de aanpak is de flexibiliteit en dit zowel qua werkvorm als planning.

Ik koos eerst voor 5 privé lessen (maar ook lessen in duo zijn mogelijk) van 1u. Tijdens die lessen maakte ik telkens veel vooruitgang. Ik merkte echter dat ik na een dag werken vaak niet meer in staat was om mij gedurende een uur te concentreren. Iets nieuw aanleren vraagt toch wel wat inspanning van mijn (met momenten overwerkte) brein, dus ongeveer halfweg de les stagneerde de vooruitgang en nam het gevloek omgekeerd evenredig met de vooruitgang toe ;).

Gelukkig bestaat de kans om voor kortere lessen te kiezen.  Hoewel 45min ook een optie was, besloot ik voor lessen van 30 min te gaan.

Groovesupport is niet alleen flexibel qua lestijd maar ook qua plannning van de les.

Omwille van een relatief drukke agenda, zowel privé als op het werk, is het voor mij niet mogelijk om elke week een vaste moment vrij te maken. Door een planning in overleg, helemaal op maat van de student, is ook hieraan een mouw gepast. Wekelijks, tweewelkelijks, compleet onregelmatig,… het kan allemaal.

Het mooiste van al is dat tegenover deze troeven geen torenhoog lesgeld staat.

Voor wie op zoek is naar wat ritme in het leven en wil leren drummen, neem zeker eens een kijkje op de site van Groovesupport.

 

*ik heb het even nagekijken en er is nog geen Sint-Marijn. Daarenboven is er reeds één van de twee nodige mirakels aantoonbaar verricht dus wie weet… 😉

 

Find & follow Mie on social media

VIPOO : joehoe of awoe?

Enige tijd geleden trok ik naar de winkel met slechts één missie: VIPOO kopen.

Ik wil dit product al een hele poos testen.  Eigenlijk al sinds ik de eerste maal het reclamefilmpje zag.

Het moet gezegd, een award  zal VIPOO met zijn reclame voor de Belgische en Nederlandse markt niet winnen. Tenzij een Raspberry-award*.   Elke keer ik de reclameboodschap zag dacht ik: “Ofwel is dit product zo goed, dat het zelfs met een draak van een reclamefilmpje weg komt, ofwel is dit product net als het reclamefilmpje bagger”.  Ik vroeg mij ook oprecht af welke consument getriggerd wordt een product te kopen op basis van een slecht gedubde actrice die zich uitgeeft voor prinses en in belachelijke, bedekkendebedekkende termen zoals porseleinen troon, bruine broodjes bakken en dagelijkse uitdraai spreekt over het toilet en uitwerpselen.

Tenzij eigenwijze mensen. Van die nieuwsgierige aagjes wiens honger naar antwoorden vaak de bovenhand neemt op alles, zelfs op de afkeer van een clowneske en belachelijke reclamefilmpje… en gelukkig voor de producent bestaan die.

Het product

VIPOO is een product uit de Airwick-stal.  Met zo’n multinational als producent, had ik verwacht veel  reclamepraatjes over de werking of info omtrent de samenstelling te vinden, maar niets bleek minder waar. Op de Belgische en Nederlandse website van Airwick staat VIPOO niet vermeld. Vreemd aangezien er zoveel reclame voor gemaakt wordt. En het is tenslotte toch in onze supermarkten verkrijgbaar is.

Gelukkig kon ik onder meer op de Amerikaanse en Canadese site terecht, op verkoopsites als bol.com  en op het flesje zelf natuurlijk. Al was dat laatste eerder een combinatie van chemische termen en waarschuwingen

How does it work?

Dit product is geen gewone, klassieke geurverfrisser zoals de meesten die kennen. Het is niet ontworpen om na je boodschap even te sprayen om zo vieze geurtjes te verdoezelen. (Laat ons eerlijk zijn, het resultaat van de meeste geurverfrissers is gewoon een mengeling van uitwerpselen en overdreven chemische geuren.) Je dient het product te gebruiken alvorens je plaats neemt op het toilet.   Het product is immers bedoeld  om een barrière te vormen tussen de geur van het resultaat van je toiletbezoek en de omgeving, inclusief jouw en je opvolgers neus.

Het zijn de essentiële oliën in het product die een laagje zouden vormen bovenop het water. Op die wijze worden geuren als het ware ingedijkt en gevangen gehouden onder de olielaag.

 

Gebruiksaanwijzing VIPOO
(bron: shop.airwick.us)

 

Om die werking te bekomen, schud je het flesje goed voor gebruik. De essentiële oliën  en de andere bestanddelen waaronder water moeten zich immers goed mengen (denk aan sommige make-upremovers). Vervolgens spray je het product in de pot. Over de hoeveelheid bestaat enige discussie. De amerikaanse airwick site spreekt van 3 tot 5, bol.com spreekt van 4 tot 6.

Misschien is er een verschil in geur tussen Amerkiaanse en Nederlandse uitwerpselen, maar ik onthoud mij van een dergelijke, voorbarige en niet onderbouwd conclusie hieromtrent.;)

Geurgamma

Het heeft even geduurd alvorens ik een sluitend antwoord vond op de vraag hoeveel variaties er van het product bestaan. Zoals dat met wel meer producten gaat, hebben diverse markten/ landen een verschillend aanbod.

Na wat zoeken kwam ik tot de conclusie dat er in totaal 6 verschillende geuren zijn, elk met hun eigen kleur flesje en naam: roos, citrus, munt, lavendel, rode vruchten en “frisse natuurtoetsen”. Deze laatste lijkt echter moeilijker op de Belgische en Nederlandse markt te vinden.

Natuurlijk zou het makkelijk zijn gewoon de ingrediënten erop zetten. Maar makkelijk is niet hip en catchy. Dus gaan we voor gepimpte, flitsende namen. Geen rozengeur maar Rosy Starlet. Ach, het kind moet een naam hebben he.

Alsof het nog niet verwarrend genoeg is,  zijn ook de namen per verkoopsmarkt afwijkend.

Waar het gele flesje met citrusgeur voor bepaalde markten “King Lemon” heet, staat er  in andere landen “Lemon Idol” te lezen.

Het ziet er naar uit dat in de landen waar men het reclamefilmpje met koninklijk thema hanteert, ook de namen in dit thema heeft aangepast met namen verwijzend naar koninklijke titels.

In een poging jullie door het bos de bomen te laten zien, geef ik even een overzichtje van de kleuren, bijhorende namen en geur:

  • Het gele fles draagt zowel bij de naam “Lemon Idol” als “King Lemon”. De geur wordt omschreven als een citusgeur met toetsen van dennen en groene appel.
  • Het roze flesje is te vinden onder de naam “Rosy Starlet” als onder “Princess Rose” en zorgt voor een rozengeur met wat jasmijn en vanille.
  • Het mauve/donkerroze, paarsachtige flesje heet “Fruity Pin-up” of ” Queen of fruits”.  Als je van de geur van rode vruchten en bessen houdt, dan is dit het flesje voor jou
  • Het lila/lichtpaarse flesje met de naam “lavender Superstar” zorgt voor een lavendelgeur met oa. vanilletoetsen.
  • Het groene flesje, dat klaarblijkelijk niet verkrijgbaar is op de Amerikaanse markt kreeg de naam ‘Prince Mint’ . Zoals de naam al doet vermoeden mag je een muntgeur verwachten.
  • Het blauwe flesje is dan weer moeilijker te vinden op de Belgische en Nederlandse markt. Met de naam “Fresh Model” is het niet geheel duidelijk welk aroma zich in je toilet zal verspreiden. De Amerikaanse site omschrijft het als een frisse geur met toetsen van bamboo en oceaangeur. Wat dat dan precies is, is mij een raadsel maar ik veronderstel geen rotte vis 😉
Prijs, inhoud en verpakking

Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat de producent zich toespitst op vrouwen. De kleurrijke, iet wat kitscherige sprays met hippe namen doen mij dit in elk geval vermoeden.

Al is dit misschien niet verwonderlijk. Zelfs binnen de eigen vrienden en kennissenkring, merk ik dat vrouwen (en ik beken, mezelf inclusief) toch net iets meer schroom en moeite hebben als het om vieze geurtjes na de grote boodschap gaat. Zowel de eigen geurtjes als de geurtjes van onze voorganger.**

De flesjes zijn met 8,99 euro best prijzig. Zeker als je weet dat ze slechts 55 ml bevatten, wat goed zou zijn voor zo’n 300 sprays of ongeveer 100 beurten (aan 3 sprays per beurt).

De test
Voorbereiding

Na wat twijfelen in de winkel maakte ik een weloverwogen keuze voor de munt.  Aangezien ik een parfum draag met als hoofdbestanddeel rozen, wou ik niet het risico lopen dag ik enige gelijkenis tussen de wc-verfrisser en mijn parfum de liefde voor deze laatste zou verprutsen.

Naast het product zelf had ik voor de test nog een tweede persoon nodig. Iemand die de geur zou produceren. Immers, mijn eigen geur kan ik blijkbaar beter verdragen ;). Vraag mij niet waarom… (Er zal vast wel en wetenschappelijke verklaring voor zijn ;))

Het vriendje kreeg die belangrijke en zware taak toegewezen. De rest van de test namelijk het sprayen en postfactum beoordelen nam ik zelf voor mijn rekening.

The moment of truth

Ondanks een defect spraymechanisme bij het gekochte flesje, slaagde ik erin product in de pot te krijgen. Al was het eerder druppelsgewijs

Een frisse en best aangename geur kwam mij tegemoed. (En heeft nadien nog een dag aan mij  handen gehangen. Door het kapotte spraymechanisme had ik immers product over mijn vingers gehad). Een echte munt geur zou ik het echter niet noemen. Of toch niet zoals je bij tandpasta of verse muntthee hebt.

Tot mijn verbazing was het exact dezelfde geur die mijn neus binnendrong toen ik onmiddelijk na het vriendje het toilet binnenstapte. ‘Prince Mint’ en niets anders…

Ik was verrast. Eerlijkheidshalve moet ik immers eerlijk toegeven dat ik niet verwacht had dat het product zou werken. Ik verwachtte een mengeling van uitwerpselen en geurverfrisser te zullen waarnemen. Maar die sceptische houding bleek onterrecht.

Zelf de rest van de avond bleef de aangename geur hangen. Straf spul…

Samenvattend

Het product doet wat het belooft. Ik kan zelfs zeggen dat het boven verwachting (of toch die van mij;)) presteert. Maar voor de genoemde prijs mag dat natuurlijk wel.

Voor wie dus niet graag heeft dat de persoon na hem geconfronteerd wordt, is VIPOO zeker een oplossing. Ook voor mensen die het moeilijk hebben met de geurtjes van huisgenoten, kunnen met dit product mogelijks komaf maken met ergernissen. Op voorwaarde dat ze de persoon in kwestie voldoende getraind krijgen op VIPOO te gebruiken 😉

 

*Deze awards zijn ontstaan als reactie op de Oscars en belonen de slechtse films, scenarios en acteerprestaties. De VIPOO-reclame komt wat mij betreft in alle categorieën in aanmerking. 🙂

**Soms vraag ik mij af en wanneer dit juist ontstaan.  Peuters en kleuters worden immers nog geprezen indien zij luid verkondigen een grote boodschap op het potje of het toilet te hebben gedaan. Plots wordt het doen van een grote boodschap dan eerder taboe en iets waarvoor we ons schamen, terwijl dit des mensen is, de natuur.

Find & follow Mie on social media

Willem Hiele

Zegt de naam Willem Hiele je iets?

Foto: www.restaurant.willemhiele.be

Mij tot voor kort niet. Gelukkig namen vrienden de nobele taak op zich om ook dit gat in mijn (eet)cultuur te dichten. Zo heb ik nu reeds enkele malen mogen ondervinden welk culinair paradijs net buiten het centrum van koksijde, in een rustige straat, verscholen ligt.

Het concept

Langs de oprijlaan loop je naar de ingang van het pittoreske optrekje waarin het restaurant zich bevindt. Binnen word je vriendelijk ontvangen door de gastvrouw Shannah en haar team.  Eens aan tafel gezeten, krijg je kort een introductie omtrent wat je kan verwachten.

Willem hanteert allereerst een “terroir” principe. Zoals de naam het zegt, houdt het in dat hij zoveel als mogelijk met streekproducten werkt. Die streek is naast de polders en de noordzee ook zijn eigen tuin. Diverse groenten en kruiden komen rechtstreeks van de tuin op je bord…uiteraard nadat Willem er zijn hocus pocus op heeft losgelaten. Een tweede belangrijke pijler is het seizoen. Willem werkt met seizoensgebonden producten zoals asperges of een stukje wild. Ten slotte kreeg Willem ook de titel NorthSeaChef. En dat is niet voor niets.  Zoals ik reeds zei is aan de kust de Noordzee een belangrijke doch nog soms onbeminde leverancier van streekproducten. Willem tracht hier niet alleen verandering in te brengen vanuit zijn eigen keuken maar ook binnen het project NorthSeeChefs als ambassadeur.

Het resultaat van deze visie is een totaalbeleving – een wandeling, zoals het restaurant het noemt – met eten in de hoofdrol maar waar echt aan elk detail gedacht is. Hierbij worden combinaties gehanteerd die je niet voor mogelijk hield (tenzij je elke dag mosselen en rode biet eet?) en smaken die je nooit eerder proefde (al kan het natuurlijk aan mij liggen dat ik nog nooit appelzuring of gefermenteerde champignons at ;))

 

De kok (Foto: www.restaurant.willemhiele.be)

Om zich ervan te verzekeren dat je als gast ten volle mee bent in zijn verhaal, is het Willem zelf die de gerechten toelicht. Met een voelbare passie en terechte trots beschrijft hij minitieus welke ingrediënten hij gebruikt heeft en voor welke smaakexplosie deze zullen zorgen.

Uiteraard is de smaak het belangrijkste maar het oog wil ook wat. Willem mag er dan wel uitzien als een stoere zeebonk, de verfijning die hij in zijn gerechten legt, is onvoorstelbaar. De borden die je voorgezet krijgt zijn echte kunstwerkjes. Wat ik er bijzonder fijn aan vind, is dat je letterlijk alles op het bord mag opeten. Zelf de bloemen zijn eetbaar. Je hoeft dus geen “nutteloze versiering” te scheiden van het echte gerecht.

Wat ik bijzonder fijn vind is dat je na het eten een voldaan gevoel hebt, toch niet in die mate dat het ongemakkelijk voelt.

Achter elke man staat een sterke vrouw

Het mag dan wel Willem zijn  die als kok het onderste uit de kan haalt om je smaakpappillen te prikkelen, ook zijn vrouw Shanna draagt in belangrijke mate bij aan de beleving.

Zij zorgt er op haar beurt voor dat al dat lekkers voldoende bevochtigd blijft. Ze doet dit door er bijpassende wijnen bij te serveren. De kennis die Shannah hierbij etaleert, is wat mij betreft ongezien. Haar beschrijving prikkelt telkens weer de nieuwsgierigheid. Hierdoor wordt zelfs een geheelonthouder als ik bijna verleid om het glas aan de lippen te zetten.  Ze beschrijft de afkomst en de troeven van elke wijn op zo’n wijze dat je het bijna proeft door het luisteren alleen.

Haar kennis blijft niet beperkt tot wijn alleen. Ook voor een bijpassend bier, een alcoholvrije cocktail of zelfs een sapje ben je bij haat aan het juiste adres.

De sfeer

Het mag duidelijk zijn dat zowel Willem en Shannah als hun hele team streven naar perfectie. Ze doen dit echter in een soort ongedwongen sfeer. Je voelt je onmiddellijk thuis in de warme, rustieke omgeving.

Die ongedwongen sfeer, waar het welbevinden van de gast centraal staat, kwam duidelijk tot uiting bij mijn eerste bezoek. Ik had het eerder fris en Shannah had dit opgevangen. Ze kwam pijlsnel aanzetten met een dekentje. Dat sloeg ik niet af! Gezellig en verwarmd kon ik het diner verderzetten.

Die soort huiselijke sfeer is niet verwonderlijk, als je weet dat het restaurant ooit begon als gastentafel in het vissershuis van zijn vader.

Erkenning

Ik kan hier wel de loftrompet afsteken over het restaurant, maar wie ben ik hé? Gelukkig zijn er ook echte kenners zoals de recencenten van Gault&Millau die hun stem laten horen. Zo werd Willem Hiele in 2017 verkozen tot ontdekking van het jaar en in 2018 kregen ze een welverdiende 15 op 20 en drie (op vijf) koksmutsen.

Het verwondert jullie vast niet dat ik dat geheel terecht vind!

De prijs van kwaliteit

Kwaliteit kost nu eenmaal geld, maar de prijzen van het restaurant zijn naar mijn mening correct voor wat je in return krijgt.

Je kan bij Willem kiezen voor een lunch, waar je 4 gerechten krijgt voorgeschoteld, een kleine wandeling waarbij Willem met 5 gerechten je meeneemt in zijn visie of de “full option” namelijk de grote wandeling. Dan krijg je maar liefst 7 gerechten.

De prijzen varieren van 58 euro tot 95 euro. Kies je voor een aangepast wijnarrangement of een bob-arrangement, dan komt er nog een supplement bij.

Voorts hebben de niet-zoetebekken de mogelijkheid om, mits opleg, het dessert door kaas te vervangen.  Wie niet kan kiezen, neemt ze gewoon beide 😉

Mijn eigen beleving

Tijd om even concreet te worden.

Ik ben geen foodblogger en ga dit dan ook niet pretenderen, maar ik wil jullie weel graag een impressie geven van enkele gerechtjes, kunstwerkjes, die ik voorgeschoteld kreeg.*

Het eerste gerecht is “Purple Rain” en is een van zijn signatuurgerechtjes.

Purple Rain

Het zijn mosseltjes in een beslag gekleurd met intvisinkt. Ze worden gepresenteerd op een doorntak uit eigen tuin. Ik lust eigenlijk geen mosselen maar dit smaakt zo  verdacht veel naar oliebollen dat ik de hele tak zou kunnen leeg eten. Helaas is dit een hapje en moet je deze delen met de andere tafelgenoten.

Een tweede signtuurgerecht draait rond “geirnoars” en bestaat uit twee delen.

Deel 1: het garnalenhapje

Deel 2: de garnalenbisque opgewerkt met koffie

Allereerst een garnalenhapje met onder andere echte Ichtegemse bruine”, een streekbier. Verder is er ook een bisque van garnalen opgewerkt met koffie. Ja, je leest het goed: KOFFIE. Klinkt misschien vreemd maar geloof mij, het is echt overheerlijk.

Ook brood geeft Willem een eigenzinnige toets. Waar andere restaurants brood bij de maaltijd serveren, heeft hij gezorgd voor “een brood moment”. Een gang is dan ook volledig aan brood gewijd.

Brood met allerlei zelfgemaakt lekkers

Je krijgt een zelfgemaakt zuurdesembrood dat op dergelijke wijze is afgebakken, dat het bijna gebrand is. Daarbij allereerst een zelfgemaakte bresaola van rundsstaartstuk. Willem heeft zich deze techniek  zelf in Italië aangeleerd. Verder kan je op het brood ook een zelfgemaakte pesto van cashewnoten smeren, zelf opgewerkte boter of een klassieke vissalade. Hiervoor gebruikt de chef de zogehete “bycatch”. Het betreft de vangst die voor de visser van minder belang is.

Het laatste gerechtje dat ik met jullie wil delen is – hoe kan het ook anders – het dessert.

Dessert

Het betreft een moderne variatie op rijstpap met mirabellen en fris zure toetsen. Ideaal als afsluiter. Niet te zoet en plakkerig en zeker niet te zwaar.

 

 

*Ik heb als een echte paparazzi van elk gerecht een foto genomen, maar ik wil deze hier bewust niet posten. Uit respect voor Willem en Shanah en vooral ook voor toekomstige gasten. Zodat ook zij zich kunnen laten verrassen. Daarenboven geven foto’s wel een idee maar kunnen ze de heerlijke smaak toch niet capteren…gewoon gaan proeven is dus de boodschap

 

 

 

Find & follow Mie on social media

Den Molinshoeve: camping met alles erop en eraan

De vakantie loopt stilaan op zijn eind. In sommige van onze buurlanden is het zelfs al helemaal uit met de pret. Toch wil ik jullie nog een tip meegeven, er komen immers nog vakanties. (gelukkig maar!)

De allereerste keer

Tot vorig jaar had ik nog nooit gekampeerd. Ik begreep niet helemaal waarom we eerst ettelijke eeuwen streven naar comfort en vervolgens vrijwillig back to basic te gaan.

Om een nog onverstaandbare reden (waarschijnlijk voer voor psychiaters 😉 ) begon het vorig jaar toch te kriebelen.  Ik was plots gebeten om mijn eigen visie omtrent kamperen op de proef te stellen. Wat ik lang niet voor mogelijk hield, kon ik mij plots wel voorstellen: ik zou slapen op een luchtmatras en in een tent.  Ik kreeg zowaar bijna romantische visioenen van het idee.

Een bevriend koppel nam de zware taak op zich om mij en het vriendje op sleeptouw te nemen en mij mijn eerste kampeerervaring te bezorgen. We besloten gematigd te beginnen en 3 nachten te boeken.

Alle vooroordelen die ik had, bleken één voor één te verdwijnen, als sneeuw voor de zon. Ik had op de camping echt een fijne en ontspannende tijd. Het samen koken op een mini-campingvuur, samen afwassen in een teiltje, de geluiden van de wind en regen op de tent,.. ik vond het allemaal de max en genoot met volle teugen.

Na drie dagen ‘survival’ (oké, ik beken, we hadden een privé-sanitair en we zaten in Nederland dus er was weinig overleven aan 😉 ) wist ik het zeker: dit wil ik nog doen! Niet als hoofdvakantie. Ik blijf een beetje een luxebeestje. Ik hou er nog steeds van om op hotel te gaan en mij te laten bedienen. Maar als extraatje, bijkomend uitje, zag ik het helemaal zitten.

Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat ik dit jaar opnieuw ging kamperen.

Happy Campers

Een groep blije kampeerder…Wij zijn conTENT

Den Molinshoeve

Den Molinshoeve

(foto: www.molinshoeve.nl)

Na even zoeken kwamen we terecht bij Den Molinshoeve. Een camping van gemiddelde grootte in het Nederlandse plaatsje Retranchement. (Nee, ik heb mij niet mistypt, het ligt weldegelijk in Nederland en ja onze noorderburen  spreken er elke letter van uit 😉 )

Den Molinshoeve

Plannetje van de camping

Ligging

De camping ligt op zo’n 2 km van Cadzand-Bad en zo’n 10 km van Sluis. Ook Knokke  en Breskens liggen op een boogscheut en Brugge bereik je na zo’n 20 autominuutjes.

De gunstige ligging maakt dat je in de directe omgeving van de camping een scala aan mogelijkheden hebt. Je kan de pitoreske dorpjes bezoeken of door de grotere steden slenteren. Je kan in de duinen wandelen en er zijn ook tal van fietsmogelijkheden. Ten slotte hoor je de zee bijna dus ook een dagje strand – al dan niet met bijhorende activiteiten als surfen, zwemmen, kiten,.. – behoort tot de mogelijkheden.

Voor elk wat wils dus.

Kampeerplaatsen

Qua accomodatie heb je enige keuze.

Zo kan je gaan voor een hoeveplaats. Deze zijn ongeveer 150m² en hebben een eigen watervoorziening en lozingsput voor afvalwater. Je kan ook voor een panoramakampeerplaats gaan. Door de ligging hebben ze een vrij uitzicht op de polders die de camping omgeven. Ze zijn met hun 180m² ook iets groter dan de hoeveplaatsen en er kan/mag een wagen op de kampeerplaats staan. Uiteraard hebben ze ook eigen watervoorziening en een lozingsput.

Zowel bij de hoeve- als de panoramakampeerplaatsen kan je privé-sanitair bijboeken. Deze liggen niet op je kampeerplaats zelf maar wel in de directe omgeving (enkele meters).

Kom je met een camper in plaats van een tent, dan kan je ook kiezen voor de camperplaatsen. Hier is de ondergrond deels verhard. Campers mogen evenwel ook op de andere plaatsen staan. Dus dit is wat je zelf verkiest.

Wil je ten slotte echt “back to basic”. Kies dan voor de plaatsen zonder stroom. Waar alle andere plaatsen voorzien zijn  van 10 ampère( in de prijs inbegrepen) is het hier niet het geval. Je vervoersmiddel mag wel bij je tent staan.

Doordat de site overzichtelijk en gedetailleerd alle nodige info geeft, weet je  precies waarvoor je betaalt en wat je mag verwachten. Heerlijk die duidelijkheid.

Plaats 90

Wij kozen voor een panoramakampeerplaats met privé-sanitair. (Ik mag het kamperen dan wel omarmd hebben, ik hou er nog steeds niet van om in mijn nachtkledij met een wc rol ’s nachts, slaapdronken, richting toilet te dwalen.)

Bij het boeken konden we kiezen uit nog twee vrije plaatsen in de gevraagde categorie. Ik vond het wel fijn dat we helemaal zelf onze verblijplaats konden selecteren en niet waren overgeleverd aan de campinguitbaters zelf. Als echte Sherlock’s gingen we met het plannetje en Google Maps aan de slag om onze keuze te maken. We kozen voor plek 90. Deze lag op de hoek, volledig aan het uiteinde van de camping.

We verwachtte een grote en rustige plek maar wat we kregen oversteeg echt de verwachtingen. Ik merkte nog maar eens hoe slecht in schatten ik ben toen ik vaststelde dat 180m² echt wel gigantisch is. Verder was het uitzicht onbetaalbaar. Zowel voor ons, als aan onze zijkant, zagen we polders, afgezoomd met een prachtige strook wilde bloemen. Aan de andere kant hadden we weliswaar buren, maar door een strategisch geplaatste struik, was daar amper iets van te merken.

Ons verblijfje (foto werd genomen door de eigenaars maar is weldegelijk onze tent ed)

Uitzicht vanop plaats 90…een mens gaat er van filosoferen

Bij aankomst was gevraagd om de uitgang van de tent richting de velden te zetten. Dit maakte de privacy die we hadden compleet. Het leek bij momenten of wij ergens moederziel alleen tussen de velden lagen.

Aankomst

We werden vriendelijk ontvangen door de eigenares. Zij gaf ons alle nodige info omtrent het verblijf op de camping en verschafte de code voor de wifi (waar 4 toestellen gelijktijdig op kunnen inloggen). Ze overhandigde ons tevens ‘De Bad Koerier’ met daarin onder andere allerlei tips voor uitjes.

Sanitair

Ons sanitair stekje lag schuin achter de plaats. We kregen hiervoor bij aankomst de sleutel zodat we zeker waren dat uitsluitend wij de douche, lavabo en toilet konden gebruiken. Het sanitaire blokje was schoon en voldoende ruim. Er was een koepel voor de verluchting. Hierdoor was het erg aangenaam en werd het er tijdens het douchen niet te benauwd.

Kies je ervoor om geen prive sanitair te boeken, kan je terecht in het sanitaire blok bij de receptie, centraal op de camping. Ook dit is schoon en goed onderhouden.

Andere voorzieningen

Eveneens centraal vind je een hangar waar je onder meer een kickertafel ter beschikking hebt. Ideaal bij regenweer.

Voor de kinderen zijn er, verspreid over de camping ,enkele speeltuigjes en aan het centrale plein staat onder meer een trampoline. Er zijn ook meerdere gocarts en skelters ter beschikking… pret gegarandeerd.

Alsof dat nog niet volstaat, is er ook een – weliswaar bescheiden – animatieprogramma. Knutselen en verven of spelletjsavond. Het staat op het programma.

Eten

Op de camping is geen restaurant, maar in de dorpjes in de buurt is keuze genoeg en voor elk wat wils.

Toch laten de eigenaars je niet verhongeren.

Zo komt er elke morgen een bakkersautootje. Na een toertje op de camping waarbij uit de speaker “de bakker is er weer” loeide, zette hij op het centrale plein aan de receptie zijn kraampje op.Je hebt er ruime keuze. Brood, pistolets, croissants, sandwichen en koffiekoeken, het is er allemaal te krijgen.

Enige nadeel: de bakker komt pas rond 10u30, dus tenzij je voor een langslapersontbijt gaat, is het vooral handig voor de lunch, het diner of voor het ontbijt ’s anderendaags.

De bakker is niet de enige die de camping een bezoekje brengt.

Twee maal ik  de week komt “Het Droomijsje” met heerlijk hoeveijs en een geweldig fout voertuig. (Het valt nog best te omschrijven als een camionette waarop een eenhoorn heeft overgegeven. Fel roos, fel blauw, groen,…allerlei kleurtjes door elkaar.) Maar geen paniek. Je kan elk dag ijs eten hoor. De ijsverkoper voorziet in dekseltjes en op de camping is een diepvries ter beschikking voor alle gasten. Natuurlijk loop je het risico dat iemand anders de verleiding niet kan weerstaan en met je ijsje gaat lopen. Omdat wij een eigen diepvriesje mee hadden, heb ik geen idee hoe groot de kans hierop is.

Tenslotte heeft er een pizzafoodtruck van camping Den Molinshoeve zijn wekelijkse stopplaats gemaakt.

Prijs

Je vraagt je nu ongetwijfeld af wat deze luxe kost. Dat hangt uiteraard af van de gekozen plaats en de gekozen datum. Wij betaalden voor ons paradijselijk plaatsje in het hoogseizoen 47 eur per nacht.  De goedkoopste plaats is die zonder stroom en daar betaal je in het hoogseizon 18 euro voor.  Voor de andere plaatsen betaal je 30 euro (hoeveplaats en camperplaats) of 35 euro (panoramaplaats).

I’l be back

Omdat wij nog niet alles in de buurt hebben kunnen doen, is de kans groot dat we in de nabije toekomst ons tentje nogmaals opslaan op de camping. Plek 90, here we come.

Find & follow Mie on social media
« Oudere berichten

© 2019 Don't Mind Mie

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑