“Psychologie in eerste kan, ik kreeg er stenen kloten van, gewichtig doen over man vs. vrouw”

Klinkt bekend?

Of Bart Peters het bij het rechte eind heeft wat betreft die eerste kandidatuur psychologie, daar spreek ik mij niet over uit, maar dat er gewichtig wordt gedaan over man vs. vrouw, kan ik wel bijtreden.

Er is immers al veel geschreven over het verschil tussen mannen en vrouwen, sommige zaken al zinniger dan andere.

En laten we wel wezen…voor zaken zoals uiterlijke kenmerken hoef je vaak geen echte expert te zijn om het onderscheid te kunnen maken. Maar het verschil gaat verder en ook sommige gedragingen liggen mijlenver uiteen.

Denk maar aan een zieke man tegenover een zieke vrouw.

Sta mij toe dames en vooral heren om het verschil te staven aan de hand van een korte situatieschets.

Man:

*kuch*…ik ben ziek.

De man staakt onmiddellijk alle werkzaamheden en hij trekt zich samen met de gebroeders ‘Zelf’, te weten zelfmedelijden en zelfbeklag, terug in de zetel of in bed.

Vrouw:

*kuch*…..*kuch kuch*…..* hoest*….*hoest & proest*…*hoestbui*…rochel -grom -hap naar adem*

Alvorens  enige vorm van rust te nemen, werkt de vrouw eerst nog enkele huishoudelijke klussen af en dan misschien, heel misschien, zal ook zij zich voor een korte tijd (de 15 minuten nodig voor een pil om te werken) wat rust gunnen. Om daarna gewoon door te gaan waar ze was gebleven.

En oké, misschien is bovenstaande beschrijving wel een veralgemening en niet geheel vrij van enige vorm overdrijving maar toch …

Nu heb ik het ongeluk om de laatste dagen het strijdtoneel te vormen van gemene en vijandelijke troepen die ter hoogte van mijn borstkas hun tenten hebben opgeslagen en trachten terrein te winnen op de oorspronkelijke inwoner.

De voorbije dagen was het eerder een opeenvolging van kleine veldslagen die alternerend door de ene of door de andere partij werden gewonnen, maar niets om aandacht aan te besteden.

Het conflict in de regio bereikte echter een hoogte punt gisteren en escaleerde.

Ik zag eruit alsof ik met mijn linker jukbeen tegen Mohammed Ali’s vuist is gebotst en  mijn tanden voelen alsof ze de impact hiervan hebben opgevangen.

Toch was enige vorm van “man-like-acting” nog niet aan de orde.

Nee, als vrouw droeg ik waardig mijn lot zodat mijn soortgenoten fier konden zijn.

Maar er zijn blijkbaar grenzen…in het holst van de nacht bereikte ik een breekpunt en dreigde ik te veranderen in iets wat verdacht veel weg had van een zieke man.

Ik lag immers al uren in bed, doodmoe maar toch nog wakker omdat mijn lichaam mijn geen drie seconden zonder hoesten gunde. Telkenmale klonk het alsof helhonden en consoorten in hoogst eigen persoon in mijn borstkas een knalfuif hielden.

Net op het moment dat bij mij -ondertussen verkrampt en uitgeput- lichtjes de gedachte “ik kan niet meer” de kop op stak, draaide mijn vriend zich zalig slapend en licht snurkend om op half OP mij te belanden…

Weg allerlaatste, ietsiepietsie beetje, comfort dat ik momenteel nog had en weg taai zieke vrouw. Welkom zelfbeklag en zelfmedelijden dat ik de hele tijd flink had proberen te verdringen.

Na kortstondig  toe te hebben geven aan dit typisch mannelijke gedrag en mijn klaagzang met een hoop facebookvrienden te delen, slaagde ik erin mij te herpakken en met hernieuwde kracht deed ik weer wat vrouwen doen… lijden in stilte en doorgaan. Nu ja, die stilte is relatief.

Toch bleek de hele ervaring een les te zijn.  Nu op dit alles terug kijk, begrijp ik plots waarom zieke mannen zich gedragen zoals ze doen. Want God wat deed het deugd om even te wentelen in dat zelfmedelijden. En het bleek net datgene te zijn wat ik nodig had om nadien weer verder te kunnen.

Dus misschien zijn die zieke mannen niet zwak maar versnellen ze gewoon een proces naar genezing en doen ze dit veel opener dan wij, vrouwen.

Ondertussen schijnt  er een fragiele staakt-het-vuren aan de gang. Het klimaat voor eventuele vredesonderhandelingen lijkt gunstig en er is goede hoop dat vijandige troepen zich als gevolg hiervan zullen terugtrekken.

Ik leef dus op hoop…

Find & follow Mie on social media